VII SA/Wa 435/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2010 r. sprawy ze skargi M.G. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji przedsięwzięcia [...] skargę oddala Postępowanie administracyjne prowadzone w niniejszej sprawie miało następujący przebieg. Wnioskiem z dnia 15 kwietnia 2009 r. [...] Sieci Energetyczne [...] z siedzibą w K., wystąpiły o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia [...] wchodzącego w skład przedsięwzięcia "Rozbudowa systemu zasilania elektroenergetycznego aglomeracji [...]", polegającego na budowie napowietrznej dwutorowej linii 400 kV relacji K. – P. od słupa nr 80 (z wyłączeniem tego słupa) do słupa nr 10, w pasie istniejącej linii 220 kV P. – K. przewidzianej do rozbiórki, oraz częściowo po nowej trasie dla fragmentu linii na terenie gminy S. Na podstawie wymienionego wniosku, zmienionego w dniu 24 kwietnia 2009 r., poprzez naniesienie korekt w załączniku mapowym w zakresie nieruchomości objętych wnioskiem, Wojewoda [...] wszczął postępowanie administracyjne. Po jego przeprowadzeniu, decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] ustalił lokalizację przedsięwzięcia [...] dla inwestycji polegającej na budowie napowietrznej linii dwutorowej 400 kV relacji K. – P. od słupa nr 80 (z wyłączeniem tego słupa) do słupa nr 10, na terenie gmin K., K., S, D., N., W., K., S., S., G., K., województwo [...]. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Odwołanie od wymienionej decyzji Wojewody [...] złożyła M.G. wnosząc o uchylenie decyzji organu I instancji. Uzasadniając odwołanie wskazała, iż decyzja Wojewody [...] wydana została po rozpoznaniu wniosku podmiotu, który zgodnie z postanowieniami ustawy o Euro nie był uprawniony do przygotowania i realizacji przedsięwzięć [...]. Wskazała także, że wniosek inwestora, stanowi o realizacji inwestycji polegającej na budowie, napowietrznej dwutorowej linii elektroenergetycznej 400 kV K. – P., która nie mieści się w kategorii przedsięwzięć [...], bowiem nie jest ona związana z rozbudową systemu zasilania aglomeracji poznańskiej, lecz jak na to wskazują dokumenty publikowane przez [...] Sieci Elektroenergetyczne [...] jest jedynie elementem zapewniającym krajowy przesył energii. Zdaniem skarżącej, parametry projektowanej linii elektroenergetycznej w szczególności w zakresie tak zwanego "pasa technologicznego" skonstruowane zostały bez obowiązującej podstawy prawnej, na bazie domysłów wnioskodawcy. Uzasadniając odwołanie M.G. podniosła także, że inwestor w złożonym wniosku mija się z prawdą twierdząc, iż inwestycja nie narusza obszarów chronionych. Ponadto podkreśliła, że dla spornej inwestycji nie został ustanowiony, zgodnie z wymogami ustawy Prawo ochrony środowiska, obszar ograniczonego użytkowania, a zawarta w uzasadnieniu organu wzmianka o braku konieczności utworzenia takiego obszaru nie znajduje podstawy w istniejącym stanie faktycznym, gdyż inwestor projektowanej linii nie posiada jakiegokolwiek tytułu prawnego do części nieruchomości położonych na trasie projektowanej inwestycji. Po rozpatrzeniu odwołania M.G. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2009 r., Nr [...] zapadła zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Ministra Infrastruktury z dnia [...] grudnia 2009 r. znak: [...], którą organ, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) – zwanej dalej k.p.a. oraz art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 (Dz.U. Nr 173, poz. 1219, z 2008 r. Nr 171, poz. 1058 oraz z 2009 r. Nr 19, poz. 100 i Nr 68, poz. 575), zwanej dalej "ustawą o Euro", w związku z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 28 sierpnia 2009 r. o zmianie ustawy o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 161, poz. 1281), zwanej dalej ustawą zmieniającą, - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając zaskarżoną decyzję Minister Infrastruktury wyjaśnił, iż decyzja Wojewody [...] została wydana w oparciu o przepisy ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012, która została znowelizowana z dniem 15 października 2009 r. mocą przepisów ustawy z dnia 28 sierpnia 2009 r. o zmianie ustawy o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 oraz niektórych innych ustaw. Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy zmieniającej "w sprawach wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną prowadzonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie przepisów rozdziału 4 i 5 ustawy wymienionej w art. 1, stosuje się przepisy dotychczasowe, z zastrzeżeniem ust. 3". Organ II instancji wyjaśnił także, że w związku z tym, iż przedmiotowa sprawa została wszczęta i niezakończona decyzją ostateczną do dnia 15 października 2009 r., to organ odwoławczy przy rozpoznaniu sprawy stosował przepisy ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012. Argumentując decyzję z dnia [...] grudnia 2009 r. Minister Infrastruktury podniósł, iż w trakcie przeprowadzonego postępowania odwoławczego ponownie rozpatrzył wniosek [...] Sieci Elektroenergetyczne [...] z siedzibą w K., o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia [...] wchodzącego w skład przedsięwzięcia "Rozbudowa systemu zasilania elektroenergetycznego aglomeracji [...]", polegającego na budowie napowietrznej dwutorowej linii 400 kV relacji K. – P. od słupa nr 80 (z wyłączeniem tego słupa) do słupa nr 10 w pasie istniejącej linii 220 kV P.- K. przewidzianej do rozbiórki, oraz częściowo po nowej trasie dla fragmentu linii na terenie gminy S. i dokonał jego oceny pod kątem wymogów określonych w art. 23 ust. 2 ustawy o Euro. Zdaniem organu II instancji, złożony przez inwestora wniosek był kompletny i wypełniał dyspozycję art. 23 ust. 2 ustawy o Euro. Zawierał on bowiem mapy w skali 1:1000, 1:2000 przedstawiające istniejące uzbrojenie terenu, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla planowanych obiektów budowlanych, opracowane na mapie zasadniczej. Ponadto do wniosku dołączona została przez inwestora decyzja Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. z dnia [...] kwietnia 2009 r., znak: [...] i [...], o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, jak również aktualne wypisy z rejestru gruntów oraz uzgodnienia branżowe dotyczące planowanej inwestycji. Oceniając postępowanie prowadzone przez Wojewodę Wielkopolskiego organ odwoławczy zauważył, iż organ I instancji poinformował strony o wszczętym postępowaniu, podał jego podstawę prawną pouczył o prawie do składania wniosków, uwag i zastrzeżeń, a zatem należycie i wyczerpująco poinformował strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, będących przedmiotem postępowania administracyjnego, które mogły mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków. Ponadto organ I instancji mając na uwadze obowiązek wynikający z art. 23 ust. 3 ustawy o Euro, zawiadomił o wszczęciu postępowania w drodze obwieszczeń wywieszonych na tablicach ogłoszeń w urzędach gmin właściwych ze względu na lokalizację przedsięwzięcia: Urzędzie Miejskim w K., Urzędzie Gminy K., Urzędzie Miejskim w S., Urzędzie Gminy D., Urzędzie Gminy w K., Urzędzie Miasta i Gminy w N., Urzędzie Gminy K., Urzędzie Gminy w S., Urzędzie Miasta i Gminy we W., Urzędzie Gminy S., Urzędzie Miejskim w G., jak również na stronach internetowych tych urzędów. Obwieszczenie opublikowano także na tablicy ogłoszeń i stronie internetowej [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...], jak również w prasie lokalnej [...] w dniu 30 kwietnia 2009 r. W obwieszczeniach tych Wojewoda [...] zawarł informację o miejscu, w którym w ciągu 14 dni od dnia obwieszczenia, strony lub ich pełnomocnicy mogły zapoznać się z dokumentacją dotyczącą inwestycji. Organ wyznaczył jednocześnie termin składania ewentualnych wniosków, uwag i zastrzeżeń do dnia 29 maja 2009 r. Z możliwości zgłoszenia wniosków i uwag skorzystali T.S., M.S., Ł.M., P. i M. S., K. i M. M. oraz T.O. Pisma tych osób zostały przekazane przez organ inwestorowi. Argumentując swe rozstrzygnięcie Minister Infrastruktury zauważył, że Wojewoda [...] w decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r. określił linie rozgraniczające teren inwestycji, warunki techniczne realizacji inwestycji, warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska i ochrony zabytków, wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich oraz warunki wynikające z przepisów odrębnych. Ponadto Wojewoda [...] w uzasadnieniu decyzji odniósł się do wniosków i uwag zgłoszonych przez strony, wypełniając tym samym obowiązek zawarty w art. 24 ust 2 ustawy o Euro. Zdaniem Ministra Infrastruktury organ I instancji prawidłowo doręczył decyzję o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięć [...] wnioskodawcy oraz zawiadomił pozostałe strony postępowania o jej wydaniu, w drodze obwieszczenia w urzędach gmin i w prasie lokalnej oraz na stronach internetowych urzędu wojewódzkiego oraz urzędów gmin właściwych dla lokalizacji przedsięwzięcia Euro. W aktach sprawy znajdują się potwierdzenia właściwych organów, świadczące o wywieszeniu obwieszczenia na tablicy ogłoszeń. Odnosząc się do zarzutów odwołania M.G., organ II instancji za bezzasadne uznał twierdzenie odwołującej się, iż decyzja została wydana na wniosek podmiotu, który zgodnie z postanowieniami ustawy o Euro nie jest uprawniony do przygotowania i realizacji przedsięwzięć [...]. Zauważył, iż zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o Euro, decyzję o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięć [...], wojewoda wydaje na wniosek spółki celowej lub innego właściwego podmiotu. Do zadań [...] Sieci Elektroenergetycznych [...] z siedzibą w K., jako operatora systemu przesyłowego, należy m.in.: dbałość o bezpieczeństwo dostarczania energii elektrycznej, poprzez zapewnienie bezpieczeństwa funkcjonowania systemu elektroenergetycznego i odpowiedniej zdolności przesyłowej w sieci; powadzenie ruchu sieciowego w systemie przesyłowym w sposób efektywny, przy zachowaniu wymaganej niezawodności dostarczania energii elektrycznej i jakości jej dostarczania oraz koordynowanie pracy części sieci we współpracy z operatorami systemów dystrybucyjnych elektroenergetycznych; eksploatacja, konserwacja i remonty sieci przesyłowej, instalacji i urządzeń wraz z połączeniami z innymi systemami elektroenergetycznymi, w sposób gwarantujący niezawodność funkcjonowania systemu elektroenergetycznego; zapewnienie długoterminowej zdolności systemu elektroenergetycznego w celu zaspokajania uzasadnionych potrzeb w zakresie przesyłania energii elektrycznej w obrocie krajowym i transgranicznym, w tym zakresie rozbudowy sieci przesyłowej, a tam gdzie ma to zastosowanie, rozbudowy połączeń z innymi systemami elektroenergetycznymi. Oznacza to, że [...] Sieci Elektroenergetyczne [...] z siedzibą w K. są "innym właściwym podmiotem" w rozumieniu ustawy o Euro, uprawnionym do występowania z wnioskiem o ustalenie lokalizacji inwestycji zakwalifikowanej jako przedsięwzięcie [...], polegającej na budowie odcinka napowietrznej linii dwutorowej 400 kV relacji K. – P. od słupa nr 80 (z wyłączeniem tego słupa) do słupa nr 10, o której jest mowa w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 października 2007 r. w sprawie wykazu przedsięwzięć Euro 2012 (Dz. U. Nr 192, poz. 1385 z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem o Euro 2012". Organ II instancji nie zgodził się również z zarzutem, iż wniosek nie zawierał w chwili złożenia i nadal nie zawiera wszelkich wymaganych ustawą prawomocnych dokumentów. Zgodnie z art. 23 ust. 2 ustawy o Euro, do wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia [...] inwestor dołączył bowiem mapy w skali 1:1000, 1:2000, przedstawiające istniejące uzbrojenie terenu, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla planowanych obiektów budowlanych oraz "wymagane odrębnymi przepisami zezwolenia i stanowiska właściwych organów". Przedłożenie zezwoleń i stanowisk w celu złożenia wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia [...] winno być wymagane jedynie w razie, gdy zajdzie taka konieczność, gdy ze względu na specyfikę danego przedsięwzięcia przepisy odrębne wymagają szczególnych zezwoleń i stanowisk. Dla złożenia przedmiotowego wniosku obowiązujące odrębne przepisy nie przewidują konieczności uzyskania zezwoleń i stanowisk innych organów, za wyjątkiem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, którą zgodnie z art. 72 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 z późn. zm.), należy dołączyć do wniosku o wydanie decyzji o ustalenie lokalizacji przedsięwzięć [...]. Przedmiotowa decyzja została przez inwestora przedłożona. Ponadto organ nie zgodził się z odwołującą się M.G., iż realizacja na podstawie ustawy o Euro przedmiotowej inwestycji nie mieści się w kategorii przedsięwzięć [...], nie jest bowiem związana z rozbudową systemu zasilania aglomeracji [...], lecz jak na to wskazują dokumenty publikowane przez [...] Sieci Elektroenergetyczne [...], jest jedynie elementem zapewniającym krajowy przesył energii. Organ wyjaśnił, że organy administracji publicznej orzekające w przedmiocie lokalizacji inwestycji, zarówno w pierwszej, jak i drugiej instancji, zgodnie z art. 6 k.p.a., zobowiązane są działać na podstawie przepisów prawa. Art. 1 ust. 2 ustawy o Euro wskazuje, że ustawa określa w szczególności warunki realizacji przedsięwzięć w zakresie projektowania, budowy, przebudowy lub remontu stadionów i innych obiektów budowlanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej niezbędnych do przeprowadzenia turnieju, oraz innych przedsięwzięć niezbędnych do przeprowadzenia turnieju. Skoro inwestycja pn. "Rozbudowa systemu zasilania elektroenergetycznego aglomeracji [...]", w skład której wchodzi m. in. dwutorowa linia elektroenergetyczna 400 kV relacji K. – P., została zamieszczona w poz. 92 załącznika do rozporządzenia o Euro 2012, to przedmiotowa inwestycja została zaliczona do przedsięwzięć [...], a jej realizacja powinna odbywać się na podstawie ustawy o Euro. Odnosząc się do zarzutu skarżącej, iż parametry projektowanej linii elektroenergetycznej, w szczególności w zakresie tak zwanego "pasa technologicznego", skonstruowane zostały bez obowiązującej podstawy prawnej, na bazie domysłów wnioskodawcy oraz, że inwestycja narusza obszary chronione, Minister Infrastruktury zauważył, iż skarżąca nie uzasadnia tych zarzutów, w związku z tym trudno się do nich odnieść. Z załączonej do wniosku decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. z dnia [...] kwietnia 2009 r. wynika, iż przedmiotowe przedsięwzięcie przebiega w znacznej części po śladzie istniejącej linii 220 kV, a mając na uwadze wykazane w raporcie o oddziaływaniu na środowisko warunki mające na celu ochronę środowiska przyrodniczego, nie przewiduje się negatywnego oddziaływania planowanej inwestycji na obszary chronione. Ponadto, z decyzji wynika, że przy zakładanych parametrach technicznych i eksploatacyjnych przedsięwzięcia, dopuszczalne poziomy hałasu, natężenia pola elektrycznego i pola magnetycznego nie będą przekroczone poza zasięgiem oddziaływania linii. Odnosząc się natomiast do podniesionego przez M.G. zarzutu braku ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania, Minister Infrastruktury zauważył, iż w decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, wydanej po przeprowadzeniu postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, nie stwierdzono konieczności utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania, pod warunkiem spełnienia wymogu, polegającego na posiadaniu tytułu prawnego do nieruchomości, przez które przebiegać będzie linia wraz z pasem oddziaływania. Organ odwoławczy podkreślił, iż kwestia posiadania tytułu prawnego do nieruchomości nie może być badana w postępowaniu w sprawie lokalizacji inwestycji, ponieważ tytułem do dysponowania terenem na cele budowlane musi się wykazać inwestor przy składaniu wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Ponadto podkreślił, że również o utworzeniu obszaru ograniczonego użytkowania decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji nie orzeka, ponieważ zgodnie z art. 135 ust. 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, obowiązek utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania stwierdza się w decyzji o pozwoleniu na budowę. W związku z powyższym, Minister Infrastruktury uznał, że zarzut braku ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania przez zaskarżoną decyzję Wojewody [...] jest bezzasadny. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wymienioną decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] grudnia 2009 r. złożyła M.G. wnosząc o jej uchylenie. Uzasadniając skargę wskazała, iż organ nie wykazał jednoznacznie, że przedmiotowa inwestycja faktycznie zaliczona może być do przedsięwzięć [...] oraz nie wyjaśnił w sposób wystarczający podstaw, dla których uznał [...] Sieci Elektroenergetyczne [...] za podmiot uprawniony do wystąpienia z wnioskiem o wydanie decyzji o lokalizacji przedsięwzięcia [...]. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji, wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – zwanej dalej ppsa). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga M.G. nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu, Minister Infrastruktury uzasadniając zaskarżoną decyzję z dnia 17 grudnia 2009 r. zasadnie wskazał, iż w związku z tym, że przedmiotowa sprawa została wszczęta i niezakończona decyzją ostateczną do dnia 15 października 2009 r., to organ przy ponownym rozpoznawaniu sprawy zobowiązany był zastosować przepisy ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 (Dz. U. Nr 173, poz. 1219, z 2008 r. Nr 171, poz. 1058 oraz z 2009 r. Nr 19, poz. 100 i Nr 68, poz. 575). Bez znaczenia przy tym pozostawał fakt, że ustawa ta została znowelizowana z dniem 15 października 2009 r. mocą przepisów ustawy z dnia 28 sierpnia 2009 r. o zmianie ustawy o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 161, poz. 1281), zwanej dalej "ustawą zmieniającą". Zgodnie bowiem z treścią art. 5 ust. 1 ustawy zmieniającej "w sprawach wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną prowadzonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie przepisów rozdziału 4 i 5 ustawy wymienionej w art. 1, stosuje się przepisy dotychczasowe, z zastrzeżeniem ust. 3". Stosownie do art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 decyzję o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięć [...], na wniosek spółki celowej lub innego właściwego podmiotu, wydaje wojewoda. W niniejszej sprawie [...] Sieci Energetyczne - [...] z siedzibą w K., wnioskiem z dnia 15 kwietnia 2009 r., zmodyfikowanym pismem z dnia 24 kwietnia 2009 r. w zakresie nieruchomości objętych wnioskiem, wystąpiły do Wojewody [...] o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia [...] wchodzącego w skład przedsięwzięcia "Rozbudowa systemu zasilania elektroenergetycznego aglomeracji [...]", polegającego na budowie napowietrznej dwutorowej linii 400 kV relacji K. – P. od słupa nr 80 (z wyłączeniem tego słupa) do słupa nr 10, w pasie istniejącej linii 220 kV P. – K. przewidzianej do rozbiórki, oraz częściowo po nowej trasie dla fragmentu linii na terenie gminy S.. Do wniosku inwestor załączył dokumenty, o których mowa w art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012. Na skutek wymienionego wniosku, Wojewoda [...], a więc organ właściwy, o którym mowa w art. 23 ust. 1 ustawy o Euro, wszczął postępowanie administracyjne, a po jego przeprowadzeniu decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...], ustalił lokalizację przedsięwzięcia [...] dla inwestycji polegającej na budowie napowietrznej linii dwutorowej 400 kV relacji K. – P. Wbrew twierdzeniom skargi stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie wniosek o ustalenie lokalizacji spornego przedsięwzięcia złożył podmiot uprawniony na mocy art. 23 ust. 1 ustawy o Euro, do jego złożenia. Do zadań [...] Sieci Elektroenergetycznych [...] z siedzibą w K., jako operatora systemu przesyłowego, należy bowiem m.in.: dbałość o bezpieczeństwo dostarczania energii elektrycznej, poprzez zapewnienie bezpieczeństwa funkcjonowania systemu elektroenergetycznego i odpowiedniej zdolności przesyłowej w sieci; powadzenie ruchu sieciowego w systemie przesyłowym w sposób efektywny, przy zachowaniu wymaganej niezawodności dostarczania energii elektrycznej i jakości jej dostarczania oraz koordynowanie pracy części sieci we współpracy z operatorami systemów dystrybucyjnych elektroenergetycznych; eksploatacja, konserwacja i remonty sieci przesyłowej, instalacji i urządzeń wraz z połączeniami z innymi systemami elektroenergetycznymi, w sposób gwarantujący niezawodność funkcjonowania systemu elektroenergetycznego; zapewnienie długoterminowej zdolności systemu elektroenergetycznego w celu zaspokajania uzasadnionych potrzeb w zakresie przesyłania energii elektrycznej w obrocie krajowym i transgranicznym, w tym zakresie rozbudowy sieci przesyłowej, a tam gdzie ma to zastosowanie, rozbudowy połączeń z innymi systemami elektroenergetycznymi. Oznacza to, jak trafnie wskazał Minister Infrastruktury, że [...] Sieci Elektroenergetyczne [...] z siedzibą w K. są "innym właściwym podmiotem" w rozumieniu ustawy o Euro, uprawnionym do występowania z wnioskiem o ustalenie lokalizacji inwestycji zakwalifikowanej jako przedsięwzięcie [...], polegającej na budowie odcinka napowietrznej linii dwutorowej 400 kV relacji K. – P. od słupa nr 80 (z wyłączeniem tego słupa) do słupa nr 10, o której jest mowa w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 października 2007 r. w sprawie wykazu przedsięwzięć [...] (Dz.U. Nr 192, poz. 1385 z późn. zm.), zwanego dalej rozporządzeniem o Euro 2012. Wbrew twierdzeniom skargi, stwierdzić należy także, że sporna budowa napowietrznej linii dwutorowej 400 kV relacji K. – P. od słupa nr 80 (z wyłączeniem tego słupa) do słupa nr 10, na terenie województwa wielkopolskiego stanowi część przedsięwzięcia [...] określonego w pkt 92 załącznika nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 października 2007 r., jako "Rozbudowa systemu zasilania elektroenergetycznego aglomeracji [...]". Jest ona ważnym elementem sieci przesyłowej krajowego systemu elektroenergetycznego, umożliwiającym przesył energii elektrycznej z zespołu elektrowni P. do wielkopolskiego węzła energetycznego. Ma ona również zabezpieczyć zwiększone potrzeby odbiorców w trakcie rozgrywek turnieju piłkarskiego Euro 2012. Zauważyć trzeba, iż w art. 23 ust. 2 z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 określone zostały wymogi jakie powinien spełniać wniosek o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia Euro 2012. Zgodnie z tym przepisem wniosek o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia [...] winien zawierać w szczególności: 1) mapę w skali odpowiedniej dla przedstawienia danego przedsięwzięcia [...], w tym istniejącego uzbrojenia terenu, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych i ustanowienia stref ochronnych, o ile mają one zastosowanie; 2) określenie zmian w dotychczasowej infrastrukturze zagospodarowania terenu; 3) mapy zawierające projekty podziału nieruchomości, w przypadku konieczności dokonania podziału nieruchomości, sporządzone zgodnie z przepisami o gospodarce nieruchomościami i przepisami prawa geodezyjnego i kartograficznego; 4) oznaczenie nieruchomości lub ich części według katastru nieruchomości, które staną się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego; 5) decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227, z późn. zm.); 6) opinie właściwych organów. Mając na względzie zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy, podzielić należy przekonanie Ministra Infrastruktury, że złożony przez inwestora – [...] Sieci Elektroenergetyczne [...] z siedzibą w K., wniosek o ustalenie lokalizacji przedsięwzięcia był kompletny i wypełniał dyspozycję art. 23 ust. 2 ustawy o Euro. Zawierał on bowiem mapy w skali 1:1000, 1:2000 przedstawiające istniejące uzbrojenie terenu, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla planowanych obiektów budowlanych, opracowane na mapie zasadniczej. Do wniosku dołączona również została przez inwestora decyzja Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. z dnia [...] kwietnia 2009 r., znak: [...] i [...], o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, jak również aktualne wypisy z rejestru gruntów oraz uzgodnienia branżowe dotyczące planowanej inwestycji. Podzielić trzeba także przekonanie organu odwoławczego, iż Wojewoda [...] prawidłowo przeprowadził postępowanie w przedmiocie ustalenia lokalizacji przedsięwzięcia [...], polegającego na budowie odcinka napowietrznej linii dwutorowej. Z akt sprawy wynika, że organ I instancji poinformował strony o wszczętym postępowaniu, podał jego podstawę prawną pouczył o prawie do składania wniosków, uwag i zastrzeżeń, a zatem należycie i wyczerpująco poinformował strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, będących przedmiotem postępowania administracyjnego, które mogły mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków. Ponadto mając na uwadze obowiązek wynikający z art. 23 ust. 3 ustawy o Euro, zawiadomił o wszczęciu postępowania w drodze obwieszczeń wywieszonych na tablicach ogłoszeń w urzędach gmin właściwych ze względu na lokalizację przedsięwzięcia: Urzędzie Miejskim w K., Urzędzie Gminy K., Urzędzie Miejskim w S., Urzędzie Gminy D., Urzędzie Gminy w K., Urzędzie Miasta i Gminy w N., Urzędzie Gminy K., Urzędzie Gminy w S., Urzędzie Miasta i Gminy we W., Urzędzie Gminy S., Urzędzie Miejskim w G., jak również na stronach internetowych tych urzędów. Obwieszczenie opublikowano także na tablicy ogłoszeń i stronie internetowej [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...], jak również w prasie lokalnej "[...]" w dniu 30 kwietnia 2009 r. W obwieszczeniach tych Wojewoda [...] zawarł informację o miejscu, w którym w ciągu 14 dni od dnia obwieszczenia, strony lub ich pełnomocnicy mogły zapoznać się z dokumentacją dotyczącą inwestycji. Organ wyznaczył jednocześnie termin składania ewentualnych wniosków, uwag i zastrzeżeń do dnia 29 maja 2009 r. Z możliwości zgłoszenia wniosków i uwag skorzystali T.S., M.S., Ł.M., P. i M. S., K. i M.M. oraz T.O. Pisma tych osób zostały przekazane przez organ inwestorowi. Zgodzić należy się z oceną Ministra Infrastruktury, iż Wojewoda [...] w decyzji ustalającej lokalizację przedsięwzięcia [...] dla inwestycji polegającej na budowie napowietrznej linii dwutorowej 400 kV relacji K. – P. zawarł wszystkie określone w przepisach prawa elementy tj. wyznaczył linie rozgraniczające teren inwestycji, warunki techniczne realizacji inwestycji, warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska i ochrony zabytków, wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich oraz warunki wynikające z przepisów odrębnych. Ponadto w uzasadnieniu decyzji odniósł się również do wniosków i uwag zgłoszonych przez strony, wypełniając tym samym obowiązek zawarty w art. 24 ust 2 ustawy o Euro. Decyzja o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięć [...], tak jak i zawiadomienie o wszczęciu postępowania, doręczona została przez Wojewodę [...] wnioskodawcy. Organ o jej wydaniu zawiadomił również pozostałe strony postępowania, w drodze obwieszczenia w urzędach gmin i w prasie lokalnej oraz na stronach internetowych urzędu wojewódzkiego oraz urzędów gmin właściwych dla lokalizacji przedsięwzięcia Euro. W aktach sprawy znajdują się potwierdzenia właściwych organów, świadczące o wywieszeniu obwieszczenia na tablicy ogłoszeń: Urzędu Miejskiego w Kórniku, Urzędu Gminy K., Urzędu Miejskiego w S., Urzędu Gminy D., Urzędu Gminy w K., Urzędu Miasta i Gminy w N., Urzędu Gminy K., Urzędu Gminy w S., Urzędu Miasta i Gminy we W., Urzędu Gminy S., Urzędu Miejskiego w G., jak również na stronach internetowych tych urzędów oraz [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...]. Obwieszczenie o wydaniu decyzji przez Wojewodę [...] zostało także opublikowane w prasie lokalnej, "[...]" w dniu 12 czerwca 2009 r. Mając powyższe na względzie, za trafne należy uznać przekonanie Ministra Infrastruktury, iż należało utrzymać w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2009 r., gdyż postępowanie prowadzone przez organ I instancji było prawidłowe, a decyzja tego organu zawiera wszystkie wymagane przepisami prawa elementy. Oceniając postępowanie prowadzone przez Ministra Infrastruktury w niniejszej sprawie oraz decyzję tego organu z dnia [...] grudnia 2009 r. Sąd stwierdza, iż organ, będąc związany przepisami art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a., wypełnił swoje obowiązki wynikające z powołanych przepisów. Organ podjął bowiem wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, zebrał i rozpatrzył w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy, dokonał oceny okoliczności sprawy na podstawie całokształtu materiału dowodowego zebranego w sprawie. Ponadto w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia wskazał okoliczności faktyczne sprawy, które uznały za udowodnione, dowody na których się oparły oraz przyczyny z powodu, których innym dowodom odmówiły wiarygodności i mocy dowodowej. Ponadto odniósł się szczegółowo do zarzutów odwołania M.G. W szczególności odnosząc się do zarzutu, że inwestycja narusza obszary chronione Minister Infrastruktury zauważył, że z załączonej do wniosku decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. z dnia [...] kwietnia 2009 r. wynika, iż przedmiotowe przedsięwzięcie przebiega w znacznej części po śladzie istniejącej linii 220 kV, a mając na uwadze wykazane w raporcie o oddziaływaniu na środowisko warunki mające na celu ochronę środowiska przyrodniczego, nie przewiduje się negatywnego oddziaływania planowanej inwestycji na obszary chronione. Ponadto, z decyzji tej wynika, że przy zakładanych parametrach technicznych i eksploatacyjnych przedsięwzięcia, dopuszczalne poziomy hałasu, natężenia pola elektrycznego i pola magnetycznego nie będą przekroczone poza zasięgiem oddziaływania linii. Odnosząc się natomiast do podniesionego przez M.G. zarzutu braku ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania, organ II instancji zauważył, iż w decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, wydanej po przeprowadzeniu postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, nie stwierdzono konieczności utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania, pod warunkiem spełnienia wymogu, polegającego na posiadaniu tytułu prawnego do nieruchomości, przez które przebiegać będzie linia wraz z pasem oddziaływania. Ponadto organ odwoławczy podkreślił, iż kwestia posiadania tytułu prawnego do nieruchomości nie mogła być badana w postępowaniu w sprawie lokalizacji inwestycji, ponieważ tytułem do dysponowania terenem na cele budowlane musi się wykazać inwestor przy składaniu wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Podkreślił również, że o utworzeniu obszaru ograniczonego użytkowania decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji nie orzeka, ponieważ zgodnie z art. 135 ust. 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, obowiązek utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania stwierdza się w decyzji o pozwoleniu na budowę. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.