VII SA/Wa 345/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 maja 2010 r. sprawy ze skargi M. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala VII SA/Wa 345/10 UZASADNIENIE Decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2009r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] nakazał inwestorowi -M. S.A. z siedzibą w Ł. ul. [...], rozbiórkę rozbudowy od strony wschodniej obiektu handlowego M. na działkach nr ewid. [...] przy ulicy [...] w G.. Powyższa decyzja została wysłana przez organ na adres skarżącego w Ł. ul. [...] i została doręczona stronie w dniu 16 listopada 2009 - adnotacja na potwierdzeniu odbioru wraz z pieczątką firmową. Wcześniej, bo 7 lipca 2009r., organ doręczył firmie M. na ten sam adres w Ł. postanowienie nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 wydane w oparciu o art. 48 ust.2 Ustawy Prawo budowlane nakładające na inwestora określone obowiązki. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] z dnia [...] grudnia 2009r. na podstawie art. 134 K.p.a. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez M. S.A odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...] z dnia [...] listopada 2009r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ stwierdził " że odwołanie spółki M. od wyżej wymienionej decyzji opatrzone datą 1 grudnia 2009 r. zostało złożone w urzędzie pocztowym operatora publicznego tego samego dnia tj. jeden dzień po terminie (data stempla pocztowego na kopercie 1 grudnia 2009 r.), czyli po upływie 14 dniowego terminu przewidzianego do wniesienia odwołania. Termin do wniesienia odwołania upłynął bowiem 30 listopada 2009r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2009 r. wniosła M. S.A. z siedzibą w Ł. wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie: -naruszenie art. 40 § 1kpa poprzez niewłaściwe doręczenie pisma stronie, -naruszenie art. 134 kpa przez uznanie, iż odwołanie zostało złożone po terminie, -art. 7 kpa poprzez niepodjęcie wszystkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy w sposób zgodny ze słusznym interesem obywatela. M. S.A. wskazała, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] dotycząca nakazu rozbiórki została wysłana przez ten organ na adres skarżącego w Ł.. Natomiast od dłuższego czasu główny ośrodek działalności firmy (biuro) mieści się w lokalu przy Al. [...], gdzie dostarczana jest korespondencja. W Ł. pod adres który wysłano przedmiotową decyzję, obecnie znajduje się restauracja. Okoliczność ta spowodowała dezorganizację w dostarczeniu przedmiotowej decyzji w odpowiednie miejsce i de facto korespondencja dotarła pod właściwy adres w dniu 17 listopada 2009 r. Dlatego też, zdaniem skarżącej spółki, czternastodniowy termin do wniesienia odwołania był liczony od daty 17 listopada 2009 r. i upływał 1 grudnia 2009 r., a w tym też dniu skarżący wniósł odwołanie od decyzji. Spółka podniosła, że organ był świadom tego, że spółka zmieniła adres i powinien wysyłać korespondencję w prawidłowe miejsce. W szczególności, iż M. S.A. kierował korespondencję do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] na firmowym papierze z logo firmy i adresem " pod którym znajduje się obecnie biuro ( Al. [...]). W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 §1 pkt 1 ppsa). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. W aktach sprawy znajduje się potwierdzenie odbioru decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] dotyczącej nakazu rozbiórki obiektu M. S.A. która została wysłana przez ten organ na adres skarżącego w Ł.. Z potwierdzenia odbioru wynika, że pracownik spółki potwierdzając to podpisem i pieczęcią spółki odebrał decyzję w dniu 16 listopada 2009. Z treści art. 45 k.p.a. wynika, że jednostkom organizacyjnym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. W odniesieniu do osób prawnych obowiązuje wyrażona w art. 41 kodeksu cywilnego zasada, że siedzibą osoby prawnej jest miejscowość, w której ma siedzibę jej organ zarządzający, jeżeli ustawa lub oparty na niej statut nie stanowią inaczej. Osoby prawne, do których stosuje się przepisy ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym, są obowiązane we wniosku o wpis do rejestru wskazać nie tylko siedzibę, lecz także adres, co wynika z art. 38 pkt 6 lit a ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym. Należy domniemywać, że siedziba i adres osoby prawnej wpisanej do rejestru jest adresem prawdziwym (art. 17 ust. 1 KRS). Z Krajowego Rejestru Sadowego nr KRS [...] wynika, iż siedziba skarżącej spółki znajduje się w Ł. ul. [...]. Okolicznością bezsporną w sprawie jest to, że na potwierdzeniu odbioru postanowienia z [...] listopada 2009 r., widnieje pieczęć adresata przesyłki oraz własnoręczny podpis osoby odbierającej przesyłkę. Zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 6 lipca 1999 r. (I SA/Po 1829/98, LEX nr 37900) "listonosz, doręczając jednostce organizacyjnej pismo, nie ma obowiązku sprawdzania, czy pismo odbiera uprawniona osoba. To znaczy, że obowiązkiem jednostki organizacyjnej (osoby prawnej) jest takie zorganizowanie odbioru pism, by odbioru dokonywała osoba upoważniona." (por tez wyrok NSA z dnia 31 stycznia 1997 r., I SA/Lu 514/96, czy wyrok WSA w Warszawie z 26 maja 2004 r. sygn. III SA 3374/02, wyrok NSA z 19 września 2003 r. sygn. III SA 3253/02). Doręczenie pisma osobie prawnej jest skuteczne, jeżeli pismo odebrał jej pracownik poświadczając odbiór własnoręcznym podopisem i pieczątką firmową. Nie jest istotne, czy pracownik miał do tego pełnomocnictwo. Uzasadniony jest zatem pogląd, że to strona odpowiada za winę osób, którymi się posługuje (por wyrok NSA z 21 września 2007 r. sygn. I FSK 1152/06). Nawet gdyby osoba odbierająca korespondencję dla adresata, nie była upoważniona do jej odbioru, to jeżeli dysponuje pieczęciami jednostki i potwierdza odbiór korespondencji, to można przyjąć domniemanie faktyczne, iż jest ona upoważniona do odbioru pism (por. podobnie postanowienie NSA z 18 października 2007 r. sygn. II FZ 478/07) Domniemania tego skarżąca nie podważyła. Nie bez znaczenia jest również okoliczność, iż " zawiadomienie o wszczęciu postępowania" z dnia 28 kwietnia 2009r. wraz z zawiadomieniem o przeprowadzeniu oględzin zostało wysłane na adres siedziby spółki i tam odebrane co znalazło wyraz w udzieleniu przez zarząd spółki upoważnienia dla A. G. do uczestniczenia w imieniu spółki w oględzinach. Także postanowienie nr [...] z dnia [...] czerwca 2009r. doręczono skarżącej na adres w Ł.. Pomimo to skarżąca nie powiadomiła oficjalnie organu o zmianie adresu dla doręczeń, co podnosi jako zarzut skargi. Obowiązek określony w art. 41 § 1 k.p.a. (zawiadomienia o zmianie adresu) powstaje od daty zawiadomienia strony o wszczęciu postępowania administracyjnego i dotyczy tego konkretnego postępowania administracyjnego - to znaczy tylko w tym konkretnym postępowaniu uchybienie temu obowiązkowi powodować może niekorzystne dla strony skutki, o których mówi art. 41 § 2 k.p.a. W tym stanie rzeczy należy uznać, że organ I instancji prawidłowo doręczył stronie decyzję. Zgodnie z dowodami doręczeń strona otrzymała decyzję w dniu 16 listopada 2009 r. i od tego dnia należało liczyć termin do złożenia odwołania od decyzji w sprawie. Termin ten upłynął w dniu 30 listopada 2009 r., natomiast inwestor odwołał się od decyzji w dniu 1 grudnia 2009 r., a więc już po terminie. Nie ulega wątpliwości, iż termin czternastu dni do wniesienia odwołania wynikający z przepisu art. 129 § 2 kpa jest terminem zawitym, a jego niedotrzymanie powoduje ujemne skutki procesowe, w postaci utraty prawa do wniesienia odwołania (por. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie z dnia 23 maja 1995 r. SA/Sz 274/95). Z tych wszystkich względów należy uznać, iż organ odwoławczy słusznie wydał postanowienie o stwierdzeniu uchybienia do wniesienia odwołania od decyzji . Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).