I OZ 468/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 13 maja 2011 r. sygnatura akt II SA/Bd 374/10 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi T.O. na pismo Wojewody Kujawsko – Pomorskiego z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o potwierdzenie prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza granicami kraju postanawia oddalić zażalenie Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił T.O. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż skarżący uzyskuje stały miesięczny dochód w kwocie 2980,48 zł, a jego dochody zestawione z kosztami utrzymania wskazują, że jest on w stanie ponieść pełne koszty niniejszego postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla strony. W ocenie Sądu okoliczności te uniemożliwiały przyznanie stronie prawa pomocy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a. Zażalenie na to postanowienie wniósł T.O., domagając się przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie, podnosząc, że w postępowaniu przed sądem powszechnym takie prawo zostało mu przyznane. Ponadto skarżący wskazał, iż jest osobą samotną i starszą i ponosi w związku z tym znaczne koszty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Prawo pomocy w zakresie częściowym, którego przyznania domagał się T.O., może być udzielone osobie fizycznej jeżeli wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co wynika z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270 ze zm.). Instytucja przyznania prawa pomocy wprowadzona została do postępowania sądowoadministracyjnego celem umożliwienia obrony swoich praw przed sądem osobom o znikomych dochodach, lub dochodów tych pozbawionym i znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej. Skarżący, jako osoba uzyskująca stały miesięczny dochód – z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż dochód strony wynosi około 2980 zł miesięcznie – nie może być za taką osobę uznany. Za całkowicie zasadne uznać należy zatem stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy, a zaskarżone postanowienie wydane zostało zgodnie z obowiązującymi przepisami. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.