II OZ 400/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 2075/10 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Starosty Opoczyńskiego z dnia [...] lipca 2009 r., Nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej M. B. pozwolenia na budowę budynku gospodarczego na działce o nr ewid. [...] w miejscowości M., gm. O. w sprawie ze skargi H. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 stycznia 2011 r., w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 2075/10 odmówił wstrzymania wykonania decyzji Starosty Opoczyńskiego z dnia [...] lipca 2009 r., Nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej M. B. pozwolenia na budowę budynku gospodarczego na działce o nr ewid. [...] w miejscowości M., gm. O. w sprawie ze skargi H. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, stwierdzając, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się tego wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. (art.61 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm. dalej "p.p.s.a."). Rozpoznawanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu (art.61 § 3 P.p.s.a.), skierowanego do Sądu pierwszej instancji, jest bezprzedmiotowe po wydaniu przez ten Sąd orzeczenia kończącego postępowanie sądowe. W konsekwencji, po wydaniu wyroku przez Sąd pierwszej instancji, bezprzedmiotowe staje się też rozpoznanie zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania aktu lub czynności. Zażalenie skarżącego na postanowienie odmawiające wstrzymanie wykonania decyzji zostało przedstawione do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu po wydaniu wyroku przez Sąd pierwszej instancji. Okoliczność ta czyni bezprzedmiotowym postępowanie toczące się na skutek zażalenia (art.161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art.193 i art.197 § 2 p.p.s.a. umorzył postępowanie zażaleniowe.