I OZ 374/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek, , , po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie z dnia 9 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 157/10 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie wydania prawa jazdy postanawia: oddalić zażalenie. Skarżący J. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...], w przedmiocie wydania prawa jazdy. W związku z tą skargą zarządzeniem z dnia 9 marca 2010 r. Przewodniczący, z powołaniem się na przepis § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270; zwanej dalej P.p.s.a.). Na zarządzenie to skarżący J. B. złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wniósł o jego uchylenie oraz zwolnienie z niniejszej opłaty. W zażaleniu skarżący podniósł, że przepis § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczy skarg na bezczynność organów administracji publicznej, a której skarżący nie wnosił w niniejszym postępowaniu. Dodał, iż wpis ten jest prawie trzykrotnie wyższy niż sama wartość przedmiotu zaskarżenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), strony obowiązane są ponosić koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Natomiast w myśl art. 214 § 1 i § 2 wskazanej ustawy, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Stosownie zaś do art. 220 § 1 powołanej ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd, o czym stanowi art. 220 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny pragnie wskazać, że w myśl art. 230 § 1 powołanej ustawy, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami zaś, o których mowa w art. 230 § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast art. 231 tej ustawy stanowi, ze wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, w innych sprawach pobiera się wpis stały. W niniejszej sprawie, skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia należnego wpisu wraz z pouczeniem o konsekwencjach niezastosowania się do wezwania Sądu. Należy dodać, że § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczy skarg niewymienionych w ust. 1- 5 i wynosi 200 zł, a nie jak wskazał wnoszący zażalenie, skarg na bezczynność organów administracji ( § 2 ust. 1 pkt 6 w/w rozporządzenia). W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny uznał zażalenie za bezzasadne i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.