II OZ 1019/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Jaśkowska po rozpoznaniu w dniu 14 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 567/10 oddalające wniosek A. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2009 r. znak : [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia oddalić zażalenie W dniu 18 marca 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga A. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2009 r., znak [...] wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją organ uchylił decyzję Wojewody Podlaskiego z dnia [...] sierpnia 2009 r., znak [...] w całości oraz stwierdził nieważność decyzji Prezydenta Miasta Białegostoku z dnia [...] grudnia 2005 r., znak [...] uchylającej własną decyzję z dnia [...] grudnia 2005 r., znak [...] wnoszącą sprzeciw od przyjęcia zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania części obiektu budowlanego: budynku usługowo – produkcyjnego na funkcję usługowo – handlową, handel i usługi nieuciążliwe: usługi żałobne zgodnie z uzupełnionym wnioskiem o warunkach zabudowy nieruchomości nr ew. [...] przy ul. [...] w B., jak też orzekającej o przyjęciu zgłoszenia na warunkach określonych decyzją [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. znak: [...]. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący uzasadnia tym, iż rozstrzygnięcie dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta Białegostoku z dnia [...] grudnia 2005 r. jest istotne dla prowadzenia dalszej działalności. Wskazał, iż natychmiastowa wykonalność decyzji ostatecznej wywoła skutki trudne do odwrócenia, bowiem w zakładzie zatrudnionych jest pięć osób, które z uwagi na zamknięcie zakładu stracą pracę. Ewentualna zaś przerwa w funkcjonowaniu działalności spowoduje znaczne szkody materialne, które mogą być nieodwracalne. Postanowieniem z 6 maja 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 567/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. oddalił powyższy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Zdaniem Sądu będąca przedmiotem wniosku o wstrzymanie decyzja nie nadaje się do wykonania. W zażaleniu na powyższe postanowienie, reprezentowany przez pełnomocnika A. P. stwierdził, że natychmiastowa wykonalność decyzji ostatecznej może wyrządzić szkodę zarówno skarżącemu jak i obecnemu właścicielowi nieruchomości na której prowadzona jest działalność i wywoła trudne do odwrócenia skutki. Wskazał dalej, że w zakładzie zatrudnionych jest pięć osób, które podobnie jak i właścicielka przedmiotowej nieruchomości, w wyniku zamknięcia zakładu, stracą pracę. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Przedmiotem ochrony tymczasowej jak się powszechnie przyjmuje w orzecznictwie sądowoadministracyjnym mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Takiego skutku nie wywołuje zaskarżona decyzja uchylająca decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności i stwierdzającą nieważność decyzji z [...] grudnia 2005 r. tylko z przyczyn procesowych, braku podstaw do przyjęcia zgłoszenia w drodze decyzji. Zasadnie zatem stwierdził Sąd I instancji, że wobec powyższego wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego w niniejszej sprawie aktu do czasu rozpoznania skargi przez Sąd nie zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.