III SA/Kr 208/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. S. na czynność Prezydenta Miasta z 11 stycznia 2010r. znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy Miejskiej p o s t a n a w i a o d r z u c i ć s k a r g ę. G. S. pismem z dnia 21.01.2010r. (nadanym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w tym samym dniu) wniósł skargę na pismo Prezydenta Miasta 11 stycznia 2010r. znak [...], w którym z-ca Dyrektora Wydziału Mieszkalnictwa ustosunkował się do wniosku skarżącego o przydział lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy Miejskiej. Skarżący uzyskał odmowę przydziału lokalu w powołaniu się na uchwałę Nr [...] Rady Miasta z dnia 24 października 2007r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miejskiej z tego względu, że jako osoba pozbawiona wolności w związku z odbywaniem kary pozbawienia wolności nie jest uważana za osobę o niezaspokojonych potrzebach mieszkaniowych. Z akt wynika, że G. S. po otrzymaniu w/w pisma w dniu 22.01.2010r. z datą wpływu do Aresztu Śledczego w dniu 19.01.2010r. wystosował pismo do Dyrektora Wydziału Mieszkalnictwa nazwane "zażaleniem", którym wprost odniósł się do treści pisma Prezydenta Miasta z dnia 11.01.2010r., w nagłówku pisma wskazując na sygnaturę tego pisma. Skarżący ponownie wniósł o przyznanie mu lokalu mieszkalnego, zwracając uwagę, że jako osoba pozbawiona wolności zamierza po wyjściu na wolność rozpocząć godne życie i chciałby mieć zapewnione miejsce do zamieszkania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie, podnosząc, że skarżący nie wyczerpał trybu zaskarżenia czynności Prezydenta Miasta. Wniósł jedynie dwa pisma z data 21.01.20010r., jedno zatytułowane "zażaleniem" , drugie "skargą". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie rozważań wymaga rozważenia czy rozpoznawana sprawa może być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. W orzecznictwie sądowym od szeregu lat dominował pogląd, że sprawy dotyczące najmu lokali z mieszkaniowego zasobu gminy mają charakter cywilnoprawny. Istotną rolę, dla ukształtowania się tego poglądu odegrała uchwala Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 1997r. podjęta w składzie siedmiu sędziów ( III ZP 37/97) w której sformułowano pogląd że " wybór osoby do zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego z mieszkaniowego zasobu gminy nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art.16 ust.1 pkt 4 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz.U. Nr 74, poz.368 ze zm.) " OSNP 1998/7/200 Podobne stanowisko prezentowane było w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i wojewódzkich sądów administracyjnych. Zasadnicza zmiana w dotychczasowym orzecznictwie nastąpiła wraz z podjęciem przez Naczelny Sąd Administracyjny następującej uchwały w składzie siedmiu sędziów z dnia 21 lipca 2008r. ( I OPS 4/08) " Uchwała zarządu dzielnicy miasta odmawiająca zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy, w tym także lokalu będącego pracownią służącą prowadzeniu działalności w dziedzinie kultury i sztuki, jest aktem z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art.3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a. ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) " LEX nr 400065. Przedmiotowa uchwała zapadła na tle stanu faktycznego powstałego w Warszawie. Ustawa z dnia 15 marca 2002r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy ( Dz.U. Nr 41, poz.361 ze zm.) określa w odrębny sposób status gminy Warszawa, w której dzielnice jako jednostki pomocnicze gminy wykonują w konkretnym zakresie zadania gminy. Do zakresu działania dzielnic należy m.in. utrzymanie i eksploatacja gminnych zasobów lokalowych, a organem wykonawczym dzielnicy jest zarząd. Stąd też w powołanej uchwale NSA z dnia 21 lipca 2008r. przedmiotem analizy i oceny jest uchwała zarządu dzielnicy, która została zakwalifikowana jako akt z zakresu administracji publicznej z art.3 § 2 pkt 6 ustawy p.p.s.a.. Struktura pozostałych gmin w Polsce jest odmienna, a zadania z zakresu najmu lokali z mieszkaniowego zasobu gmin należą do organu wykonawczego gminy. Nadto podejmowane na podst. art 21 ust.3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowych zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (t.j. Dz.U. z 2001r., Nr 142, poz.1591 z późn.zm.) uchwały rad gmin określające zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy, mogą zawierać różne (ale mieszczące się w granicach prawa ) rozwiązania. Stąd też stosowanie uchwały składu siedmiu sędziów NSA z dnia 21 lipca 2008r. wymaga, aby w każdym przypadku dostosować ją do treści obowiązującej w danej gminie uchwały rady gminy w sprawie zasad wynajmowania lokali. Obowiązująca w A. uchwała Nr [...] Rady Miasta z dnia 24 października 2007r. przewiduje w § 20 wstępną weryfikację wniosku. Wstępna weryfikacja polega na stwierdzeniu czy wnioskodawca spełnia kryteria określone niniejszą uchwałą. Jeżeli wynik wstępnej weryfikacji jest negatywny, wnioskodawca nie uczestniczy w dalszych etapach postępowania i jest o tym fakcie pisemnie zawiadamiany. To organ dokonując tej weryfikacji w sposób samodzielny, jednostronny, władczy, ocenia, czy wnioskodawca spełnia przesłanki określone w uchwale, czy też ich nie spełnia. W przypadku sporu powstałego pomiędzy organem, a wnioskodawcą na tle oceny czy spełnione są przesłanki określone w uchwale, kwestia ta może być przedmiotem kontroli Sądu administracyjnego. Zdaniem Sądu pisemne zawiadomienie wnioskodawcy, że nie spełnia przesłanek określonych w uchwale, w rozpoznawanej sprawie jest to pismo z dnia 11 stycznia 2010r. podpisane z up. Prezydenta, stanowi czynność z zakresu administracji publicznej, która dotyczy uprawnień wynikających z przepisów prawa miejscowego, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a. Wniesienie skargi na taką czynność Prezydenta powinno być zgodnie z art. 52 § 3 ustawy p.p.s.a. poprzedzone wezwaniem organu na piśmie, w terminie 14 dni od dowiedzenia się o podjęciu takiej czynności, do usunięcia naruszenia prawa. Nie wyczerpanie powyższego trybu powoduje, że skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. podlega odrzuceniu. W rozpoznawanej sprawie o ile za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa można uznać pismo G. S. do Dyrektora Wydziału Mieszkalnictwa datowane na dzień 21.01.2010r., które, co wynika z treści, sporządzone zostało po otrzymaniu pisma Prezydenta z 11.01.2010r. i wobec którego organ ustosunkował się w piśmie z dnia 12.02.2010r. – to brak jest ostatecznie podstaw do uznania, ze skarżący wyczerpał w sposób przewidziany prawem tryb zaskarżenia. Zgodnie bowiem z art. 53 § 2 p.p.s.a w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a (tj. m.in. w przypadku wniesienia skargi na czynność z zakresu administracji publicznej) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Tymczasem G. S. jeszcze przed otrzymaniem odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (w dniu 23.02.2010r.) sporządził i przesłał do Sądu skargę na pismo Prezydenta Miasta z 11.01.2010r. Skarga jest datowana na 21.01.2010r. i została przesłana bezpośrednio do Sądu (k.22). Wpłynęła do Sądu w dniu 09.02.2010r. Z treści odpowiedzi na skargę wynika, że skarga została przekazana następnie do organu i wpłynęła do Urzędu Miasta w dniu 18.02.2010r. Wynika z tych dat, że skarga została przedwcześnie wniesiona do Sądu, gdyż nie uwzględniła wymogów zachowania terminów, o których mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. Wobec powyższego, skargę G. S. należy uznać za niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a i podlega ona na podstawie tego przepisu odrzuceniu.