III SA/Wa 2208/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Kurasz, Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Anna Wesołowska (sprawozdawca), Protokolant Robert Powojski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2010 r. sprawy ze skargi "B." sp. z o.o. z siedzibą w O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zabezpieczenia dokonanego na majątku spółki na poczet przyszłych zobowiązań w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2003 roku 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) stwierdza, że uchylone postanowienie nie może być wykonane w całości, 3) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz "B." sp. z o.o. z siedzibą w O. kwotę 340 zł (słownie: trzysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 1. Z akt sprawy wynika, że Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w R. prowadził postępowanie zabezpieczające wobec firmy "B." Sp. z o.o. z siedzibą w O. (dalej "Skarżąca", "Spółka") na podstawie własnych zarządzeń zabezpieczenia o numerach [...] do numeru [...] sporządzonych [...] grudnia 2008 r. w związku z wydaną w tym samym dniu decyzją o nr [...], w której orzeczono o zabezpieczeniu na majątku Spółki jej przyszłych zobowiązań z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2003 r. w przybliżonej kwocie: 1.707.606 zł. Z uwagi na upływający trzy miesięczny termin trwania zabezpieczenia o którym mowa w art. 159 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. nr 229, poz, 1954 z 2005 roku ze zmianami, dalej zwana u.p.e.a.), dokonanego na majątku Spółki, na poczet jej przyszłych zobowiązań w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2003 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego pismem z [...] marca 2009 r. wystąpił do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. o wskazanie daty wydania decyzji wymiarowych w tym zakresie. W odpowiedzi na powyższe pismo, Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. pismem z [...] marca 2009 r., poinformował, że ze względu na szczególnie skomplikowany charakter spraw, w ramach których ma zostać nałożony obowiązek podatkowy (nierzetelność ksiąg, dokonywanie sprzedaży poza ewidencyjnej, świadome błędne podsumowywanie części rejestrów sprzedaży, bezzasadne zaliczanie do kosztów uzyskania przychodów wydatków niezwiązanych z osiągniętymi przez Spółkę przychodami), a także przewlekanie przez zobowiązaną Spółkę postępowania kontrolnego (poprzez ciągle zmiany pełnomocników i opieszałe podejmowanie korespondencji), termin wydania przedmiotowych decyzji (tj. określających wysokość zobowiązań podatkowych w zakresie podatku od towarów i usług za w/w okres) przewiduje się do końca maja 2009 r. Po uzyskaniu powyższej informacji Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w R. [...] marca 2009 roku wydał postanowienie o przedłużeniu terminu zabezpieczenia w sposób nieograniczony. 2. Skarżąca złożyła na powyższe postanowienie zażalenie, zaskarżają je w całości i zarzucając mu naruszenie przepisy art. 159 § 2 u.p.e.a., poprzez przedłużenie terminu zabezpieczenia bez uzasadnionych przyczyn, i z uwagi na powyższe wniosła o jego uchylenie. W ocenie Skarżącej, okolicznością uzasadniającą przedłużenie tego terminu z całą pewnością nie jest szczególne skomplikowanie sprawy wymiarowej, w której orzeka Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W.. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w R., działając w charakterze organu egzekucyjnego nie może powoływać się na szczególną zawiłość sprawy zawisłej przed innym organem administracji publicznej, gdyż tylko ten inny organ (tu: Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W.) może ocenić stopień skomplikowania materii, o której ma orzekać. Zdaniem Skarżącej, Spółka nie może ponosić ujemnych konsekwencji wynikających z tempa rozpatrywania sprawy wymiarowej przez organ kontroli skarbowej Jest to bowiem okoliczność niezależna od Spółki, a zatem problemy orzecznicze organu rozpoznającego sprawę nie powinny wpływać na sytuację prawną Spółki w kwestii zabezpieczenia, zwłaszcza gdy się uwzględni szczególną dolegliwość przedłużanego zabezpieczenia. Ponadto Skarżąca podniosła, iż Naczelnik Urzędu w zaskarżonym postanowieniu nie wskazał końcowego terminu zabezpieczenia, czego zdaniem Spółki winien był dokonać. Niewskazanie terminu końcowego stosowania środków zabezpieczających potwierdza dodatkowo bezzasadność powodu przedłużenia okresu stosowania tych środków, którym - według organu - jest szczególna zawiłość sprawy wymiarowej. Zdaniem Skarżącej - gdyby owa szczególna zawiłość była rzeczywistą przyczyną przedłużenia czasu trwania zabezpieczenia, to Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w R. znałby przynajmniej przybliżony termin wydania decyzji wymiarowej. 3. Postanowieniem z [...] października 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W opinii Dyrektora Izby Skarbowej w W., wskazane przez organ egzekucyjny (występujący jednocześnie w charakterze wierzyciela) okoliczności, w pełni uprawniały do przedłużenia terminu zabezpieczenia. Organ egzekucyjny wyjaśnił, iż wszczęcie postępowania egzekucyjnego w przedmiotowej sprawie będzie możliwe dopiero po wydaniu decyzji określającej zaległości w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2003r. Uzasadnioną przyczyną przedłużenia terminu zabezpieczenia był więc fakt, iż nie zostało zakończone postępowanie podatkowe. Organ podkreślił, że w rozpoznawanej sprawie przesłanki z § 2 art. 159 u.p.e.a. zostały spełnione. Jak wynika z pisma Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z [...] marca 2009 r., postępowanie kontrolne i podatkowe, w ramach którego ma zostać nałożony obowiązek podatkowy ma szczególnie skomplikowany charakter i jest utrudnione, z uwagi na zakres stwierdzonych nieprawidłowości oraz świadome przewlekanie przez zobowiązaną Spółkę prowadzonego postępowania (ciągłe zmiany pełnomocników i opieszałe podejmowanie korespondencji). Dyrektor podkreślił, że przeprowadzenie przez organ podatkowy postępowania, w którym z uwagi na zakres stwierdzonych nieprawidłowości (nierzetelność ksiąg, dokonywanie sprzedaży pozaewidencyjnej, zaliczanie do kosztów uzyskania przychodów wydatków nie związanych z działalnością Spółki, itp.) rozpatrzeniu podlega duża ilość dokumentów i które jest przewlekane przez Spółkę poprzez ciągle zmiany pełnomocników i opieszałe podejmowanie korespondencji jest utrudnione i niezwykle czasochłonne, a zatem w praktyce może przekroczyć trzymiesięczny termin o którym mowa w art. 159 § 1 u.p.e.a., do wydania decyzji i wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Wobec tego uzasadnione w opinii Dyrektora Izby Skarbowej w W. były przyczyny, dla których niemożliwe było wszczęcie postępowania egzekucyjnego w terminie wskazanym w art. 159 §1 u.p.e.a.. Należy jednocześnie zauważyć, że postępowanie zabezpieczające ma na celu zapewnienie realizacji w przyszłości, w drodze postępowania egzekucyjnego roszczeń wierzyciela. Podnoszone w zażaleniu przez Skarżącą okoliczności tj. brak uzasadnionych przyczyn do przedłużenia terminu zabezpieczenia, jak tez nie wskazanie przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. w zaskarżonym postanowieniu z dnia [...] marca 2009 r., terminu końcowego stosowania środków zabezpieczających, lecz przedłużenie terminu zabezpieczenia w sposób nieograniczony, w świetle powyższych ustaleń faktycznych i prawnych nie stanowią podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Ponadto Dyrektor podkreślił, że organ egzekucyjny w sentencji zaskarżonego postanowienia nie wskazał do kiedy przedłuża termin zabezpieczenia (tzn. przedłużył go w sposób nieograniczony), lecz w uzasadnieniu przedmiotowego postanowienia wyjaśnił, iż wszczęcie postępowania egzekucyjnego będzie możliwe dopiero po zakończeniu postępowania podatkowego tj. po wydaniu decyzji przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. w przedmiocie rozliczenia podatku od towarów i usług za 2003r. Tym samym uznać należy, iż termin zabezpieczenia w przedmiotowej sprawie został przedłużony do czasu wydania decyzji określających wysokość zobowiązań podatkowych Spółce w zakresie podatku od towarów i usług za w/w okres. Na zakończenie Organ podkreślił, że postępowanie zabezpieczające jest postępowaniem pomocniczym wobec postępowania egzekucyjnego, toczy się przed jego wszczęciem i służy stworzeniu gwarancji wykonania obowiązku w toku postępowania egzekucyjnego Zasadniczo ma ono ułatwić przyszłą egzekucję, która może być skierowana do rzeczy, na której ustanowiono zabezpieczenie, w szczególności w sytuacji, gdy zachodzi uzasadniona obawa, że zobowiązania podatkowe nie zostaną wykonane. Zatem u podstaw stosowania tej instytucji leży zabezpieczenie interesów wierzyciela. 4. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Skarżąca złożyła do tutejszego Sądu skargę w której : - postanowieniu wydanemu przez organ drugiej instancji zarzuciła naruszenie art. 159 § 2 u.p.e.a. poprzez utrzymanie w mocy rozstrzygnięcia organu I instancji przedłużającego termin zabezpieczenia bez uzasadnionych przyczyn oraz w sposób nieograniczony. - i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, zgodnie z właściwymi przepisami. Rozwijając powyższy zarzut naruszenia przepisów postępowania Skarżąca podniosła, że przedłużenie terminu zabezpieczenia nie było uzasadnione. Nie można uznać ocenie Skarżącej za przyczynę przedłużenia terminu uzasadnienia prowadzenia postępowania wymiarowego przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W., gdyż okoliczność ta jest irrelewantna dla kwestii zabezpieczenia i egzekucji należności. Nie można się bowiem zgodzić z organami, że prowadzenie egzekucji wobec Spółki byłoby możliwe jedynie na podstawie decyzji określającej wydanej przez organ pierwszej instancji. Skarżąca wskazała, że postępowanie egzekucyjne nie zostało wszczęte także po wydaniu przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. decyzji określającej wysokość zobowiązania Spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2003 roku. Skarżąca wskazała również, ze w sentencji postanowienia nie został wskazany termin do jakiego przedłużone jest zabezpieczenie. W ocenie Skarżącej termin do jakiego przedłużone zostało zabezpieczenie winien zostać wskazany w sentencji nie zaś w uzasadnieniu, z uwagi na fakt, że zgodnie z art. 124 § 2 kpa nie każde postanowienie musi zawierać uzasadnienie a zatem determinująca dla określenia praw i obowiązków adresata winna być sentencja. Skarżąca podniosła również, że w wyrokach z 10 lutego 2009 roku Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt. I FSK 221-224/08 i 1563-1566/07) wskazał wprost że uprawnieniu do przedłużenia przez organ egzekucyjny okresu zabezpieczenia towarzyszy obowiązek wskazania przez organ konkretnego terminu (konkretnej daty) do której zabezpieczenie będzie stosowane. 5. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że w jego ocenie uzasadnioną przyczyną przedłużenia postępowania zabezpieczającego było nie wydanie decyzji określającej wysokość zobowiązania, dopiero bowiem po jej wydaniu możliwe byłoby wszczęcie postępowania egzekucyjnego. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał również, że w sentencji postanowienia organ pierwszej instancji co prawda nie wskazał terminu zabezpieczenia (tzn. przedłużył go w sposób nieograniczony), jednak w uzasadnieniu wyjaśnił, kiedy możliwe będzie wszczęcie postępowania egzekucyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje : 6. Wojewódzkie Sądy Administracyjne powołane zostały do sprawowania kontroli działalności administracji publicznej, przy czym zakres tej kontroli ograniczony jest do kontroli legalności działania organów administracji (art. 1 § 1 i 2 ustawy 25 lipca 2002 roku prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. nr 256 poz. 1269). Indywidualne akty administracyjne, takie jak akty wymienione w art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zmianami, zwana dalej p.p.s.a.) podlegają uchyleniu w razie stwierdzenia przez Sąd ich niezgodności z prawem. Skarga analizowana według powyższych kryteriów okazała się uzasadniona. 7. Ocena zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia wymagało przede wszystkim udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy organ pierwszej instancji dokonał przedłużenia na czas nieograniczony, jak podnosi Skarżąca czy też do momentu w którym możliwe będzie wszczęcie postępowania egzekucyjnego. 8. Analiza postanowienia pierwszej instancji wskazuje, że organ ten wprost wskazał, że zabezpieczenie przedłużone zostało w sposób nieograniczony żadnym terminem. Organ drugiej instancji przyznał powyższą okoliczność zarówno w zaskarżonym postanowieniu jak i w odpowiedzi na skargę, starał się jednak w drodze wykładni uzasadnienia postanowienia organu pierwszej instancji wykazać, że czas trwania zabezpieczenia przedłużony został w sposób określony, to jest do czasu wydania decyzji określających wysokość zobowiązań podatkowych. W ocenie Sądu podjęta przez organ drugiej instancji próba wyjaśnienia treści postanowienia organu pierwszej instancji w taki sposób, aby za termin do którego przedłużone zostało zabezpieczenie uznać termin wydania decyzji przez organ prowadzący postępowanie podatkowe w pierwszej instancji, musi zostać uznana za pozbawioną podstaw zarówno faktycznych jak i prawnych. 9. Pod pojęciem braku podstaw faktycznych do dokonania wskazanej wyżej wykładni postanowienia organu pierwszej instancji rozmieć należy brak w zarówno w części rozstrzygającej postanowienia z [...] marca 2009 r., jak i w jego uzasadnieniu jakichkolwiek odniesień pozwalających na przyjęcie, że organ pierwszej instancji czas trwania zabezpieczenia wiązał z wydaniem decyzji przez organ prowadzący postępowanie podatkowe. Podkreślić należy, że uzasadniając swoje postanowienie o przedłużeniu w sposób nieokreślony czasu trwania zabezpieczenia, organ pierwszej instancji ograniczył się jedynie do wskazania, że postępowanie podatkowe nie zostanie zakończone na dzień [...] marca 2009 roku, co oznacza, że nie może być wszczęte postępowanie egzekucyjne. W tym miejscu podzielić należy zastrzeżenia strony Skarżącej, która słusznie podnosiła, że począwszy od 1-go stycznia 2009 roku decyzja wydana przez organ pierwszej instancji nie podlega natychmiastowemu wykonaniu. Stosownie do treści art. 9 ustawy z 8 listopada 2008 roku o zmianie ustawy – ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. nr 209 poz. 1318), jedynie do wykonania decyzji doręczonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. W rozpatrywanej sprawie, ewentualna decyzja nie została wydana przed dniem 1 stycznia 2009 roku, co oznacza, że do jej wykonania znajdą zastosowanie przepisy rozdziału 16 działu IV ordynacji podatkowej. Przepisy te przewidują możliwość wykonania decyzji nieostatecznej, ale jedynie w razie nadania jej postanowieniem rygoru natychmiastowej wykonalności. Organ pierwszej instancji nie odniósł się jednak w ogóle do kwestii wykonalności decyzji nieostatecznych, podobnie stanowiska w tym zakresie nie zajął organ drugiej instancji. W konsekwencji uznać należy, że organ drugiej instancji dokonując wykładni rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji wykroczył poza rzeczywistą treść wyrażoną w postanowieniu organu pierwszej instancji i podjął próbę dokonania wykładni celowościowej zaskarżonego postanowienia. 10. W tym miejscu przypomnieć należy, że przepisy k.p.a. przewidują możliwość wyjaśnienia wątpliwości, co do treści postanowienia (art. 113 § 2 k.p.a. w związku z art. 126 k.p.a). Jednak wątpliwości te wyjaśnia organ, który wydał postanowienie i tylko na żądanie strony albo organu egzekucyjnego. Tymczasem, Dyrektor Izby Skarbowej przyznając wprost, że w zaskarżonym postanowieniu organ pierwszej instancji przedłożył czas trwania zabezpieczenia w sposób nieoznaczony i wyjaśniając, jak w tym kontekście należy rozumieć postanowienie organu pierwszej instancji dokonał wyjaśnienia wątpliwości, co do treści zaskarżonego postanowienia. Działanie takie należy uznać za niezgodne z prawem, nie istnieje bowiem norma kompetencyjna pozwalająca organowi drugiej instancji na wyjaśnienie wątpliwości, co do treści postanowienia organu pierwszej instancji. Podkreślić należy, że wniesionego przez Skarżącą środka odwoławczego w postaci zażalenia nie można w żaden sposób utożsamić z wnioskiem o wyjaśnienie wątpliwości, o którym mowa w art. 113 § 2 k.p.a.. w związku z art. 126 o.p. , które znajdują w niniejszej sprawie zastosowanie z mocy art. 18 u.p.e.a. 11. W konsekwencji uznać należy, że czas trwania zabezpieczenia został przedłużony w sposób nieograniczony żadnym terminem. 12. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela pogląd wyrażony w wyroku tutejszego Sądu z 17 marca 2009 roku (sygn. akt. III SA/Wa 2616/08) co do braku możliwości nieograniczonego przedłużenia czasu trwania zabezpieczenia z uwagi na następujące okoliczności. W § 2 art. 159 u.p.e.a. mowa jest o przedłużeniu terminu. Zgodnie zaś ze Słownikiem Języka Polskiego wyraz "przedłużyć" znaczy odraczać końcowy (podkr. Sądu) termin czegoś, ewentualnie sprawiać, że coś trwa dłużej, jest ważne dłużej (Słownik Języka Polskiego pod red. M. Szymczaka t. II, Warszawa 1979, s. 965). Zważywszy na zakres znaczeniowy wyrazu "przedłużyć", wydaje się logiczne, iż przedłużenie oznacza przesunięcie w czasie ze wskazaniem nowego terminu. Natomiast użyte przez organ pierwszej instancji i zaakceptowane przez organ odwoławczy określenie "w sposób nieograniczony" oznacza raczej zniesienie terminu, a nie przedłużenie konkretnego terminu. Przedłużenie zabezpieczenia na czas nieograniczony oznacza równie dobrze "na zawsze". 13. Niezależnie od powyższego, zauważenia wymaga, że ustawodawca w § 2 omawianego przepisu zezwolił na przedłużenie terminu zabezpieczenia tylko wówczas, gdy z uzasadnionych przyczyn postępowanie egzekucyjne nie mogło być wszczęte. Zatem termin zabezpieczenia nie może być przedłużony na czas dłuższy niż trwanie owej uzasadnionej przyczyny jego przedłużenia. Inaczej mówiąc, ustąpienie przyczyny, dla której przedłużono zabezpieczenie jest terminem granicznym przedłużenia zabezpieczenia. Wobec tego nie można przyjąć, że ustawodawca dopuścił możliwość przedłużenia terminu zabezpieczenia na czas nieograniczony. Podkreślenia wymaga, że owa uzasadniona przyczyna wyznacza nie tylko czas trwania zabezpieczenia, ale stanowi przesłankę, której wystąpienie warunkuje możliwość przedłużenia zabezpieczenia. Dlatego organ podatkowy przedłużając termin zabezpieczenia zobowiązany jest wykazać nie tylko istnienie przyczyny uniemożliwiającej wszczęcie postępowania egzekucyjnego, ale powinien wykazać, że jest to przyczyna uzasadniona, czyli oparta na obiektywnych podstawach (usprawiedliwiona). W niniejszej sprawie organ podatkowy pierwszej instancji jako przyczynę przedłużenia terminu zabezpieczenia wskazał niemożność wydania decyzji podatkowej w terminie do [...] marca 2009 roku. Brak decyzji określającej zobowiązanie podatkowe rzeczywiście stoi na przeszkodzie we wszczęciu postępowania egzekucyjnego tyle, że sam fakt przedłużenia się postępowania podatkowego, niezależnie od powodu, dla którego postępowanie to przedłuża się, nie wyczerpuje znamion uzasadnionej przyczyny, o której mowa § 2 art. 159 u.p.e.a. Z pewnością opieszałość organu podatkowego stanowiąca przyczynę przedłużenia postępowania podatkowego nie może być kwalifikowana jako uzasadniona przyczyna przedłużenia terminu zabezpieczenia. W takim bowiem wypadku konsekwencje związane z działaniami organu, a raczej brakiem działań, zostałyby przerzucone na podatnika, który z przyczyn tkwiących po stronie organu przez dłuższy okres niż pierwotnie przewidziany, zostaje pozbawiony możliwości dysponowania swoim majątkiem. Dlatego nie wystarczy wskazać, iż termin zabezpieczenia jest przedłużony ze względu na przedłużające się postępowanie podatkowe, lecz należy jeszcze wykazać, że przyczyna (przyczyny) przedłużającego się postępowania jest uzasadniona. W sprawie poddanej pod kontrolę Sądu, jako przyczynę przedłużania się postępowania podatkowego wskazano skomplikowany charakter sprawy oraz działania samej strony, polegające na przedłużaniu ciągłej zmianie pełnomocników i opieszałym podejmowaniu korespondencji. W realiach niniejszej sprawy za przyczynę uzasadniającą przedłużanie się postępowania podatkowego można uznać skomplikowany charakter sprawy. Powołanie się natomiast przez organ na zmiany pełnomocnika, czy opieszałe podejmowanie korespondencji bez bliższego wskazania, jaki wpływ mają powyższe okoliczności na czas trwania postępowania nie może być uznane za podanie uzasadnionej przyczyny dla której postępowanie egzekucyjne nie może być wszczęte. 14. Ustosunkowując się do przywoływanego przez organ wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 grudnia 2002 roku (sygn. akt. I SA/Wr 2289/00) przypomnieć należy, że zgodnie z jego tezą przepis art. 159 § 2 u.p.e.a. nie ogranicza czasu przedłużenia terminu zabezpieczenia dla zobowiązań pieniężnych. Ustalenie tego terminu poprzez wskazanie, iż upływa on z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązań podatkowych jest ustaleniem zawierającym wskazanie upływu terminu zabezpieczenia - jest nim dzień doręczenia decyzji wymiarowej. W realiach niniejszej sprawy organ określając termin, na jaki przedłużono zabezpieczenie użył określenia "w sposób bezterminowy" co nie pozwala na odniesienie do niniejszej sprawy argumentacji zawartej w cytowanym przez organ wyroku. 15. Wobec stwierdzenia, że zaskarżony akt administracyjny narusza przepisy postępowania to jest art. 159 § 2 u.p.e.a. oraz art. 113 § 2 k.p.a. w związku z art. 126 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie, orzekając na podstawie art. 152 p.p.s.a. o zakresie, w jakim uchylone postanowienie nie może być wykonane. O kosztach orzeczono stosownie do art. 200 i 205 p.p.s.a. wobec zawarcia stosownego wniosku w skardze.