III SA/Gd 173/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędziowie Sędzia NSA Marek Gorski, Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Agnieszka Rupińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 maja 2010r. sprawy ze skargi M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę. Decyzją z dnia 18 grudnia 2009 r. nr [...] Prezydent Miasta, działając na podstawie art.7 ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2001 r., Nr 71, poz. 734 ze zm.) oraz art. 104 i 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2000 r., Nr 98 poz. 1071 ze zm., dalej w skrócie k.p.a.) odmówił przyznania M.K. dodatku mieszkaniowego za okres 01.01.2008 r. – 30.06.2008 r. W uzasadnieniu przedmiotowego rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, że w dniu 26 listopada 2009 r. wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego za w/w okres w imieniu syna złożyła matka R.K. Regulacja normatywna zawarta w art. 7 ust. 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych nie przewiduje jednakże wypłaty dodatków mieszkaniowych wstecz. Wbrew argumentacji, którą wnioskodawca przedstawił w uzasadnieniu złożonego wniosku dodatek może być bowiem przyznany na okres, którego bieg rozpoczyna się od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia stosownego wniosku. W odwołaniu od wyżej opisanej decyzji M. K. wniósł o uchylenie decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu odwołania wskazał m.in., że w jego sprawach zapadło szereg wyroków sądu administracyjnego. Z uwagi na szereg postępowań odwołujący się nie występował zaś z wnioskiem o dodatek za w/w okres wychodząc z założenia, że dodatek jako świadczenie okresowe nie uległ jeszcze przewidzianemu w przepisach Kodeksu cywilnego trzyletniemu przedawnieniu. Decyzją z dnia 5 lutego 2010 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 127 § 2 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ odwoławczy odnosząc się do regulacji normatywnej zawartej w ustawie o dodatkach mieszkaniowych wskazał, że dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres 6 miesięcy licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po złożeniu wniosku. Uchybienie temu terminowi powoduje bezskuteczność czynności prawnej jaką jest złożenie wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego a organ nie może tego terminu w żaden sposób przedłużać. Strona w przepisanym terminie nie złożyła stosownego wniosku zatem obecnie nie może domagać się przyznania dodatku za okres wsteczny. Co nadto istotne, przepisy ustawy o dodatkach mieszkaniowych nie określają jakiegokolwiek okresu przedawnienia świadczeń w niej wskazanych ani nie odsyłają do Kodeksu cywilnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku M.K wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji. Zaskarżonej decyzji organu odwoławczego skarżący zarzucił naruszenie art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o dodatkach mieszkaniowych polegające na tym, że organ odmówił przyznania dodatku wskazując na złożenie wniosku w nieodpowiednim terminie. Uzasadniając zarzuty skargi M. K. ponownie podniósł, że zasada 3 – letniego okresu przedawnienia ma zastosowanie w stosunku do dodatku mieszkaniowego. Skoro zaś skarżący w toku postępowania przedstawił dane z miesiąca grudnia 2007 r. dochody za grudzień, listopad i październik 2007 r., to samo złożenie wniosku wobec nieupłynięcia 3 – letniego terminu przedawnienia było zasadne. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Dokonując kontroli decyzji wydanych w niniejszej sprawie w oparciu o w/w kryterium Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W opozycji do twierdzeń skarżącego należy wskazać, że przepis art. 7 ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych stanowi w sposób nie nastręczający wątpliwości interpretacyjnych, że dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres 6 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku. Skoro zaś w sprawie niniejszej bezsporne było, że pierwszy miesiąc okresu następującego po miesiącu zgłoszenia wniosku przypadał na dzień 1 grudnia 2009 r., to wniosek w zakresie obejmującym okres 01.01.2008 – 30.06.2008 – jak słusznie uczyniły organy - nie mógł być uwzględniony. W/w ustawa nie określa bowiem terminu początkowego jak i końcowego do złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Niemniej jednak ustawa określa skutki, jakie wiążą się ze złożeniem stosownego wniosku w danym dniu. Innymi słowy, data wniesienia stosownego wniosku wyznacza granice konkretnej sprawy, gdyż zgodnie z brzemieniem w/w przepisu dodatek mieszkaniowy przyznawany jest na dany okres liczony "od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku". Taka regulacja normatywna oznacza wprost, iż organy administracji publicznej nie mają w tym zakresie swobody działania i nie mogą przyznawać dodatku mieszkaniowego za okres poprzedzający dzień złożenia wniosku. Na odmienną wykładnię analizowanego przepisu nie ma nadto wpływu treść art. 7 ust. 14 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Przepis ten stanowi bowiem, iż osoba korzystająca z dodatku mieszkaniowego jest obowiązana przechowywać dokumenty potwierdzające wysokość dochodów przez okres 3 lat od dnia wydania decyzji o przyznaniu tego dodatku. A zatem celem ustawodawcy jest umożliwienie dokonania kontroli zasadności przyznania świadczenia. Na zgodność z prawem zaskarżonej decyzji nie ma także wpływu fakt, iż skarżący nie występował o dodatek za sporny okres (uważając go za nieprzedawniony) jak i to, że oczekiwał na rozstrzygnięcia innych spraw przez sąd. Zauważyć należy, że każdy kolejny wniosek składany w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego wszczyna odrębne postępowanie i obliguje organ administracji publicznej do jego załatwienia w drodze decyzji administracyjnej. Trzeba jednak pamiętać, że niedopuszczalne jest przyznanie na przykład dwóch dodatków mieszkaniowych tej samej osobie na ten sam okres czasu jak również złożenie wniosku o dodatek mieszkaniowy obejmującego swym zakresem częściowo okres, na który przyznano dodatek decyzją wydaną na podstawie innego, wcześniejszego wniosku stanowi negatywną przesłankę materialnoprawną do przyznania dodatku za miesiące objęte tą inną decyzją. Z kolei z żadnego przepisu ustawy o dodatkach mieszkaniowych nie wynika, aby regulacje Kodeksu cywilnego dotyczące przedawnienia roszczeń majątkowych mogły mieć (chociażby "odpowiednio") zastosowanie do regulacji prawnej związanej z przyznawaniem dodatku mieszkaniowego. Zauważyć bowiem należy, że dodatek mieszkaniowy stanowi pomoc w pokryciu bieżących opłat związanych z utrzymaniem lokalu osoby, która z uwagi na niskie dochody nie jest w stanie pokryć ich samodzielnie w związku z tym złożenie wniosku następuje w czasie kiedy jej sytuacja materialna tego wymaga. Uznając w reasumpcji wszystkich powyższych rozważań, iż skarga jest niezasadna, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami skargę oddalił.