II FZ 202/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grzegorz Borkowski, , , po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M.G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 marca 2010 r. sygn. akt I SA/Po 1023/09 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi M.G. na decyzję Dyrektor Izby Skarbowej w P. z dnia 23 września 2009 r. nr (...) w przedmiocie odroczenia terminu zapłaty podatku postanawia oddalić zażalenie. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 marca 2010 r. M.G. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. w przedmiocie odmowy odroczenia zapłaty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za III kwartał 2008 r. Pismem z dnia 30 marca 2010 r. zostało wniesione zażalenie na powyższe zarządzenie. Skarżąca wniosła o jego uchylenie, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania i przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że jest w złej sytuacji ekonomicznej i nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym pobiera się wpis. W niniejszej sprawie Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu prawidłowo określił wysokość wpisu w niniejszej sprawie na podstawie § 2 ust 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193). Ponadto przedmiotowe zażalenie nie zawiera żadnego argumentu, który wskazywałby na wadliwość skarżonego zarządzenia. Argumentacja odnosząca się do sytuacji finansowej skarżącej nie wskazuje na niepoprawność omawianego zarządzenie. Może ona natomiast stanowić uzasadnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Mając powyższe na uwadze, wobec braku usprawiedliwionych podstaw do uchylenia zaskarżonego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, należało zażalenie oddalić, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 powołanej ustawy.