VII SA/Wa 522/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak - Nowakowska, Sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska (spr.), Protokolant Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2010 r. sprawy ze skargi R. Sp. z o.o. w W. na decyzję Głównego Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia lub zmiany decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr. [...] wydaną [...] na podstawie art. 48 ust. 4 ustawy z 7.07.1994r. Prawo budowlane nakazał spółce z. oo R. w W. rozbiórkę rurociągu o średnicy 0,8 m zlokalizowanego na działkach o nr. ew. [...] i [...] w miejscowości S. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego znak [...] wydaną [...]. W dniu 26.06.2009r. Spółka R. złożyła wniosek o zmianę decyzji nr [...] z [...]. Po rozpatrzeniu wniosku Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak: [...] wydaną [...] na podstawie art. 155 kpa odmówił uchylenia lub zmiany decyzji GINB z [...]. W uzasadnieniu organ podał, że wniosek o zmianę dotyczył decyzji rozbiórkowej która ma na celu likwidację stanu niezgodności z prawem. Uchylenie takiej decyzji prowadziłoby do powrotu do stanu tej niezgodności. Wniosek o ponowne rozpatrzenia sprawy wniosła spółka zoo R. Po rozpatrzeniu wniosku Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną [...] na podstawie art. 138 § pkt.1 w zw. z art. 127 § 3 kpa utrzymał w mocy własną decyzję z [...]. W uzasadnieniu decyzji organ powtórzył argumenty przedstawione w uzasadnieniu decyzji wydanej w I instancji. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła spółka z.oo R . Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 48 Prawa budowlanego i art. 155 kpa. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Sąd administracyjny, zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), kontroluje jedynie legalność zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.)), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowalnego wydana [...] utrzymująca w mocy własna decyzję z [...] odmawiającą uchylenia na podstawie art. 155 kpa decyzji rozbiórkowej. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy – co uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji. Wskazać należy, iż naczelną zasadą postępowania administracyjnego jest zasada prawdy obiektywnej. Została ona wyrażona w art. 7kpa. Z zasady tej wynika obowiązek organu administracji publicznej wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych dla prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy, co jest niezbędnym elementem właściwego zastosowania normy prawa materialnego. Tak, więc organy administracji mają obowiązek dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnej sprawy na podstawie analizy całego materiału dowodowego i swoje stanowisko wyrazić w uzasadnieniu podjętej decyzji(v.wyrok NSA z dnia 17.10.2001r. sygn. ISA 1110/01,LEX nr 75516). Realizację tej zasady zapewniają przede wszystkim przepisy regulujące postępowanie dowodowe. Zgodnie z art. 77§1 kpa organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać materiał dowodowy, a więc podjąć ciąg czynności procesowych mających na celu zebranie całego materiału dowodowego i następnie go rozpatrzyć. Ponadto w ocenie Sądu spełnienie normy wynikającej z przepisu art. 8 kpa wymaga prowadzenia postępowania administracyjnego w taki sposób aby w szczegółowym uzasadnieniu – po ustosunkowaniu się do wszystkich podnoszonych przez stronę okoliczności, argumentów i dowodów dotyczących istoty sprawy przekonać stronę że jej stanowisko zostało poważnie wzięte pod uwagę, a jeżeli zapadło inne od oczekiwanego przez stronę rozstrzygnięcie, to wykazać iż jego przyczyną są istotne powody. Pamiętać należy, że uzasadnienie (faktyczne i prawne) stanowi integralną cześć decyzji. Tym samym podlega ona również ocenie Sądu. W rozpoznawanej sprawie organ przytoczył treść art. 155kpa oraz orzecznictwo sądowe dotyczące tego przepisu pomijając zupełnie argumenty, wyjaśnienia i dokumenty przedstawione przez skarżącą spółkę. Dopiero w odpowiedzi na skargę organ odniósł się do jednego z argumentów przedstawionych przez skarżącą tj. zgodności inwestycji z planem zagospodarowania terenu. Takie "uzupełnienie" uzasadnienia dokonane w odpowiedzi na skargę nie może konwalidować braków decyzji w tym zakresie. Sąd podzielił pogląd reprezentowany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 5 kwietnia 2006r. VSA/Wa 2905/05 ( Lex 209713) , w którym stwierdzono , że próba uzasadnienia wydanej decyzji w piśmie procesowym , jakim jest odpowiedź na skargę , złożonym po zakończeniu postępowania administracyjnego nie może zastąpić uzasadnienia rozstrzygnięcia określonego w art. 107§3 kpa. Pismo procesowe nie może "uzupełniać" zaskarżonej decyzji przez zamieszczenie w nim rozważań i ocen , które winny zostać zawarte w uzasadnieniu faktycznym i prawnym tej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ orzekający winien odnieść się do podniesionych w niej zarzutów, a nie dokonywać brakujących rozważań w zakresie podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy okoliczności sprawy". Powyższe uwagi Sądu organ będzie zobowiązany uwzględnić przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145§1 pkt 1c , art. 152 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.