III SA/Po 186/10

Dnia 20 maja 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak ( spr.) Sędziowie WSA Marzenna Kosewska WSA Walentyna Długaszewska Protokolant: st. sekr. sąd. Kamila Perkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2010 roku przy udziale sprawy ze skargi "A" SA w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2010r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej dotyczącej określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 rok oddala skargę /-/ W. Długaszewska /-/ M. Ławniczak /-/ M. Kosewska "A" SA, pismem z dnia 15 września 2009 roku, wystąpiła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] o stwierdzenie nieważności decyzji tego organu z dnia [...] marca 2009 roku, nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2008 roku w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2008. Jako podstawę prawną żądania Strona wskazała art. 247 §1 pkt 3 Ordynacji podatkowej. Postanowieniem z dnia [...] października 2009 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 201 §1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, zawiesiło postępowanie do chwili prawomocnego zakończenia postępowania prowadzonego przez sąd administracyjny. Samorządowe Kolegium Odwoławcze ustaliło, że "A" SA uruchomiła dwa tryby kontroli prawidłowości decyzji z dnia [...] marca 2009 roku, nr [...]. Najpierw, w ustawowym terminie, Strona złożyła skargę do sądu administracyjnego, a następnie, wnioskiem z dnia 15 września 2009 roku, uruchomiła administracyjny tryb nadzwyczajnym w zakresie stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji. W uzasadnieniu postanowienia organ wyjaśnił, że sądy administracyjne z urzędu w każdej sprawie kontrolują prawidłowość zaskarżonej decyzji pod względem istnienia przesłanek do stwierdzenia jej nieważności. Zatem postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności kwestionowanej decyzji należy zawiesić, gdyż rozstrzygnięcie sprawy jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd administracyjny. "A" SA wniosła zażalenie, w którym podniosła, że rozstrzygnięcie sprawy nieważności nie jest uzależnione od rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. W ocenie Strony postępowanie sądowoadministracyjne oraz postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji są postępowaniami niezależnymi, w tym sensie, że rozstrzygnięcie kwestii nieważności decyzji nie wymaga wcześniejszego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy orzeczenie o zawieszeniu postępowania (postanowienie z dnia [...] stycznia 2010 roku). "A" SA skorzystała z prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Skarżąca podniosła zarzut naruszenia art. 201 §1 pkt 2 w związku z art. 247 §1 pkt 3 Ordynacji podatkowej i zażądała uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia z dnia 23 października 2009 roku. Wniosła także o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazano, że sprawa sądowoadministracyjna, rozpoznanie skargi na decyzję ostateczną, nie jest zagadnieniem, od którego zależy rozstrzygnięcie sprawy stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji. Zdaniem Strony z zagadnieniem wstępnym mamy do czynienia wówczas, gdy rozpatrzenie sprawy podatkowej i wydanie merytorycznej decyzji jest uwarunkowane uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia prawnego należącego do kompetencji sądu lub innego organu, niż ten, który prowadzi dane postępowanie podatkowe. Jej zdaniem z żadnego przepisu regulującego kwestię nieważności ostatecznej decyzji podatkowej nie wynika, aby rozstrzygnięcie o stwierdzeniu nieważności takiej decyzji było zależne od wyroku sądu administracyjnego. W ocenie strony przyjęcie stanowiska organu prowadzi do wniosku, że nie można orzec o nieważności decyzji ostatecznej, jeżeli ze względu na brak skargi nie doszło do wydania wyroku przez sąd administracyjny. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo przyjęło, że "rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji" uwarunkowane jest uprzednim zakończeniem wcześniej wszczętego postępowania sądowoadministracyjnego. Zgodnie z art. 201 §1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2005r. nr 8, poz. 60 ze zm.) organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Przyjąć należy, że treścią "zagadnienia wstępnego" jest wypowiedź innego organu lub sądu co do uprawnienia lub obowiązku, stosunku lub zdarzenia prawnego albo innych okoliczności mających znaczenie prawne, tak o charakterze materialnym, jak i procesowym (porównaj: wyrok NSA z 1 czerwca 1998r. sygn. akt II SA 534/98, Lex nr 41763 oraz G. Łaszczyca "Pojęcie zagadnienia wstępnego w kodeksie postępowania administracyjnego" PiP 2002, nr 7, s. 73). W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie, inną okolicznością mającą znaczenie prawne dla postępowania podatkowego prowadzonego w trybie nadzwyczajnym stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej, czyli okolicznością, która przesądza o istnieniu zagadnienia wstępnego, jest prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego ze skargi na kwestionowaną decyzję w dniu złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji. Pomiędzy wcześniej wszczętym postępowaniem sądowoadministracyjnym a postępowaniem podatkowym w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej istnieje zależność, o której mowa w art. 201 §1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Stosowanie do art. 145 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd stwierdza nieważność decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w innych przepisach, czyli także przyczyny, o których mowa w art. 247 Ordynacji podatkowej. Samorządowe Kolegium odwoławcze trafnie przyjęło, że przedmiotem rozstrzygnięcia sądowoadministracyjnego jest kontrola decyzji pod względem zaistnienia którejkolwiek z przesłanek nieważności decyzji (art. 247 Ordynacji podatkowej), a Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na wniosek strony, dokonuje tej oceny jedynie w zakresie żądań strony postępowania. Jeżeli zatem jest tak, że przedmiot postępowania podatkowego w całości zawiera się we wcześniej wszczętym postępowaniu sądowoadministracyjnym, to nie może być wątpliwości co do tego, że pomiędzy rozpoznaniem i rozstrzygnięciem sprawy podatkowej w trybie nadzwyczajnym stwierdzenia nieważności decyzji a orzeczeniem sądu administracyjnego, zachodzi bezpośredni związek o charakterze innych okoliczności mających znaczenie prawne dla rozpoznania i załatwienia sprawy administracyjnej. Skutki rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przejawiają się także w tym, że postępowanie podatkowe staje się bezprzedmiotowe w tym sensie, że musi się ono zakończyć rozstrzygnięciem niemerytorycznym (G. Łaszczyca "Pojęcie zagadnienia wstępnego w kodeksie postępowania administracyjnego" PiP 2002, nr 7, s. 71). Stąd na gruncie niniejszej sprawy zależność jednego rozstrzygnięcia od drugiego, określa także przepis art. 249 §1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, albowiem organ podatkowy zobowiązany jest odmówić wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej, gdy sąd administracyjny oddali skargę na tę decyzję, chyba że żądanie jest oparte na przepisie art. 247 §1 pkt 4 powołanej ustawy. Podsumowując wskazać należy, że uprzednie wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego, brak podstawy do zawieszenia tego postępowania z uwagi na późniejsze złożenie wniosku o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w trybie administracyjnoprawnym, oraz powołane powyżej zależności pomiędzy wyrokiem sądu administracyjnego i rozstrzygnięciem organu administracji publicznej, obligowały Samorządowe Kolegium Odwoławcze do zawieszenia postępowania na podstawie art. 201 §1 pkt 2 ordynacji podatkowej (porównaj wyrok NSA z dnia 22 lipca 2008 roku, sygn. akt II FSK 633/08, Lex nr 490130). Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało oddalić skargę. /-/ W. Długaszewska /-/ M. Ławniczak /-/ M. Kosewska