II OZ 469/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 2090/09 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o cofnięciu pozwolenia na posiadanie broni palnej bojowej postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 22 marca 2010, sygn. akt II SA/Wa 2090/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek J. G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o cofnięciu pozwolenia na posiadanie broni palnej bojowej. W uzasadnieniu wskazano, iż J. G. w dniu 19 listopada 2009 r. (data stempla pocztowego na kopercie) wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o cofnięciu mu pozwolenia na posiadanie broni palnej bojowej. Wobec powyższego Sąd I instancji przekazał skargę organowi, który w odpowiedzi wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Odpis odpowiedzi na skargę został doręczony skarżącemu w dniu 4 stycznia 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy, k-16). Pismem, nadanym w dniu 27 stycznia 2010 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k-25), skarżący złożył do Sądu - za pośrednictwem organu - wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi. W uzasadnieniu wniosku podał, że w listopadzie 2009 r. był poważnie chory na grypę i ze względu na wysoką gorączkę przeoczył, że skargę należy przesłać do Sądu za pośrednictwem organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając powyższy wniosek podniósł, iż warunkiem dopuszczalności merytorycznego rozpoznania przez sąd wniosku o przywrócenie terminu, jest złożenie go w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W ocenie Sądu I instancji, przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie ustała najpóźniej w chwili odebrania przez skarżącego odpowiedzi na skargę, czyli w dniu 4 stycznia 2010 r. (k-16). W tym dniu bowiem skarżący dowiedział się, że jego skarga została wniesiona do Sądu z przekroczeniem ustawowego terminu. W takiej sytuacji siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upłynął z dniem 11 stycznia 2010 r. Tymczasem przedmiotowy wniosek skarżący wniósł do Sądu za pośrednictwem organu dopiero w dniu 27 stycznia 2010 r. (k-25), a więc z naruszeniem art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), co skutkowało odrzuceniem wniosku zgodnie z art. 88 cyt. ustawy. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący J. G., zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie i zobowiązanie Sądu I instancji do merytorycznego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu podniesiono, iż skarżący jest osobą nie korzystającą z pomocy prawnej i nie był w stanie ustalić daty, od której należy liczyć początek terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. "Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu". Art. 88 p.p.s.a. stanowi: "Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. (...)". Normy zrekonstruowane z powyższych przepisów nakładają na Sąd rozpoznający wniosek o przywrócenie terminu zbadanie w pierwszej kolejności czy wniosek ten został złożony z zachowaniem ustawowego terminu. Dopiero stwierdzenie, że wniosek został złożony w terminie, jak również, że spełnia on inne wymogi przewidziane powołaną ustawą – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pozwala przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania. Sąd I instancji badając termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu zasadnie przyjął, że datą początkową jego biegu była data w której skarżący dowiedział się o treści odpowiedzi na skargę, która został doręczona skarżącemu w dniu 4 stycznia 2010 r. W konsekwencji Sąd I instancji w pełni prawidłowo stwierdził również, że złożony w dniu 27 stycznia 2010 r. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi był spóźniony i podlegał odrzuceniu. Podnoszone przez skarżącego kwestie choroby, czy też braku wiedzy prawniczej nie podlegają ocenie Sądu na etapie badania wymogów jakie powinien spełniać wniosek o przywrócenie terminu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.