II SAB/Wa 18/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska Sędziowie WSA Ewa Grochowska – Jung (spr.) Adam Lipiński Protokolant Bartosz Piwoński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2010 r. sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2009 r. o udzielenie informacji publicznej postanawia 1. postępowanie w sprawie umorzyć 2. zasądza od Prezesa Sądu Rejonowego w W. na rzecz W. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2009 r. skierowanym do Przewodniczącego [...] Wydziału Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w W. W.S. zwrócił się na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej o udzielenie informacji, czy w Sądzie znajdują się księgi hipoteczne dla gruntów położonych w [...], należących kiedyś do majątku [...] wraz ze zbiorami dokumentów prowadzonych dla tych ksiąg, a jeżeli tak to jakie, jeżeli księgi te zostały przekazane z innego sądu do Sądu Rejonowego w W., wnosił o wydanie odpisu protokołu ich przekazania. Nadto w przypadku braku ksiąg w Sądzie Rejonowym w W. wnosił o wskazanie co się z nimi stało i gdzie się znajdują. We wniosku wskazał, iż w szczególności chodzi mu o ustalenie, czy w zbiorze dokumentów księgi hipotecznej pn. "[...]" Dz. Nr [...] znajduje się orzeczenie Prezydium Powiatowej Rady Narodowej Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa w W. z dnia [...] grudnia 1961 r. nr [...] oraz wniosek o wpis prawa własności do tej księgi o nr dz. [...] Państwowego Biura Notarialnego w W. W dniu [...] grudnia 2009 r. W.S. złożył za pośrednictwem Sądu Rejonowego w W. skargę na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w W. w przedmiocie tego wniosku z dnia [...] grudnia 2009 r., polegającą na nieudzieleniu żądanej informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Rejonowego w W. wniósł o umorzenie postępowania. Wskazał, iż wniosek skarżącego zaadresowany do Przewodniczącego [...] Wydziału Ksiąg Wieczystych został przekazany do Prezesa Sądu Rejonowego w W. w dniu [...] stycznia 2010 r. Na pismo to do dnia [...] grudnia 2009 r. nie udzielono skarżącemu odpowiedzi. Natomiast w dniu [...] grudnia 2009 r. wpłynęło kolejne pismo W.S. skierowane do Przewodniczącego Wydziału [...] Ksiąg Wieczystych. Na oba te pisma udzielono skarżącemu odpowiedzi pismem z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...]. Pismem z dnia [...] marca 2010 r. W.S., odnosząc się do stanowiska organu o udzieleniu mu odpowiedzi na jego wniosek, stwierdził, iż nie spełnia ono jego oczekiwań. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Problematyka dostępu do informacji publicznej uregulowana została w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Zgodnie z art. 1 powołanej ustawy, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie. Informację publiczną w świetle ugruntowanego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowi każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują, bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swych kompetencji. Informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z nim bądź w jakikolwiek sposób go dotyczących. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzonych, jak i te, których używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części go dotyczą), nawet gdy nie pochodzą wprost od niego. Należy jednocześnie zaznaczyć, że udostępnienie informacji publicznej następuje w formie czynności materialno-technicznej. Obowiązek wydania decyzji administracyjnej ustawodawca przewidział natomiast tylko w takim wypadku, gdy informacja, której udostępnienia żąda określony podmiot, jest informacją publiczną, lecz organ odmawia jej udostępnienia. Jeżeli żądanie nie dotyczy informacji publicznej, organ powinien powiadomić podmiot żądający udostępnienia informacji pismem, że jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach prawa (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 5 lipca 2007 r., sygn. akt II SAB/Wa 19/07, Lex nr 368235, wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2002 r., sygn. akt II SA 2867/02, publ. Wokanda 2003/6/33). Warto w tym miejscu zaznaczyć, że dysponent informacji publicznej jest zobowiązany do jej udostępnienia tylko wtedy, gdy informacja ta nie została wcześniej udostępniona i nie funkcjonuje w obiegu publicznym, co nie pozwala zainteresowanemu zapoznać się z jej treścią inaczej niż wskutek złożenia wniosku do odpowiedniego organu o udzielenie informacji. Z bezczynnością organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej będziemy mieli zatem do czynienia, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie udostępnienia żądanej informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje. Jednocześnie należy podkreślić, że w tego typu sprawach wnioskodawca domaga się udzielenia informacji, czyli wskazania zgodnego z wnioskiem. Przedstawienie informacji innej niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca (w tym przypadku kserokopia konkretnego dokumentu) lub też informacji wymijającej, może powodować jego uzasadnione wątpliwości co do tego, czy organ w ogóle udzielił odpowiedzi, co w takiej sytuacji należy traktować jako nieudzielanie żądanej informacji. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2. Natomiast jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił z żądaniem udostępnienia informacji publicznej do Przewodniczącego [...] Wydziału Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w W. w dniu [...] grudnia 2009 r. Wniosek ten wpłynął do Sądu Rejonowego w W. [...] Wydział Ksiąg Wieczystych w dniu [...] grudnia 2009 r. Natomiast przekazany został do Prezesa Sądu Rejonowego w W. dopiero w dniu [...] stycznia 2010 r., tj. po złożeniu przez W.S. skargi na bezczynność organu. Wnioskowana przez skarżącego informacja, czego nie kwestionuje organ, jest informacją publiczną. W dniu [...] stycznia 2010 r. Prezes Sądu Rejonowego w W. pismem nr [...] poinformował skarżącego, iż w Sądzie Rejonowym w W. [...] Wydział Ksiąg Wieczystych dla gruntów położonych w [...] przechowywana jest księga hipoteczna "[...]", z tym, że znajduje się jedynie jej [...] tom. Tylko ten tom został przekazany z innego Sądu, co wynika z protokołu przekazania, którego kopię przesłano w załączeniu do pisma. Brak natomiast pozostałych tomów tej księgi hipotecznej. W tomie [...] powyższej księgi hipotecznej nie znajduje się orzeczenie Prezydium Powiatowej Rady Narodowej Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa w W. z dnia [...] grudnia 1961 r. nr [...] oraz wniosek o wpis prawa własności do tej księgi wieczystej o nr dz. [...] Państwowego Biura Notarialnego w W. Z uwagi na brak pozostałych tomów wskazanej wyżej księgi hipotecznej brak możliwości udzielenia odpowiedzi, czy powyższa decyzja lub wniosek znajdowały się w pozostałych tomach tej księgi hipotecznej. Sąd wieczystoksięgowy nie prowadzi ewidencji nieruchomości według numerów działek ewidencyjnych. Stąd brak możliwości wskazania, czy dla działek o nr ewid. [...] i [...] w [...], obręb [...], były prowadzone zbiory dokumentów, księgi hipoteczne bądź księgi wieczyste, czy zostały one przekazane z innego Sądu, a jeśli nie, to gdzie się obecnie znajdują. Tym samym brak możliwości ustalenia, czy w zbiorach dokumentów prowadzonych dla tych działek znajduje się decyzja Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 1993 r. znak [...]. W tej sytuacji wskazać należy, zdaniem Sądu, iż Prezes Sądu Rejonowego w W. udzielił odpowiedzi na wniosek skarżącego z dnia [...] grudnia 2009 r. i nie pozostaje tym samym w bezczynności. Ze złożonego w dniu [...] marca 2010 r. pisma W.S. wnioskować można, że nie jest on usatysfakcjonowany taką odpowiedzią, co nie zmienia faktu, że organ w tym zakresie nie pozostawał w bezczynności. Należy przy tym pamiętać, że wniosek o udzielenie informacji publicznej nie może zmierzać do kwestionowania żądanych informacji, nie może być próbą nawiązania polemiki. Wniosek ma dotyczyć faktów, nie może być środkiem do ich kwestionowania. Skoro zatem organ udzielił odpowiedzi na wniosek z dnia [...] grudnia 2009 r., to w tym zakresie należy stwierdzić, iż nie pozostawał w bezczynności w momencie rozpoznawania sprawy przez Sąd, a więc postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.