I OSK 2044/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 313/10 w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: oddalić skargę kasacyjną W dniu 16 lutego 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. przekazało do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...]w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. Z prezentaty na skardze wynika, iż została ona wniesiona do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w dniu 23 grudnia 2009 r. Zaskarżoną decyzję doręczono skarżącej w dniu 14 stycznia 2010 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 313/10 odrzucił skargę J. P. na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wskazując, że w myśl przepisu art. 53 § 1 ustawy skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenie skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do brzmienia art. 54 p.p.s.a skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Sąd podał, że J. P. odebrała odpis zaskarżonej decyzji w dniu 14 stycznia 2010 r., a zatem termin do wniesienia przez nią skargi rozpoczął swój bieg od dnia 15 stycznia 2010 r., tym samym skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2009 r., została złożona przedwcześnie. Skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2010 r. wniosła J. P., reprezentowana przez adwokata z urzędu, zaskarżając w całości powyższe postanowienie i zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie. Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania według norm przepisanych oraz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W uzasadnieniu wskazano, że przepisy art. 53 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. nie normują sytuacji wniesienia skargi przed formalnym doręczeniem decyzji. Powstaje zatem problem jak należy interpretować ten brak regulacji normatywnej, czy można interpretować ten brak na niekorzyść obywatela – adresata decyzji lub postanowienia. W ocenie strony skarżącej w braku wyraźnej regulacji prawnej odnoszącej się do wniesienia skargi przed jej formalnym doręczeniem, należy zastosować interpretację korzystną dla obywatela, tj. postąpić zgodnie z obowiązującą w prawie publicznym zasadą, iż to co nie zakazane, jest dozwolone (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. a contrario). Naczelny Sad Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 53 § 1 i art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie należało uznać za niezasadny. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga wniesiona przed doręczeniem decyzji jest przedwczesna i podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Pogląd taki Naczelny Sąd Administracyjny orzekający w niniejszej sprawie podziela. Wskazać należy, że zachowanie terminu i sposób obliczania terminu do wniesienia skargi reguluje Rozdział 5 – Terminy Działu III p.p.s.a. Do obliczania terminu stosuje się przepisy prawa cywilnego z jednym odstępstwem uregulowanym w art. 83 § 2 p.p.s.a. Terminy ustawowe, a takim terminem jest termin do wniesienia skargi, biegną od zdarzenia prawnego wskazanego w przepisach prawa, przy czym przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło (art. 111 § 2 k.c.). Takim zdarzeniem prawnym jest dzień doręczenia decyzji. Zgodnie zatem z art. 111 § 2 k.c. termin do wniesienia skargi biegnie od dnia następnego od dnia zdarzenia prawnego (B. Adamiak, J. Borkowski, Metodyka pracy sędziego w sprawach administracyjnych. Warszawa 2009, s. 149-150). W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że skarga wniesiona przed doręczeniem stronie rozstrzygnięcia podlegającego zaskarżeniu jest niedopuszczalna. W przypadku skarżącej J. P. termin do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2010 r., doręczoną skarżącej w dniu 14 stycznia 2010 r., rozpoczął swój bieg w dniu 15 stycznia 2010 r. Bezsporne jest, że skarżąca skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., skierowała w dniu 23 grudnia 2009 r. (prezentata na skardze) a zatem nie tylko przed otrzymaniem przez nią decyzji z dnia [...] stycznia 2010 r., ale nawet przed jej wydaniem. W takiej sytuacji należy uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie zaskarżonym postanowieniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił skargę J. P. jako przedwczesną. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. Odnosząc się do wniosku pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia za wykonaną pomoc prawną z urzędu wskazać należy, że stosownie do art. 250, 258 § 2 pkt 8 i § 3 oraz art. 259 i 260 p.p.s.a. postanowienie w tym zakresie wydaje wojewódzki sąd administracyjny.