II SA/Kr 378/10
PostanowienieWSA w Krakowie2010-05-24
Skład orzekający: Renata Czeluśniak, Kazimierz Bandarzewski, Jacek Bursa
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona do sądu administracyjnego w dniu 2 lutego 2010 r. na postanowienie organu odwoławczego z dnia 18 grudnia 2009 r., które zostało doręczone skarżącym w dniu 31 grudnia 2009 r., została wniesiona z zachowaniem terminu?Ratio decidendi
Skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu, ponieważ ostatnim dniem na jej wniesienie był 1 lutego 2010 r., a została złożona 2 lutego 2010 r. W związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 PPSA, skargę należało odrzucić.Stan faktyczny
J.F. i J.F. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 18 grudnia 2009 r., które utrzymało w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Skarżący zarzucili naruszenie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym. Skarga została wniesiona w dniu 2 lutego 2010 r.Rozstrzygnięcie
I. skargę odrzucić II. zwrócić skarżącym J.F. oraz J.F. wpis od skargi w wysokości 100 (sto) złotych.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak (spr.) Sędziowie: WSA Kazimierz Bandarzewski WSA Jacek Bursa Protokolant: Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2010 r. sprawy ze skargi J.F. i J.F. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 18 grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: I. skargę odrzucić II. zwrócić skarżącym J.F. oraz J.F. wpis od skargi w wysokości 100 (sto) złotych.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. postanowieniem z dnia 19 listopada 2009r. znak: [...], wydanym na podstawie art. 80 ust. 2 pkt 1 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. Nr 156, póz. 1118 ze zm.) w związku z art. 20 § 1 pkt 4, art. 64a § 1 pkt 1 i § 2 pkt 1, art. 119, art. 120, art. 121 § 2 i § 4 i art. 122 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) i w związku z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 listopada 2001 r. w sprawie wysokości kosztów upomnienia skierowanego przez wierzyciela do zobowiązanego przed wszczęciem egzekucji administracyjnej (Dz. U. Nr 137, poz. 1543), nałożył na J. i J. F. grzywnę w celu przymuszenia zobowiązanych do wykonania obowiązku, określonego w tytule wykonawczym z dnia [...] sierpnia 2009r. znak: [...], w wysokości: 5.000,00 zł oraz obowiązek uiszczenia opłaty za wydanie postanowienia w wysokości 68,00 zł. Równocześnie organ wezwał zobowiązanych do uiszczenia nałożonych kwot w terminie 60 dni od dnia doręczenia postanowienia. Organ pouczył, że w przypadku nieuiszczenia w/w kwot w wyznaczonym terminie, zostaną one ściągnięte w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych. Organ wezwał też do wykonania w terminie 60 dni od doręczenia postanowienia obowiązku określonego w w/w tytule wykonawczym i pouczył, że w przypadku niewykonania obowiązku w terminie orzeczone zostanie wykonanie zastępcze na koszt i niebezpieczeństwo zobowiązanych.
Zażalenie na powyższe postanowienie do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wnieśli J. F. i J. F., zarzucając naruszenie art. 121 § 2 i 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez jego błędne zastosowanie.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia 18 grudnia 2009r. znak: [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 kpa w związku z art. 18 i art. 23 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy uznał, że postanowienie organu l instancji zostało wydane prawidłowo, ponieważ brak wykonania przez J. F. i J. F. ciążącego na nich obowiązku rozbiórki uzasadniał nałożenie na nich grzywny celem przymuszenia. W uzasadnieniu organ odwoławczy omówił przepisy regulujące nakładanie grzywien celem przymuszenia mające zastosowanie w sprawie.
Organ odwoławczy wysłał swoje postanowienie do J. F. i J. F.. Odpisy postanowienia zawierały pouczenia o sposobie i terminie zaskarżenia postanowienia do sądu administracyjnego. Pismem z dnia 25 stycznia WINB zwrócił się do Naczelnika Urzędu Pocztowego w K. o wyjaśnienie wątpliwości związanych z datą doręczenia postanowienia stronom. W odpowiedzi Urząd Pocztowy w [...] wyjaśnił, że przesyłki zawierające odpisy postanowień dla J. F. i J. F. zostały doręczone pełnoletniemu domownikowi adresatów w dniu 31 grudnia 2009r.
W dniu 2 lutego 2010r. (data stempla pocztowego) J. F. i J. F. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 18 grudnia 2009r., zarzucając naruszenie art. 121 § 2 i § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez jego błędne zastosowanie. Skarżący domagali się uchylenia w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "ppsa", sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ppsa. Orzekanie - w myśl art. 135 ppsa - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.
Podstawowym obowiązkiem sądu administracyjnego jest ustalenie, czy skarga na dany akt administracyjny została wniesiona w terminie. Przepis art. 53 § 1 ppsa stanowi, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast zgodnie z art. 83 § 2 ppsa jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Jak wskazano wyżej zaskarżone postanowienie [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 18 grudnia 2009r. zostało przez organ odwoławczy wysłane skarżącym w dniu 22 grudnia 2009r., o czym świadczą daty stempli pocztowych umieszczone na zwrotnych potwierdzeniach odbioru (k. 18 i 19 akt adm.). Z potwierdzeń tych wynika też, że w dniu 28 grudnia 2009r. awizowano przesyłki obojgu skarżącym oraz, że odbioru odpisu postanowień dla obojga skarżących dokonał ich syn M. F.. Wątpliwości co do daty odbioru zostały wyjaśnione pismem Urzędu Pocztowego [...] (k. 22 akt adm.), w którym jednoznacznie wskazano, że odbiór przesyłek dla obojga skarżących nastąpił 31 grudnia 2009r. Zatem, stosownie do art. 53 § 1 i art. 83 § 2 ppsa, ostatnim dniem do wniesienia w niniejszej sprawie skargi był dzień 1 lutego 2010r.
W związku z powyższym skarga wniesiona przez skarżących w dniu 2 lutego 2010r., została wniesiona po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 ppsa i należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ppsa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło