I SA/Sz 162/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Chorzępa, Sędziowie Sędzia NSA Marian Jaździński (spr.),, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 13 maja 2010 r. sprawy ze skargi P.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2009 r. oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S decyzją z dnia [...] znak: [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta [...] z dnia [...] znak: [...] ustalającą P K łączne zobowiązanie pieniężne należne za [...] w kwocie [...] Z uzasadnienia ostatecznej decyzji wynika, że przesłanką do wszczęcia z urzędu przez organ podatkowy pierwszej instancji postępowania w sprawie ustalenia P K kwoty łącznego zobowiązania pieniężnego była dokonana w ewidencji gruntów i budynków zmiana klasyfikacji działek o numerze [...] położonych w obrębie R stanowiących własność podatnika. Informację o zmianie wpisu w ewidencji organ otrzymał w dniu [...] od S S z której wynikało, że z części działki o numerze [...] dotychczas oznaczonej symbolem [...] wyodrębniono powierzchnię o wielkości [...] którą oznaczono symbolem [...] (funkcja: tereny mieszkalne, inne niemieszkalne, przeznaczone pod zbiorniki, silosy, budynki magazynowe, transport i łączność). Ponadto zmieniono klasyfikację gruntu działki o numerze [...] z symbolu użytku [...] (tereny produkcyjne, usługowe i gospodarcze dla rolnictwa i mieszkalne) na symbol B. Mając na uwadze powyższe zmiany organ podatkowy pierwszej instancji odnośnie gruntów przyjął do podstawy opodatkowania podatkiem rolnym grunty o powierzchni[...] , zaś do podstawy opodatkowania podatkiem od nieruchomości grunty pozostałe o powierzchni [...] W zakresie budynków mieszkalnych i budynków pozostałych, organ przyjął wielkości zadeklarowane przez podatnika w złożonej przez niego informacji na [...] tj. odpowiednio - [...] Następnie uwzględniając wskazane wielkości oraz stawki określone w uchwale Rady [...] z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości, organ ten ustalił łączne zobowiązanie pieniężne za[...] . w kwocie [...] Od powyższej decyzji P K wniósł odwołanie. Podatnik nie zgodził się z wysokością ustalonego podatku wskazując, że bez jego wiedzy i zgody przekwalifikowano grunty działek nr [...] Podniósł, że wyłączenia z działki [...] powierzchni [...] "dokonała geodezja" w związku z przeznaczeniem tych gruntów na przydomową oczyszczalnię ścieków. Czynności te, jak wskazał podatnik, były rezultatem sfałszowania jego podpisu na wniosku złożonym w S P o zmianę klasyfikacji gruntów w ewidencji gruntów i budynków. Do odwołania strona dołączyła kopię pisma informacyjnego z dnia [...] sporządzonego przez uprawnionego geodetę, kopię pisma skierowanego w dniu[...] . do [...] o kontynuacji robót zleconych na działce numer [...] kopię niepodpisanego przez stronę zgłoszenia zmian do ewidencji gruntów, pismo z dnia [...] . skierowane do [...] anulowaniu zgłoszenia wykonania robót geodezyjnych na działce numer [...] podpisane przez uprawnionego geodetę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S nie podzielając zarzutów strony wskazało w uzasadnieniu decyzji, że podstawę wymiaru podatków stanowią dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Kolegium uznało, że ewidencja ma walor dokumentu urzędowego, zaś organy podatkowe do czasu zmiany wpisów w niej zawartych, są związane obowiązującym w niej stanem. Ponadto Kolegium wyjaśniło, że organy podatkowe nie mogą dokonywać zmian w ewidencji, ani też oceniać, czy podpis na dokumentach złożonych w S P został sfałszowany, gdyż leży to w gestii właściwych organów ścigania. W związku z faktem, że nastąpiła zmiana klasyfikacji gruntu stanowiącego działkę numer [...] oraz części działki numer[...] , skutkującą wyłączeniem powierzchni [...] z produkcji rolnej i oznaczeniem ich jako grunty pozostałe, Kolegium uznało, że organ podatkowy pierwszej instancji grunty te prawidłowo opodatkował podatkiem od nieruchomości. Decyzję ostateczną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S P K zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. W uzasadnieniu skargi powołał się na toczące się w [...] postępowanie w sprawie sfałszowania jego podpisów na dokumentach złożonych w[...] . Do skargi P K dołączył kopię dwóch pism, tj.: zgłoszenie zmian do ewidencji gruntów i budynków, które wpłynęło do organu - [...] - w dniu[...] ., pismo z dnia [...] skierowane do [...] na którym, jak wskazał skarżący, widnieją jego sfałszowane podpisy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Na rozprawie skarżący złożył wniosek o zawieszenie postępowania sądowego z uwagi na toczące się postępowanie karne dotyczące sfałszowania jego podpisów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S uznał, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, nie zachodzą bowiem podstawy do stwierdzenia, że będąca jej przedmiotem decyzja w sprawie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego została wydana w sposób naruszający prawo. Na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 6c ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969 ze zm.) osobom fizycznym, na których ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego oraz jednocześnie w zakresie podatku od nieruchomości lub podatku leśnego dotyczący przedmiotów opodatkowania położonych na terenie tej samej gminy, wysokość należnego zobowiązania podatkowego pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego ustala organ podatkowy w jednej decyzji (nakazie płatniczym). Z akt administracyjnych wynika, że podatnik w [...] r. był właścicielem zarówno gruntów rolnych, budynków oraz gruntów pozostałych, a zatem organ podatkowym zobowiązany był na podstawie powołanego powyżej przepisu wydać decyzję w sprawie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego. Ustalając wysokość zobowiązania podatkowego, organ podatkowy uwzględnia zadeklarowane przez podatnika wielkości powierzchni gruntów i budynków, przyjmując odpowiednio stawki podatku rolnego określone w art. 6 ust. 1 powołanej powyżej ustawy oraz stawki podatku od nieruchomości określone w uchwale rady gminy (art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatku od nieruchomości (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze zm.). Prawidłowość tych danych organ weryfikuje jednak w oparciu o dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Stosownie bowiem do art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.), podstawę wymiaru podatków i świadczeń stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Skład orzekający w sprawie podziela stanowisko przyjęte w zaskarżonej decyzji, że organy podatkowe ustalając wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości, nie są uprawnione do przyjęcia innej podstawy wymiaru podatku niż dane wskazane w ewidencji gruntów i że dane te są dla nich wiążące. Z powołanego powyżej przepisu art. 21 ust. 1 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne wynika bowiem zasada, że ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym rejestrem, w którym uwidacznia się stosowne informacje dotyczące poszczególnych nieruchomości. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem (por. np. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 15 kwietnia 2008 r. sygn. akt II FSK 372/07 LEX nr 490966, wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 października 2004r., sygn. akt III SA 3016/03, LEX nr 171496, por. wyrok NSAw Katowicach z 15 listopada 1994 r. o sygn. SA/Ka 2592/05 M. Podat. 1995/6/179), dane zawarte w ewidencji mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). W myśl tego przepisu dokumenty urzędowe sporządzone w określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy władzy publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Oznacza to, że ewidencja gruntów i budynków jest źródłem informacji faktycznych, wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych (w tym podatkowych) i w każdym przypadku, gdy dane zawarte w deklaracji czy informacji złożonej przez podatnika są niezgodne z danymi wynikającymi z ewidencji, rozstrzygające znaczenie dla opodatkowania gruntów mają zapisy wynikające z tejże ewidencji. W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych, w dniu [...] r. wpłynęła do organu podatkowego pierwszej instancji informacja od S S o dokonanej zmianie wpisu w ewidencji gruntów i budynków, polegająca na wprowadzeniu nowej klasyfikacji gruntów stanowiących działkę [...] i części gruntów stanowiących działkę[...] . Z wypisu tego wynikało, że dotychczasowe grunty rolne, tj. działkę o numerze [..] oznaczono nowym symbolem [...] (przed zmianą symbol [...] ), podobnie jak wyodrębnioną z działki o numerze [...] powierzchnię [....] (przez zmianą symbol[...] ). Wobec powyższego organy podatkowe obu instancji zasadnie uznały, iż grunty w stosunku do których zmieniona została klasyfikacja na symbol[...] , od momentu zaistnienia zmiany w ewidencji gruntów i budynków, nie stanowią użytków rolnych, wymienionych w § 68 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) i powinny zostać opodatkowane podatkiem od nieruchomości. Odnośnie podniesionego w skardze zarzutu sfałszowania dokumentów stanowiących podstawę dla dokonania zmiany wpisów w ewidencji gruntów i budynków, należy wyjaśnić, że zasadnie wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że podważenie bądź też zmiana zapisów zawartych w tej ewidencji może nastąpić jedynie w postępowaniu prowadzonym przed właściwymi w tej sprawie organami. Przyjmuje się, że w postępowaniu podatkowym przeprowadzenie tego rodzaju postępowania nie jest możliwe i dopóki dane te nie ulegną zmianie, organy podatkowe nie mają podstaw do ich pomijania, ani też dokonywania samodzielnych w tym zakresie ustaleń. Z tych względów należało przyjąć, że organy podatkowe dysponując nowym wypisem z ewidencji gruntów i budynków zasadnie uznały, że na jej postawie zobowiązane są do ustalenia wymiaru podatku uwzględniając stawki podatku od nieruchomości określone w uchwale[...] Ustosunkowując się do złożonego na rozprawie wniosku o zawieszenie postępowania sądowego z uwagi na toczące się postępowanie karne, którego ustalenia będą miały wpływ na postępowanie administracyjne, wyjaśnić należy, że nie zasługiwał on na uwzględnienie. Stosownie do przepisu art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271), dalej p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowego. Chodzi tu o sytuację, w której sąd nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia wstępnego, które powstało lub ujawniło się w toku postępowania sądowego. Rozstrzyganie kwestii sfałszowania podpisów na dokumentach stanowiących podstawę do dokonania zmian w ewidencji gruntów i budynków, nie stanowi zagadnienia wstępnego w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Sąd ten dokonuje bowiem oceny legalności zaskarżonej decyzji badając, czy organy podatkowe prawidłowo, na podstawie posiadanych dokumentów dokonały wymiaru podatku. Innymi słowy, sąd bada czy organy podatkowe zastosowały właściwą normę prawną do ustalonego w sprawie stanu faktycznego. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie, co wskazano na wstępie uzasadnienia, organy były związane aktualnym wypisem z ewidencji gruntów i budynków, nie zachodziły zatem podstawy do zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, w oparciu o przepis art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako nieuzasadnioną należało oddalić.