I FZ 34/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Chustecka po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia PPHU "P." Sp. z o.o. z siedzibą w Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 grudnia 2010 r., sygn. akt III SA/Gl 1385/09 odmawiające zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 lipca 2010 r. w zakresie prawa pomocy w sprawie ze skargi PPHU "P." Sp. z o.o. z siedzibą w Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 30 września 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z 17 grudnia 2010 r., sygn. akt III SA/Gl 1385/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił zmiany postanowienia tego Sądu z 23 lipca 2010 r., którym odmówiono przyznania PPHU "P." Sp. z o.o. z siedzibą w Z. prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z 30 września 2009 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że w sprawie zapadło już prawomocne postanowienie z dnia 23 lipca 2010 r. odmawiające przyznania Spółce prawa pomocy. Zatem kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy mógł być potraktowany jedynie jako wniosek o uchylenie bądź o zmianę poprzedniego postanowienia wskutek zmiany okoliczności sprawy. WSA stwierdził jednak, że wniosek ten nie zawierał żadnych nowych okoliczności faktycznych lub prawnych, które miałyby takie znaczenie dla sprawy, aby przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie było uzasadnione. Spółka złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i zwolnienie z kosztów sądowych. W uzasadnieniu zażalenia Spółka wskazała, że Sąd ma możliwość obserwacji jej sytuacji finansowej od czterech lat, z której wynika, że została pozbawiona środków finansowych i nie jest w stanie ponosić kosztów postępowania sądowego. Działalność gospodarcza Spółki została "zablokowana przez przestępcze działania organów sądowych, prokuratorskich, policyjnych i skarbowych". Ponadto Spółka wskazała na postanowienia wydane w innych sprawach, w których prawo pomocy w żądanym zakresie zostało jej przyznane. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 165 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowienia niekończące postępowania (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.) w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. W niniejszej sprawie zapadło już prawomocne orzeczenie dotyczące przyznania prawa pomocy stronie (postanowieniem z dnia 19 października 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lipca 2010 r. odmawiające przyznania Spółce prawa pomocy). Zgodnie z powołanym wyżej artykułem, zmiana takiego postępowania może nastąpić wyłącznie w sytuacji, gdy nastąpiły zmiany okoliczności sprawy, podkreślić przy tym należy, iż mają to być okoliczności relewantne dla rozpatrywanej kwestii, a więc dla oceny przesłanek umożliwiających ewentualne przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy. Tymczasem argumentacja wniosku Spółki o zmianę orzeczenia z dnia 23 lipca 2010 r. nie różniła się od poprzedniej, podnoszonej w postępowaniu z wniosku o przyznanie prawa pomocy i nie wskazywała na żadną zmianę okoliczności. Zasadnie zatem zaskarżonym postanowieniem Sąd I instancji odmówił zmiany pierwotnego postanowienia w przedmiocie prawa pomocy. W złożonym zażaleniu Spółka również nie podniosła jakichkolwiek argumentów wskazujących na taką zmianę okoliczności przyjętych przez Sąd I instancji za podstawę rozstrzygnięcia z 23 lipca 2010 r., które uzasadniałaby zmianę tego orzeczenia. Rozpatrywane w niniejszej sprawie zażalenie jest w istocie powieleniem treści zażalenia na postanowienie Sądu I instancji z 23 lipca 2010 r. Warto również podkreślić, że okoliczność przyznania prawa pomocy Spółce w innych sprawach sądowoadministracyjnych nie może sama w sobie stanowić argumentu uzasadniającego przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie. Sąd rozstrzyga bowiem sprawę na podstawie akt danej sprawy. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił orzec jak w sentencji.