I OZ 323/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.G., A.G. i A.S. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 marca 2010 r. sygn. akt II SA/GI 267/10 o wezwaniu skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w sprawie ze skargi J.G., A.G. i A.S. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków postanawia: oddalić zażalenie Zarządzeniem z dnia 24.03.2010 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał J.G., A.G. i A.S. do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach. Zażalenie na to zarządzenie wnieśli J.G., A.G. i A.S. podnosząc, iż wezwanie ich do uiszczenia wpisu jest formą kary. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniesione zażalenie posiada usprawiedliwionych podstaw. Wniesiony przez strony środek zaskarżenia jest bezzasadny w świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przepis ten stanowi, iż Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. W tej sytuacji uznać należy, iż zaskarżone zarządzenie wydano zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 wskazanej ustawy.