II OSK 1950/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Borkowska Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz /spr./ Sędzia del. WSA Mariola Kowalska Protokolant Agnieszka Chorab po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2010 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Gminy Miejskiej Kraków od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 546/10 w sprawie ze skargi Gminy Miejskiej Kraków na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki oddala skargę kasacyjną. II OSK 1950/10 U z a s a d n i e n i e Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 maja 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 546/10 po rozpatrzeniu skargi Gminy Miejskiej Kraków na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2009 r. uchylające postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia [...] października 2008 r. o sprostowaniu na podstawie art. 113 ( 1 kpa oczywistego błędu pisarskiego polegającego na zastąpieniu numeru działki - [...] numerem działki [...] i umarzające postępowanie w sprawie sprostowania - oddalił skargę. W uzasadnieniu wyroku podano, że postanowienie organu I instancji o sprostowaniu oczywistej omyłki było umotywowane tym, iż pomyłka była wynikiem błędnie podanej numeracji działek we wniosku złożonym przez pełnomocnika inwestora. Rzeczywisty stan faktyczny ustalono w oparciu o dostarczony aktualny wypis i wyrys z rejestru gruntów. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył W. S.A. w K. podnosząc, że kwestionowanym postanowieniem w rzeczywistości dokonano modyfikacji zakresu inwestycji. Sprostowaniu natomiast nie mogą podlegać błędy i omyłki istotne, których ustalenie wymaga przeprowadzenia dodatkowych badań, jak np. weryfikacja wypisów i wyrysów z rejestru gruntów. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska uznał zażalenie za zasadne i orzekł o uchyleniu zaskarżonego postanowienia oraz o umorzeniu postępowania organu pierwszej instancji, wskazując w uzasadnieniu, że nie można mówić o oczywistej omyłce, gdy decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowej inwestycji została wydana na podstawie wniosku, w którym jako miejsce realizacji inwestycji wskazano m. in. działkę nr ew. [...] co wynikało z błędu inwestora, zaś ustalenie, że miał on miejsce wymagało analizy map ewidencyjnych i wypisów z ewidencji gruntów, tym samym trudno uznać, aby był to błąd oczywisty i widoczny bez poczynienia dodatkowych badań. Doszło w sprawie do wadliwego ustalenia stanu faktycznego a nie do oczywistej omyłki. W skardze na powyższe postanowienie Gmina Miejska Kraków - Zarząd Infrastruktury Komunalnej i Transportu w Krakowie podniosła, że naruszono prawo procesowe /art. 7 i 77 kpa/ wobec nieprzeanalizowania wniosku wraz z kopią mapy ewidencyjnej z zaznaczeniem przebiegu granic terenu, którego dotyczył wniosek oraz wypisów z ewidencji gruntów dotyczących działek pod daną inwestycję. Dopiero na podstawie tej analizy można dokonać ustalenia, czy sprostowanie było prawidłowe. Nie wykazano też, że wada decyzji ma charakter wady istotnej. Podkreślono też, że działka wpisana w decyzji - nr [...], nigdy nie istniała, zaś sprostowanie decyzji nie spowodowało, iż lokalizacja inwestycji uległa zmianie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga nie jest zasadna. Według Sądu nie można numerów określających poszczególne działki, na których ma być realizować inwestycja traktować jako niemających znaczenia. Numer działki jest desygnatem konkretnej powierzchni gruntu z wszelkimi z tego wynikającymi konsekwencjami w aspekcie przepisów prawa. /por. wyrok NSA z dnia 10 lutego 1994 r. sygn. akt SA/Kr 723/93, ONSA 1995, nr 2, poz. 65 i wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2001 r. sygn. akt II SA 863/00, szerzej M. Jaśkowska, A. Wróbel Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz, Zakamycze 2005 r. s. 113/. Nie mogą podlegać sprostowaniu w trybie art. 113 ( 1 kpa błędy i omyłki istotne, których dopuszczono się w stosowaniu prawa, ocenie stanu faktycznego i jego kwalifikacji prawnej oraz ustalenia konsekwencji prawnych zastosowania określonej normy prawnej /por. wyroki NSA w Warszawie z dnia 1 lipca 1999 r. sygn. akt IV SA 1067/97, LEX nr 47889, z dnia 11 sierpnia 1999 r. sygn. akt II SA 1072/99 LEX nr 46345 i inne/. Analiza materiałów zgromadzonych w sprawie wskazuje, iż na mapach znajdują się zapisy zarówno dotyczące działki nr [...] jak i działki nr [...]. Nie można więc zgodzić się z twierdzeniem skarżącej, że oczywistym jest, iż działka o nr [...] w ogóle nie istnieje, a terenem przedsięwzięcia jest bezsprzecznie działka nr [...]. Organ odwoławczy przeprowadził szczegółową analizę w zakresie objętym rozstrzyganiem, zaś zarzut braku wnikliwego rozpatrzenia i rozważenia jest nieuzasadniony. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła Gmina Miejska Kraków - Zarząd Infrastruktury Komunalnej i Transportu w Krakowie, zarzucając naruszenie przepisów procesowych mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to: art. 145 ( 1 pkt 1 ppsa w sytuacji, gdy należało uchylić zaskarżoną decyzję jako naruszającą art. 113 ( 1 oraz 7 i 77 kpa. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podtrzymuje się twierdzenie, że możliwe było dokonanie sprostowania jako oczywistej omyłki w decyzji numeru działki, bowiem podana w niej działka nr [...] nie istnieje zaś numer ten błędnie przypisano do działki noszącej numer [...], a więc chodzi ciągle o tę samą działkę w obrębie pasa drogowego. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w pełni słuszne i zgodne z obowiązującymi przepisami jest stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w takiej kwestii, iż sprostowanie w decyzji administracyjnej numeru działki, określającego w istocie, której nieruchomości sprawa dotyczy, nie jest możliwe w drodze postanowienia o sprostowaniu oczywistej omyłki na podstawie art. 113 ( 1 kpa. Przepis ten jednoznacznie bowiem stanowi, że organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz "inne oczywiste omyłki" w wydanych przez ten organ decyzjach. Numer działki niewątpliwie stanowi cechę kwalifikującą ją i każda omyłka w obrębie numeru działki w istocie dotyczy tejże cechy kwalifikującej działkę, nie może być więc traktowana jako "oczywista omyłka" taka jak oczywisty błąd rachunkowy czy też pisarski, lecz błąd merytoryczny, którego nie można sprostować postanowieniem wydanym na podstawie art. 113 ( 1 kpa. Takie postanowienie byłoby bowiem dotknięte wadą nieważności, jako wydane z rażącym naruszeniem wskazanego przepisu /art. 156 ( 1 pkt 2 kpa/. Usunięcie wady powstałej w wyniku podania w decyzji nieprawidłowego numeru działki może nastąpić wyłącznie w drodze decyzji administracyjnej. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku z mocy art. 184 ppsa.