II SA/Wa 414/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj Sędziowie WSA Anna Mierzejewska Przemysław Szustakiewicz (spr.) Protokolant Sylwia Mikuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 maja 2010 r. sprawy ze skargi K. S.A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej - oddala skargę - Wnioskiem z dnia [...] września 2009 r. K. S.A. w K. wystąpiły do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w postaci odpowiedzi w formie pisemnej na pytanie, czy firma T. z siedzibą w R. w F. dokonywała wpłat z tytułu podatku od towarów i usług na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, a także ewentualnie, w jakim okresie przedmiotowe wpłaty miały miejsce i w jakiej były wysokości. W uzasadnieniu spółka wskazała, iż żądane informacje są jej niezbędne do ubiegania się o zwrot podatku VAT. Po rozpatrzeniu powyższego wniosku Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...], działając na podstawie art. 5 ust. 1 oraz art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm. - zwana dalej udip), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 293 § 1 w zw. z § 2 pkt 4, art. 298 i art. 299 § 1-3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.), odmówił udostępnienia żądanej przez spółkę informacji. W uzasadnieniu organ wskazał, że informacja o wpłatach do urzędu skarbowego na poczet podatku, jak i o braku takich wpłat, stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jednak zgodnie z art. 5 ust. 1 tej ustawy, prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Tymczasem informacje, których udostępnienia żądała spółka, objęte są tajemnicą skarbową na podstawie art. 293 § 1 w związku z § 2 pkt 4 Ordynacji podatkowej, jako mające swe źródło w dokumentacji rachunkowej organu podatkowego. Przewidziany w Ordynacji tryb udostępnienia informacji objętej tajemnicą skarbową nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie. Z powyższych przyczyn prawo do udostępnienia żądanej informacji publicznej podlega ograniczeniu, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W odwołaniu od powyższej decyzji, skierowanym do Dyrektora Izby Skarbowej w W., K. S.A. wniosły o jej uchylenie i uwzględnienie swojego wniosku z dnia [...] września 2009 r. Spółka podniosła, iż nie ma racji organ, uznając żądane informacje za objęte tajemnicą skarbową, gdyż w myśl art. 293 § 1 Ordynacji podatkowej, tajemnicą tą objęte są indywidualne dane podatnika, natomiast jej wniosek dotyczył w pierwszej kolejności udzielenia informacji ogólnych, zaś przepisy o tajemnicy skarbowej należy tak interpretować, aby znaleźć miejsce dla bezkolizyjnej realizacji konstytucyjnego prawa do dostępu do informacji publicznej. Tymczasem organ w zaskarżonej decyzji zastosował zbyt szeroką wykładnię przepisów o tajemnicy skarbowej. Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 kpa, po rozpoznaniu ww. odwołania, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że żądane informacje dotyczą konkretnego, indywidualnie oznaczonego podmiotu. Nie można uznać za informacje o charakterze ogólnym danych dotyczących wysokości wpłat i ewentualnie w jakim okresie przedmiotowe wpłaty miały miejsce, gdyż za informacje o charakterze ogólnym można uznać jedynie zbiorcze informacje dotyczące wszystkich podmiotów zarejestrowanych w urzędzie, ewentualnie określenie ich kategorii. Słusznie zatem Naczelnik Urzędu Skarbowego W. zakwalifikował żądane informacje jako objęte tajemnicą skarbową na podstawie art. 293 § 1 w zw. z § 2 pkt 4 Ordynacji podatkowej. Z uwagi na fakt, że spółka nie jest podmiotem uprawnionym do otrzymania informacji objętych tajemnicą skarbową, bez znaczenia dla sprawy jest cel złożenia przedmiotowego wniosku. Na powyższą decyzję K. S.A. wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając organowi: naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 kpa, poprzez niepodjęcie wszelkich działań zmierzających do pozytywnego załatwienia sprawy, art. 107 § 3 w zw. z art. 7 kpa, poprzez niewyjaśnienie, o jaką dokumentację rachunkową, będącą źródłem żądanej informacji i powodem wydania decyzji odmownej, konkretnie chodzi. Ponadto spółka zarzuciła obrazę przepisów prawa materialnego, która miała istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 293 § 1 w zw. z § 2 pkt 4 Ordynacji podatkowej, poprzez przyjęcie, że żądane informacje stanowią tajemnicą skarbową. Wskazując na powyższe naruszenia, skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że w swoim wniosku z dnia [...] września 2009 r. chciała przede wszystkim uzyskać informację, czy w ogóle firma T. dokonywała wpłat z tytułu podatku od towarów i usług na terytorium RP. Dopiero w dalszej części wnosiła o ewentualne podanie wysokości i okresu dokonania przedmiotowych wpłat. Wniosek dotyczył zatem w pierwszej części informacji ogólnych. Dodatkowo spółka powołała się na cel, dla którego złożyła swój wniosek, tj. ubieganie się o zwrot podatku VAT. W jej ocenie, organy administracji winny podjąć wszelkie działania w celu udzielenia informacji publicznej, choć niekoniecznie we wnioskowanym zakresie, np. poprzez sporządzenie zbiorczego zestawienia zagranicznych płatników podatku VAT z siedzibę w miejscowości R. w F. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o jej oddalenie, przytaczając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto zauważył, że spółka w swoim wniosku z dnia [...] września 2009 r. nie wnosiła o sporządzenie jakiegokolwiek zestawienia zbiorczego zagranicznych płatników. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Rozpoznawana pod tym względem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że materialnoprawną przesłanką żądania skarżącego są przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Ustawa ta, będąca rozwinięciem art. 61 Konstytucji RP, statuuje w art. 1 udip prawo dostępu każdego do informacji publicznej. Przez sformułowanie "każdy" należy rozumieć zarówno osoby fizyczne, jak i osoby prawne. Prawo dostępu do informacji publicznej, na co wskazuje treść art. 6 udip obejmuje prawo do zaznajomienia się ze wszystkimi informacjami mającymi charakter publiczny. Treść ww. przepisu wskazuje, jak zauważa Małgorzata Jaśkowska, że "wyliczenie informacji publicznych podlegających udostępnieniu ma jedynie charakter przykładowy, na co wskazuje zwrot "w szczególności". Pozwala jedynie zorientować się, do jakiego typu stanów faktycznych odnosi się dane pojęcie" (M. Jaśkowska Dostęp do informacji publicznej w świetle orzecznictwa NSA Toruń 2002, s. 26). Z treści art. 1 udip i art. 61 Konstytucji wynika, że ustawodawca chciał, aby dostęp do informacji był jak najszerszy, dlatego też uwzględniając konstrukcję art. 1 należy uznać, że zasadą powinno być udostępnianie informacji publicznej w trybie i na zasadach przewidzianych w omawianej ustawie (M. Jaśkowska Dostęp do informacji publicznej w świetle orzecznictwa NSA Toruń 2002, s. 27). Naczelny Sąd Administracyjny natomiast w jednym ze swoich orzeczeń uznał, że przy ustaleniu "czy żądana informacja mieści się w przedmiocie uregulowanym ustawą należy, respektując zasadę powszechnego dostępu, interpretować przepisy na korzyść wykonującego prawo do takiej informacji" (wyrok NSA sygn. akt II SA 837/03, Monitor Prawniczy Nr 17/2003, s. 770). Granicę ujawnienia informacji zakreśla art. 5 udip, który ogranicza możliwość udostępnienia informacji ze względu na przepisy ustawy z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych lub inne tajemnice prawnie chronione. W rozpatrywanej sprawie organy orzekające w sprawie odmówiły udostępnienia informacji publicznej ze względu na treść art. 293 § 1 w zw. z art. 293 § 2 pkt 4 Ordynacji podatkowej, które statuują zasady ochrony tajemnicy skarbowej. Przepisy te wskazują, że nie udostępnia się danych indywidualnych podatników zawartych w deklaracjach podatkowych oraz innych dokumentach składanych przez podatników, a także danych zawartych w dokumentacji rachunkowej organu. Należy tu podnieść, że "zakres tajemnicy skarbowej jest bardzo szeroki" (B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki Ordynacja podatkowa Unimex 2009, s. 1106) . Nadto wskazać należy, że "w art. 293 uregulowano w kazuistyczny sposób zakres przedmiotowy tajemnicy skarbowej. Obejmuje ona wszystkie indywidualne dane zawarte we wszelkich dokumentach składanych przez podatników, płatników i inkasentów" (S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Ordynacja podatkowa. Komentarz LexisNexis 2009, s. 977). Takie brzmienie przepisu art. 293 Ordynacji podatkowej oznacza, że w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej mogą być udzielane jedynie informacje zbiorcze o podatnikach, nie mogą być natomiast udzielane żadne informacje indywidualne (por. wyrok NSA z dnia 2 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1060/04). W rozpatrywanej sprawie skarżący wnioskiem z dnia [...] września 2009 r. zażądał od Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. informacji na temat : czy przedsiębiorstwo [...] T.: • dokonywało wypłat z tytułu podatku od towarów i usług na terenie Polski, • w jakim okresie przedmiotowe wypłaty miały miejsce, • jakiej wysokości były te wypłaty. Niewątpliwie dane, których żąda skarżący, dotyczą danych indywidualnych wskazanego, konkretnego podatnika. Skarżący nie chce danych zbiorczych. Tak więc wobec treści wniosku K. S.A., który dotyczył konkretnego podatnika, organy skarbowe, kierując się treścią przepisu art. 5 udip w zw. z art. 293 Ordynacji podatkowej, słusznie uznały, że brak jest przesłanek do udostępnienia informacji publicznej. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.