I OZ 734/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 5 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. M. na pkt 2 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 55/10 odmawiający sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 55/10, w sprawie ze skargi P. M. na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 maja 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 55/10: w pkt 1 sprostował oczywiste omyłki pisarskie w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 55/10 w ten sposób, że na stronie 5 uzasadnienia wyroku, w wierszu 5 od dołu, przed słowami "ze służby kandydackiej", w miejsce "skreślenie" postanowił wpisać "zwolnienie" oraz na stronie 6 uzasadnienia wyroku, w wierszach 8 oraz 11 od góry, w miejsce "292/2009" wpisać "392/2009"; w pkt 2 odmówił sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w uzasadnieniu wskazanego wyroku, na stronie 4 uzasadnienia wyroku, w wierszu 18 od góry, poprzez wpisanie w miejsce "2009" wyrażenia "2008". W części uzasadnienia dotyczącej pkt 2 postanowienia, to jest odmowy sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej Sąd wskazał, że oznaczenie roku 2009, jako roku wydania decyzji Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] sierpnia wynika z treści odpowiedzi organu na skargę, która to treść została przez Sąd przytoczona w tej części uzasadnienia wyroku, a zatem żądanie strony w tym zakresie jest nieuzasadnione. Na pkt 2 wskazanego wyżej postanowienia P. M. złożył zażalenie, między innymi ponownie wnosząc o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej. W zażaleniu zawarto też wniosek o sprostowanie w wierszu 10 na str. 2 zaskarżonego postanowienia daty "18 maja" na datę "11 maja" – jako faktycznej daty sporządzenia i złożenia wniosku do sądu. Pozostała część zażalenia stanowi niejako polemikę z ustaleniami Sądu, zostały również podniesione argumenty skargi która została rozstrzygnięta wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: przepis art. 166 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 156 § 1 powołanej ustawy, sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, przy czym oczywistość omyłki musi jednoznacznie wynikać z treści orzeczenia w sposób pozwalający na natychmiastowe jej rozpoznanie. Błąd pisarski jest zatem oczywistą omyłką, gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej jego pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów. W niniejszej natomiast sprawie Sąd pierwszej instancji wyraźnie wskazał, że oznaczenie roku 2009, jako roku wydania decyzji Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] sierpnia wynika z treści odpowiedzi organu na skargę, którą Sąd przytoczył w uzasadnieniu wyroku z dnia 13 kwietnia 2010 r. Za nieuzasadnione zatem należało uznać żądanie skarżącego o sprostowanie tej daty. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoznawane zażalenie stanowi polemikę z Sądem i zmierza do dokonania nowych ustaleń w sprawie, w której zapadł już wyrok. Wskazać w tym miejscu należy, że strona może podjąć polemikę z merytorycznym stanowiskiem Sądu, składając przysługujące jej środki zaskarżenia, ale nie w ramach określonych w art. 156 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z tym uznać należy, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2010 r. nie może budzić wątpliwości określonych w art. 156 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny pragnie podkreślić, że przedmiotem jego oceny była wyłącznie prawidłowość wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowienia z dnia 25 maja 2010 r., zatem zawarty w niniejszym zażaleniu wniosek o sprostowanie uzasadnienia postanowienia z dnia 25 maja 2010 r. nie może być rozpoznawany na tym etapie postępowania. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.