II SAB/Rz 17/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Piórkowska po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie niezałatwienia w terminie sprawy dotyczącej samowolnej budowy zjazdu indywidualnego z drogi powiatowej w miejscowości H. - p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie sądowe. II SAB/Rz 17/10 U Z A S A D N I E N I E Przedmiotem skargi R. B. jest bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie Nr [...] dotyczącej niezałatwienia w terminie sprawy samowolnej budowy zjazdu indywidualnego z drogi powiatowej Nr 1418 R na działkę nr 26/2 w miejscowości H. Skarżąca wezwana do opłacenia wpisu od skargi w przewidzianym do tego terminie, pismem z dnia 4 maja 2010 r. (nadanym w urzędzie pocztowym następnego dnia) poinformowała, że "nie składa należnej opłaty na wpisowe do sprawy sygn. akt II SAB/Rz 17/10 w kwocie 100 zł." i wnosi o odrzucenie jej skargi na bezczynność WINB. Jednocześnie zawnioskowała o niezwłoczne przekazanie akt sprawy do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który pisemnie zobowiązał się do rozpatrzenia sprawy po otrzymaniu dokumentów z Sądu; "dotyczy to pisma z 26.10.2009 r. [...] w którym poinformowano o nowym terminie załatwienia sprawy tj. w ciągu 21 dni od otrzymania z Sądu akt sprawy". Skarżąca jednocześnie zaznaczyła, że jeżeli po otrzymaniu akt sprawy z Sądu jej skarga nie zostanie rozpatrzona w zakreślonym terminie 21 dni, to ponownie skieruje do Sądu skargę na bezczynność. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że zamiarem R. B. wyrażonym pośrednio w piśmie z dnia 4 maja 2010 r. było cofnięcie skargi. Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub powodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Sąd jest zobligowany do uznania tej czynności za niedopuszczalną. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził zaistnienia ustawowych przesłanek wyłączających skuteczność oświadczenia o cofnięciu skargi. Oświadczenie to należy odnieść do wynikającej z powołanego wyżej przepisu i obowiązującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasady dyspozycyjności, rozumianej jako przysługujące stronom postępowania uprawnienie do rozporządzania jego przedmiotem oraz do rozporządzania uprawnieniami, jakie przysługują im na mocy przepisów procesowych. Składając oświadczenie o cofnięciu skargi w sprawie na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skarżąca dała wyraz temu, że rezygnuje z realizacji prawa do sądu na rzecz priorytetowego i szybszego załatwienia sprawy przez ten organ. W tej sytuacji cofnięcie skargi skutkuje zatem obowiązkiem umorzenia postępowania sądowego. W związku z powyższym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w/z z art. 60 powołanej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.