VII SA/Wa 236/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2010 r. sprawy ze skargi L. F. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej skargę oddala Decyzją z dnia [..] listopada 2009 r., znak [...] Starosta O. na podstawie art. 104, art. 151 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 i pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) odmówił uchylenia ostatecznej decyzji z dnia [..] maja 2008 r. Nr [...] znak [...] Starosty O. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia dla I.Sp. z.o.o. w Z., pozwolenia na budowę wieży antenowej z systemem RTV o konstrukcji stalowej H-136, 1m npt., budynku technicznego i przyłącza energetycznego na działce nr [...] we wsi Ł. gmina R.. W uzasadnieniu organ podał, iż postanowieniem z dnia [...] października 2009 r. wznowił na wniosek L. F. postępowanie administracyjne zakończone ostateczną decyzją z dnia [..] maja 2008 r. Wskazane we wniosku przesłanki wznowienia to nieprawdziwe dowody na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności (art. 145 § 1 pkt 1 kpa) oraz ujawnienie istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych istniejących w dniu wydania decyzji, nie znanych organowi, który wydał decyzję (art. 145 § 1 pkt 5 kpa). Analizując podstawy wznowieniowe organ uznał, iż żadna z nich nie wystąpiła, co oznacza, brak podstaw do uchylenia decyzji z dnia [...] maja 2008 r. Starosta O. jednocześnie wyjaśnił, że warunkiem wystąpienia przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 1 kpa jest istnienie dowodu, którego sfałszowanie musi być stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu, czego w niniejszej sprawie nie wykazano. Nie wykazano też zdaniem organu zaistnienia przesłanki z art. 145 §1 pkt 5 kpa. Podniesione we wniosku okoliczności dotyczą nowego postępowania toczącego się w przedmiocie umieszczenia na istniejącej wieży antenowej dodatkowych anten o mocach, które wymagają sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko oraz przeprowadzenia postępowania w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Postępowanie to decyzją Wójta Gminy R. z dnia [...] marca 2009 r. zostało umorzone. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł L. F. po rozpatrzeniu którego Wojewoda [...] decyzją z dnia [..] grudnia 2009 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 kpa - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje. Organ odwoławczy podzielił ustalenia i ocenę prawną dokonaną przez organ I instancji. Dodatkowo wyjaśnił, iż decyzję o pozwoleniu na budowę inwestor otrzymał na przedsięwzięcie objęte wnioskiem i projektem budowlanym. Procedura administracyjna na etapie wydania pozwolenia na budowę przeprowadzona została prawidłowo. Przesłanka wskazana we wniosku o wznowienie postępowania dotyczy nowego postępowania w sprawie doczepienia na istniejącej wieży anten o mocach, które wymagają sporządzenia raportu i postępowania w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, nie jest to więc nowa okoliczność faktyczna istniejąca w dniu wydania decyzji, nie znana organowi wydającemu decyzję, o której mowa w art. 145 §1 pkt 5 kpa. W toku wznowionego postępowania ustalono także brak podstaw do uchylenia decyzji dotychczasowej z przyczyn określonych w art. 145 §1 pkt 1 kpa. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] wniósł L. F.. Decyzji zarzucił: naruszenie art. 7,8,9, 11,77,107 § 3, 151 § 1 kpa w związku z art. 32 ust. 1 pkt 1 oraz 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane. W ocenie skarżącego organ nie określił przedmiotu sporu, nie wskazał typów anten i ich mocy zainstalowanych i użytkowanych na wieży radiowo – telewizyjnej oraz nie wykazał zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania terenu. W jego ocenie decyzja wydana została z naruszeniem art. 145 § 1 pkt 5 kpa w związku z § 4 oraz § 5 pkt 1 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko poprzez uznanie, iż pola e-m nie kumulują się w środowisku, oraz stwierdzenie, iż zrealizowana inwestycja jest jedynym źródłem pola e-m w miejscu lokalizacji. Podnosząc powyższe L. F. wniósł o: 1) uchylenie skarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, 2) zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. W dalszych wywodach podniósł, iż wydane decyzje nie są możliwe do weryfikacji z uwagi na brak określenia przedmiotu sporu. Organ nie ustalił i nie wskazał, jakie anteny były objęte wnioskiem inwestora, a szczególnie nie określił ich maksymalnej mocy EIRP. Obowiązkiem organu było zwrócenie się do inwestora o określenia wszystkich planowanych anten do budowy na obiekcie, tym bardziej, iż zakres robót obejmuje znacznie szerszy zamiar niż ten, na który wydano pozwolenie na budowę. Nową okolicznością w sprawie, nie znaną organowi w dniu wydawania decyzji, jest zatem kumulacja pola e-m, tj. kumulowanie oddziaływań na środowisko wszystkich przedsięwzięć emitujących promieniowanie. Skarżący wniósł, aby Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i wskazał, w jaki sposób dokonywano kumulacji pola e-m, oraz jakie źródła stanowiły podstawę do ich wyliczeń. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaważył, co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z prawem, w myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), stwierdzić należy, iż wbrew zarzutom skarg, decyzja ta nie narusza przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym jej uchylenie, dlatego też skarga L. F. nie zasługuje na uwzględnienie. Należy podkreślić, iż wznowienie postępowania administracyjnego jest jednym z nadzwyczajnych trybów postępowania, którego przedmiotem jest weryfikacja prawidłowości decyzji ostatecznej wydanej w zwykłym postępowaniu administracyjnym. Mimo samodzielności i odrębności procesowej tego postępowania, które jest prowadzone "w sprawie wznowienia postępowania", występuje ścisły związek między tym postępowaniem, a wcześniejszym postępowaniem zwykłym, zakończonym decyzją ostateczną. Jak wskazano w wyroku NSA z dnia 9 czerwca 1992 r. sygn. akt SA/Wr 534/92, granica postępowania w sprawie wznowienia postępowania jest wyznaczona zakresem sprawy administracyjnej rozstrzygniętej decyzja ostateczną (ONSA 1993, z. 4 poz. 92). Celem wznowionego postępowania jest ustalenie, czy postępowanie zwykłe było dotknięte określonymi wadami i usunięcie ewentualnych wadliwości, ustalenie, czy i w jakim zakresie ta wadliwość wpłynęła na byt prawny decyzji ostatecznej, oraz - w razie stwierdzenia wadliwości decyzji dotychczasowej – doprowadzenie do jej uchylenia i wydania nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy albo stwierdzenie, że decyzja dotychczasowa została wydana z określonym naruszeniem prawa (art. 151 § 1 pkt 1 i 2 i § 2 kpa). Decyzje wydane po wznowieniu postępowania zatem dotyczą w końcowym rezultacie bytu prawnego decyzji ostatecznych wydanych w postępowaniu zwykłym. W niniejszej sprawie skarżący wniósł o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty O. z dnia [...] maja 2008 r. wskazując jako podstawy wznowienia przesłanki określone w art. 145 § 1 pkt 1 i pkt 5 kpa. W toku wznowionego postępowania organ bardzo wnikliwie przeanalizował podane przez skarżącego przyczyny wznowienia i w ocenie Sądu niewadliwie uznał, iż w sprawie brak jest podstaw do uchylenia decyzji dotychczasowej, gdyż nie wystąpiła żadna z podstaw wznowienia postępowania wskazana przez L. F.. Przypomnieć należy, iż zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 kpa podstawą wznowienia postępowania jest wykazanie, że dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne okazały się fałszywe. Aby można przyjąć wystąpienie tej przesłanki, musza być spełnione dwa warunki: - wystąpienie w postępowaniu dowodowym prowadzonym w danej sprawie fałszywego dowodu, - sfałszowanie dowodu musi być stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu. Także podstawa wznowienia postępowania określona w art. 145 § 1 pkt 5 kpa wymaga kumulatywnego spełnienia następujących przesłanek: Nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody muszą zostać ujawnione po wydaniu decyzji ostatecznej, przy jednoczesnym wymogu, aby istniały już wcześniej, tj. w chwili wydawania decyzji ostatecznej, jednakże nie były znane organowi wydającemu decyzję. Organ administracji publicznej prowadząc postępowanie po wznowieniu uznał, że żadna ze wskazanych podstaw wznowienia nie wystąpiła. Nie można bowiem uznać, iż prowadzenie nowego postępowania administracyjnego dotyczącego przedmiotowo innej sprawy, stanowi przesłankę, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Skarżący nie wykazał także, aby dowody stanowiące podstawę rozstrzygnięcia (decyzja z dnia 19 maja 2008 r.) zostały sfałszowane, a fałszerstwo potwierdzone zostało prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu. W tak ustalonym stanie faktycznym organ niewadliwie odmówił uchylenia decyzji dotychczasowej, bowiem stwierdził brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 kpa. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi wyjaśnić należy, iż sąd administracyjny stosownie do art. 133 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeka na podstawie akt sprawy, tj. na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego przez organ administracji publicznej. Sąd bierze ponadto pod uwagę fakty powszechnie znane, a także dowody uzupełniające z dokumentów, o których mowa w art. 106 § 3 cytowanej ustawy. Oznacza to, że sąd administracyjny nie prowadzi postępowania, a jedynie kontroluje prawidłowość jego przeprowadzenia przez organ administracji publicznej. Zważywszy na powyższe Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja odpowiada prawu, w związku z czym na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.