V SA/Wa 172/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia NSA - Małgorzata Dałkowska-Szary (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2010 r. sprawy ze skargi D. S.A. w W. na rozstrzygnięcie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w W. z dnia ... czerwca 2009 r. nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; - oddala skargę - W dniu ... lipca 2009 r. D. Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na informację zawartą w piśmie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w W. z ... czerwca 2009 r. nr ... dotyczącą oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu, wydanym w następującym stanie faktycznym: W dniu ... lutego 2009 r. Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej: PARP) ogłosiła konkurs na składanie wniosków do Działania 4.2 "Stymulowanie działalności B-R przedsiębiorstw oraz wsparcie w zakresie wzornictwa przemysłowego" w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka (w skrócie: PO IG), lata 2007-2013, Priorytet 4: Inwestycje w innowacyjne przedsiębiorstwa. Wnioski o dofinansowanie miały być składane w okresie od dnia 16 lutego 2009 r. do dnia 31 marca 2009 r. Jednocześnie, w ogłoszeniu o konkursie zaznaczono, że nabór wniosków o dofinansowanie może zostać zamknięty przed dniem 31 marca 2009 r. w przypadku, gdy kwota dofinansowania w ramach złożonych wniosków osiągnie 150% budżetu wyznaczonego na daną rundę aplikacyjną. W związku z osiągnięciem określonego progu, nabór wniosków został zamknięty w dniu 19 lutego 2009 r. W ramach ww. konkursu w dniu ... lutego 2009 r. wniosek o dofinansowanie złożyła skarżąca Spółka. W dniu ... marca 2009 r. (pismo PARP z tej daty), została ona wezwana do uzupełnienia braków formalnych wniosku o dofinansowanie. W odpowiedzi - w dniu ... marca 2009 r.- skarżąca złożyła skorygowany wniosek o dofinansowanie, jednakże nie zawierał on zmian w zakresie wymaganym przez PARP, a dotyczącym intensywności wsparcia odnośnie szkoleń oraz pokrycia kosztów przeniesienia prawa własności budynku lub budowli i ceny nabycia robót i materiałów budowlanych. Skarżąca wskazała, że zmniejszenie wskaźnika intensywności pomocy na część szkoleniową z ...% na ...% oraz wprowadzenie ...% limitu wydatków dla kategorii: "cena nabycia robót i materiałów budowlanych" nie ma do niej zastosowania. Zmiany te zostały bowiem wprowadzone rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 2 lutego 2009 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (Dz. U. Nr 19, poz. 103, dalej: rozporządzenie zmieniające), opublikowanym w dniu 5 lutego 2009 r., które najwcześniej weszło w życie w dniu 20 lutego 2009 r., czyli -zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2007 r., Nr 68, poz. 449)- po upływie 14 dni od daty ich publikacji. Oznacza to, iż do wszystkich podmiotów startujących w ramach ww. konkursu Działania 4.2 powinny mieć zastosowanie przepisy rozporządzenia z dnia 7 kwietnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (Dz. U. Nr 68, poz. 414, dalej: rozporządzenie PO IG) – w wersji nie uwzględniającej nowelizacji. Wskazując na powyższe, Spółka jednocześnie zaznaczyła, że konkurs został ogłoszony 16 lutego, czyli 11 dni od daty ogłoszenia nowelizacji rozporządzenia, a zakończył się 19 lutego – a więc 14 dni po ogłoszeniu nowelizacji rozporządzenia. Pismem z ... marca 2009 r. PARP poinformowała Spółkę o odrzuceniu wniosku o dofinansowanie, z uwagi na to, że -jak podała- wskazane w wezwaniu braki formalne wniosku zostały uzupełnione w stopniu niewystarczającym. Wyjaśniła, że we wniosku Spółki intensywność wsparcia na zakup szkoleń specjalistycznych przekracza dopuszczalną intensywność wynoszącą ...% wydatków ponoszonych na szkolenia oraz, że łączna wartość wydatków na pokrycie kosztów przeniesienia prawa własności budynku lub budowli oraz ceny nabycia robót i materiałów budowlanych wynosi ponad ...% całkowitych wydatków kwalifikowanych. Wymogi dotyczące ww. kwestii wynikają z rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia ... lutego 2009 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013, które to weszło w życie z dniem ogłoszenia, tj. w dniu 5 lutego 2009 r. PARP wskazała także, że nabór wniosków do Działania 4.2 został ogłoszony w dniu 16 lutego 2009 r., stąd ocena formalna prowadzona jest na podstawie obowiązujących przepisów prawnych, w tym także rozporządzenia zmieniającego. Zaznaczyła również, że termin wejścia w życie rozporządzenia zmieniającego jest zgodny z art. 4 ust. 2 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych i nie naruszył demokratycznych zasad państwa prawa. I dalej zauważyła, że utrata mocy prawnej przez Program z dniem 31 grudnia 2008 r. powodowała, iż w celu zachowania ciągłości obowiązywania Programu pomocowego oraz w związku z koniecznością uruchamiania kolejnych konkursów w ramach poszczególnych działań Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, niezmiernie ważne było, aby projektowana nowelizacja weszła w życie z dniem ogłoszenia. Zaznaczyła też, że regulacja wynikająca z rozporządzenia zmieniającego nie nakłada na podmioty objęte jej oddziaływaniem żadnych dodatkowych obowiązków, a jedynie reguluje warunki przyznawania wsparcia ze środków publicznych na projekty przez nią realizowane. Na koniec PARP pouczyła Spółkę o przysługującym jej prawie złożenia protestu. W dniu ... kwietnia 2009 r., skarżąca wniosła do PARP protest, w którym zwróciła się o wydanie nowej decyzji potwierdzającej poprawność formalną wniosku i skierowanie go do oceny merytorycznej. Podniosła, że ocena złożonego przez nią wniosku o dofinansowanie została dokonana z naruszeniem przepisów: - § 21 i § 22 ust. 3 i 8 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 kwietnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007 -2013 (Dz. U. Nr 68, poz. 414), - art. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 449), oraz - art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W uzasadnieniu protestu Spółka przede wszystkim podtrzymała swoje stanowisko w sprawie wyrażone w piśmie z ... marca 2009 r., a dotyczące wejścia w życie przepisów rozporządzenia zmieniającego opublikowanego 5 lutego 2009 r. Wskazała, że rozporządzenie to mogło wejść w życie najwcześniej 20 lutego 2009 r. – zgodnie z ustawą o ogłaszaniu aktów normatywnych oraz zasadą demokratycznego państwa prawnego wyrażoną w Konstytucji RP. Oznacza to, że w ciągu trwania całego konkursu, a w szczególności w dacie zgłoszenia wniosku przez Spółkę, tj. w dniu ... lutego 2009 r., obowiązywało rozporządzenie w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007 -2013, w brzmieniu sprzed nowelizacji. Ponadto -w dalszej części uzasadnienia protestu- Spółka zarzuciła uprzywilejowanie w konkursie mikroprzedsiębiorców, małych i średnich przedsiębiorców, z uwagi na fakt, iż ww. zmiany przepisów nie dotyczyły tej kategorii wnioskodawców i w związku z tym nie byli oni zmuszeni do korekty przygotowywanych przez nich wniosków. Dodatkowo podniosła, iż duzi przedsiębiorcy w konkursie ogłoszonym w 2008 r. mogli wnioskować o wyższą kwotę niż w 2009 r. Skarżąca zwróciła również uwagę na problemy związane z edytowaniem wniosku o dofinansowanie w Generatorze Wniosków oraz wniosła o powołanie ekspertów w zakresie prawa konstytucyjnego. Pismem z ... kwietnia 2009 r. PARP poinformowała Spółkę, że protest został rozpatrzony negatywnie. PARP w wydanym piśmie podkreśliła, że przyczyną odrzucenia wniosku o dofinansowanie złożonego przez skarżącą była niezgodność tego wniosku z przepisami rozporządzenia PO IG w zakresie intensywności wsparcia na szkolenia oraz łącznej wartości wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem na pokrycie kosztów przeniesienia prawa własności budynku lub budowli i ceny nabycia robót i materiałów budowlanych (tj. § 21 i § 22). Wskazała, że zarówno PARP pełniąca funkcję Instytucji Wdrażającej, jak i wnioskodawczyni, zobowiązani są do stosowania zasad określonych w obowiązujących przepisach prawa. Nabór wniosków o dofinansowanie odbył się w dniach 16-19 lutego 2009 r., a zatem w terminach, w których obowiązywało rozporządzenie PO IG w brzmieniu po nowelizacji (czyli po zmianie wprowadzonej 5 lutego 2009 r.). Tak więc uwagi zgłoszone do wniosku o dofinansowanie były zgodne z obowiązującymi przepisami, a Spółka niezależnie od własnej opinii była zobowiązana do stosowania się do zmienionego rozporządzenia PO IG. Pomimo wezwania wnioskodawczyni nie dostosowała wniosku do obowiązujących przepisów i wniosek ten uzyskał negatywną ocenę. W konsekwencji PARP stwierdziła, że ocena formalna wniosku została przeprowadzona w sposób prawidłowy, a złożony protest jest bezzasadny. Na koniec PARP poinformowała Spółkę o przysługującym jej odwołaniu do Ministra Gospodarki, pełniącego funkcję Instytucji Pośredniczącej dla działania 4.2 PO IG. W dniu ... maja 2009 r. do Ministerstwa Gospodarki wpłynęło odwołanie skarżącej od negatywnego wyniku rozpatrzenia protestu. Zarzuty zawarte w odwołaniu dotyczyły kwestii uprzednio podniesionych w proteście. Dodatkowo skarżąca rozwinęła argumentację dotyczącą braku w rozporządzeniu zmieniającym vacatio legis. Pismem z ... czerwca 2009 r. Minister Gospodarki poinformował Spółkę o pozytywnym rozpatrzeniu odwołania. Przedstawiając swoje stanowisko Minister Gospodarki w pierwszej kolejności zaznaczył, że ogłoszenie PARP o naborze zawierało informację o obowiązujących aktach prawnych, na podstawie których przeprowadzany jest konkurs i zgodnie z którym należy wypełnić wniosek o dofinansowanie. Spółka wypełniając wniosek o dofinansowanie była zobowiązana stosować rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 2 lutego 2009 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka. Zgodnie z § 3 tego rozporządzenia, weszło ono w życie z dniem ogłoszenia, tj. dnia 5 lutego 2009 r. Z tą datą został również ogłoszony konkurs. Rozporządzenie zmieniające nie zawiera przepisów przejściowych, zgodnie z którymi do ogłoszenia konkursu należałoby stosować przepisy w brzmieniu przed wejściem w życie nowelizacji. W związku z powyższym Minister Gospodarki stwierdził, że brak jest podstaw prawnych do uznania, że w ramach konkursu obowiązywało rozporządzenie w brzmieniu sprzed nowelizacji. Stwierdził też, że Spółka dokonała niewłaściwej interpretacji przepisów ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych aktów prawnych twierdząc, że akt prawny nie może wejść w życie z dniem ogłoszenia. Następnie Minister Gospodarki przypomniał, iż Spółka w odwołaniu zwróciła uwagę również na problemy z edytowaniem wniosku o dofinansowanie w Generatorze Wniosków i podniósł w tym zakresie, że nie podziela stanowiska Instytucji Wdrażającej, iż problemy wynikające z braku możliwości edytowania wniosku nie mają wpływu na zapewnienie zgodności wniosku z kryteriami formalnymi. Wskazał, że PARP w niewystarczający sposób uzasadniła, iż te elementy Generatora Wniosków, które nie działały prawidłowo, nie wpływały na możliwość spełnienia przez wnioskodawcę kryteriów formalnych. Dalej, Minister Gospodarki podał, że wniosek został skierowany do ponownej oceny formalnej. W ramach ponownej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie przeprowadzanej przez PARP jako Instytucję Wdrażającą, skarżąca została wezwana do jego korekty w zakresie łącznej wartości wydatków kwalifikowanych na pokrycie kosztów przeniesienia prawa własności budynku lub budowli i ceny nabycia robót i materiałów budowlanych oraz w zakresie intensywności wsparcia na szkolenia specjalistyczne. W piśmie z ... czerwca 2009 r. -odpowiadając na ww. pismo PARP dotyczące uchybień formalnych wniosku- Spółka odmówiła uwzględnienia przekazanych uwag, albowiem -jak wskazała- nie wynikają one z przepisów obowiązujących w czasie przeprowadzania naboru wniosków, a co za tym idzie, niezastosowanie się do nich nie może być traktowane jako uchybienie formalne. Tym samym skarżąca ponownie odmówiła dokonania korekty wniosku o dofinansowanie w zakresie objętym wezwaniem, z powodów podniesionych w proteście i w odwołaniu. Podtrzymała przy tym swoje stanowisko przedstawione w obu złożonych środkach odwoławczych. Pismem z ... czerwca 2009 r. PARP poinformowała skarżącą Spółkę, iż z uwagi na niepoprawienie uchybień formalnych wskazanych w wezwaniu, wniosek o dofinansowanie realizacji projektu został odrzucony i nie będzie przedmiotem dalszej oceny. Jednocześnie PARP poinformowała również wnioskodawczynię, że przysługuje jej możliwość wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe rozstrzygnięcie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości przedstawione w piśmie z ... czerwca 2009 r., skarżąca – D. S.A. wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu objętego jej wnioskiem o dofinansowanie dokonana została w sposób naruszający prawo oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez PARP. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie § 21 i § 22 ust. 3 i 8 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 kwietnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 – w brzmieniu obowiązującym w dacie złożenia wniosku (Dz. U. Nr 68, poz. 414), wobec braku mocy normatywnej § 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 2 lutego 2009 r. zmieniającego ww. rozporządzenie z powodu jego sprzeczności z: - art. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 449), oraz - art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.). W uzasadnieniu skargi, po przedstawieniu przebiegu sprawy, skarżąca podtrzymała w całości swoje argumenty przedstawione w proteście z ... kwietnia 2009 r. oraz w odwołaniu z ... maja 2009 r. odnoszące się do naruszenia przez § 3 rozporządzenia zmieniającego (wynikającego z Dz. U. Nr 19, poz. 103), art. 4 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych oraz art. 2 Konstytucji RP w zakresie w jakim wskazany przepis przewiduje wejście w życie rozporządzenia zmieniającego bez zachowania vacatio legis. Rozwijając powyższe Spółka wskazała, iż § 21 rozporządzenia PO IG w brzmieniu obowiązującym w dniu składania wniosku nie przewidywał żadnych ograniczeń procentowych w zakresie wydatków na roboty i materiały budowlane. Dopiero nowelizacja rozporządzenia PO IG dokonana 2 lutego 2009 r. zmieniła ten przepis w ten sposób, że wprowadziła ograniczenie ww. wydatków w wysokości 50% całości wydatków kwalifikowanych. Rozporządzenie zmieniające, wprowadzające omawiany limit, zostało opublikowane 5 lutego 2009 r. i zgodnie z § 3 tej regulacji miało wejść w życie z datą ogłoszenia, czyli 5 lutego 2009 r. Konkurs dla Działania 4.2 odbył się w dniach od 16 do 19 lutego 2009 r., czyli dokładnie pomiędzy 10 a 14 dniem następującym po dacie publikacji rozporządzenia zmieniającego. W tym miejscu Spółka podniosła, iż wobec braku mocy normatywnej § 3 rozporządzenia zmieniającego należy przyjąć, iż w ciągu trwania całego konkursu, a w szczególności w dacie zgłoszenia wniosku przez Spółkę, tj. w dniu 16 lutego 2009 r., obowiązywało rozporządzenie PO IG w brzmieniu sprzed nowelizacji. W efekcie, niezastosowanie ww. 50 % ograniczenia w zakresie wydatków na materiały budowlane i roboty budowlane, było jak najbardziej zgodnie z przepisami obowiązującymi w dniu złożenia wniosku. Powyższe uwagi dotyczą również -jak podniosła Spółka- § 22 ust. 3 rozporządzenia PO IG. Następnie skarżąca wskazała na art. 4 ust. 2 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych zauważając, iż zgodnie z jego treścią zrezygnowanie z vacatio legis może nastąpić tylko wówczas, gdy wymaga tego ważny interes państwa oraz nie narusza to zasady demokratycznego państwa prawa. Jednocześnie Spółka podniosła, iż w przypadku ww. rozporządzenia zmieniającego żaden z tych warunków nie został spełniony. Wywiodła także, że czas niezbędnego vacatio legis w zakresie regulacji dotyczących tego rodzaju konkursów powinien wynosić około 3 miesięcy. Tymczasem rozporządzenie zmieniające w ogóle nie przewiduje jakiegokolwiek okresu. Zaznaczyła, że w jej przypadku przeformułowanie wszystkich kalkulacji, zmiana wniosku i całego biznes planu -zgodnie z zaleceniami zawartymi w piśmie z ... marca 2009 r.- zajęłaby minimum ... dni roboczych. Wykonanie takiej dodatkowej pracy jest nakładaniem dodatkowych obowiązków na adresatów norm prawnych. Niezależnie od tego podała, że rozporządzenie zmieniające znacznie ograniczyło jej uprawnienia w stosunku do przysługujących jej przed nowelizacją rozporządzenia PO IG. Wskutek tej zmiany kwota dotacji, o jaką mogłaby się ubiegać została zmniejszona ponad siedmiokrotnie. W konsekwencji, skarżąca stanęła na stanowisku, że konkurs ogłoszony w ramach działania 4.2 PO IG powinien odbyć się na podstawie rozporządzenia PO IG w brzmieniu obowiązującym przed nowelą, a wobec tego intensywność wsparcia na szkolenia oraz na pokrycie kosztów przeniesienia prawa własności budynku lub budowli i ceny nabycia robót i materiałów budowlanych ujęta przez nią we wniosku o dofinansowanie była zgodna z aktualnie obowiązującymi przepisami. Dalej, skarżąca zwróciła uwagę na to, że nie tylko podmioty aplikujące w konkursie nie były w stanie dostosować się do zmienionych uregulowań, ale także dotyczyło to PARP. Wskazała w tym zakresie m.in. na to, że program informatyczny PARP, tzw. Generator Wniosków, nie został należycie przygotowany do konkursu. Błędy w jego funkcjonowaniu były usuwane w trakcie konkursu, w tym na kilka godzin przed rozpoczęciem naboru. Z tego powodu skarżąca nie mogła wprowadzić danych zgodnie ze swoimi zamierzeniami. Na koniec, podsumowując, skarżąca wniosła o uznanie, że § 3 rozporządzenia zmieniającego Ministra Gospodarki z dnia 2 lutego 2009 r. pozbawiony jest mocy normatywnej z powodu jego sprzeczności z art. 4 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych oraz art. 2 Konstytucji RP oraz w konsekwencji o stwierdzenie, że zaskarżone rozstrzygnięcie z 30 czerwca 2009 r. wydane zostało z naruszeniem § 21 oraz § 22 ust. 3 i ust. 8 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 kwietnia 2008 r. w brzmieniu wynikającym z Dziennika Ustaw Nr 68, poz. 414 opublikowanego 24 kwietnia 2008 r. Skarżąca wniosła również o stwierdzenie, że ocena projektu objętego jej wnioskiem dokonana została w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości z nakazaniem zastosowania wymienionych przepisów rozporządzenia PO IG w brzmieniu wynikającym z Dziennika Ustaw Nr 68, poz. 414 opublikowanego 24 kwietnia 2008 r. W odpowiedzi na skargę zawartej w piśmie z ... sierpnia 2009 r. Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości wniosła o odrzuceniu skargi, a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku – o jej oddalenie. Wskazała, że zarzuty podniesione w skardze nie zasługują na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2009r. na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., odrzucił skargę na pismo PARP z dnia ... czerwca 2009 r. Zdaniem Sądu skarga na pismo PARP jest niedopuszczalna, ponieważ PARP działająca jako Instytucja Wdrażająca nie może być stroną w postępowaniu przed Sądem. W ocenie Sądu, kontroli sądowej spółka powinna była poddać pismo Ministra Gospodarki z dnia 10 czerwca 2009 r., informujące o wyniku rozstrzygnięcia odwołania. Po rozpatrzeniu skargi kasacyjnej od powyższego postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 listopada 2009r. sygn. akt II GSK 888/09 – uchylił zaskarżone postanowienie WSA z dnia 27 sierpnia 2009r. NSA uznał, że przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest również negatywna ocena projektu objętego wnioskiem o dofinansowanie, dokonana przez instytucję wdrażającą, kończąca postępowanie w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Materialnoprawną podstawę rozpoznania skargi stanowią w niniejszej sprawie przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz.712 ), zwaną dalej u.z.p.p.r. Zgodnie z art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r., sąd może uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Jednocześnie w myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., w związku z art. 30e u.z.p.p.r., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną. Przedmiotem skargi jest informacja Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z ... czerwca 2009 r. o odrzuceniu wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z uwagi na nieuzupełnienie w zakreślonym terminie braków formalnych wniosku. Skarżąca została dwukrotnie – w dniu ... marca 2009r. i ...czerwca 2009r. wezwana przez PARP do korekty wniosku w zakresie łącznej wartości wydatków kwalifikowanych na pokrycie kosztów przeniesienia prawa własności budynku lub budowli i ceny nabycia robót i materiałów budowlanych oraz w zakresie intensywności wsparcia na szkolenia specjalistyczne. Spółka odmówiła uwzględnienia przekazanych uwag i uzupełnienia wniosku, albowiem -jak wskazała- nie wynikają one z przepisów obowiązujących w czasie przeprowadzania naboru wniosków, a co za tym idzie, niezastosowanie się do nich nie może być traktowane jako uchybienie formalne. Spór w sprawie w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczy więc mocy obowiązującej rozporządzenia zmieniającego z dnia 2 lutego 2009r., które w ocenie skarżącej nie obowiązywało w dacie naboru wniosków – 16 lutego 2009r. Odnosząc się do zarzutów skargi przede wszystkim wskazać należy, że dopłaty, o które ubiegała się skarżąca, są formą wsparcia finansowego w ramach wspólnej polityki rozwoju, będącej jednym z celów Unii Europejskiej, określonych w art. 87 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (TWE). Niniejsza sprawa została zainicjowana wnioskiem skarżącej Spółki o dofinansowanie w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, na lata 2007-2013 (w skrócie: PO IG), Osi Priorytetowej 4 – Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia, Działania 4.2 – Stymulowanie działalności B+R przedsiębiorstw oraz wsparcie w zakresie wzornictwa przemysłowego. Program ten został zatwierdzony przez Komisję Europejską decyzją z dnia 1 października 2007 r. nr K (2007) 4562 w sprawie przyjęcia Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka w ramach pomocy wspólnotowej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, a następnie przyjęty uchwałą Rady Ministrów w dniu 30 października 2007 r. Został on przygotowany na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31 lipca 2006 ze zm.). Główną instytucją nadzorującą PO IG i zarządzającą Programem jest Instytucja Zarządzająca (w skrócie IZ ), której rolę pełni Minister Rozwoju Regionalnego. Duża część zadań, w celu sprawnej realizacji Programu, została przekazana na zasadzie delegacji uprawnień Instytucjom Pośredniczącym (w skrócie: IP). Dla Osi Priorytetowej 4 funkcję tę pełni Minister Gospodarki. Instytucjami podległymi dla IP są Instytucje Wdrażające (inaczej Instytucje Pośredniczące II stopnia, w skrócie: IW). W niniejszej sprawie taką Instytucją jest PARP. Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości działa w oparciu o ustawę z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (Dz. U. z 2007 r., Nr 42, poz. 275). Stosownie do przepisu art. 6a ust. 10 tej ustawy właściwy minister pełniący funkcję instytucji zarządzającej programem operacyjnym, o którym mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju oraz w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki określa w drodze rozporządzenia szczegółowe przeznaczenie, warunki i tryb udzielania przez Agencję pomocy finansowej w ramach tego programu, uwzględniając konieczność realizacji celów w nim określonych, efektywnego i skutecznego wykorzystania tej pomocy oraz zapewnienia przejrzystości jej udzielania. Zarówno rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 kwietnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (Dz. U. Nr 68, poz. 414, dalej: rozporządzenie PO IG) jak i rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 2 lutego 2009 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (Dz. U. Nr 19, poz. 103, dalej: rozporządzenie zmieniające) zostały wydane z mocy ww delegacji ustawowej. Rozporządzenia te jednocześnie ustalały warunki i tryb udzielania pomocy finansowej w ramach m. inn. działań 4.2 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 i ich treść jest wynikiem działań wykonawczych w stosunku do wskazanego rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31 lipca 2006 ze zm.). Znowelizowane przez § 1 rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie PO IG z dnia 7 kwietnia 2008r. jest więc jednym z aktów krajowych realizujących wspólną politykę rozwoju w ramach Unii Europejskiej. Podkreślenia wymaga, że jak wskazano w uzasadnieniu do projektu rozporządzenia zmieniającego - wydanie rozporządzenia, nowelizującego rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 kwietnia 2008r. było niezbędne do zapewnienia możliwości dalszego udzielania pomocy finansowej (w tym pomocy publicznej) w ramach działań 1.4, 3.1, 3.3, 4.1, 4.2, 4.4, 5.1, 5.2, 5.4 i 6.1 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013. Bezpośrednią przyczyną wydania rozporządzenia zmieniającego była utrata z dniem 30 czerwca 2008r. mocy przez rozporządzenia wspólnotowe dotyczące wyłączeń blokowych, do których odwołuje się rozporządzenie zmieniane niniejszym rozporządzeniem, tj. rozporządzenie Komisji (WE) nr 68/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE do pomocy szkoleniowej (Dz. Urz. WE L 10 z 13.1.2001, str. 20, z późn. zm.) oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw (Dz. Urz. WE L 10 z 13.1.2001, str. 33, z późn. zm.). Ww. rozporządzenia zostały zastąpione jednym aktem prawnym, tj. rozporządzeniem Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) (Dz. Urz. WE L 214 z 9.8.2008, s. 3). Ponieważ rozporządzenie MRR z dnia 7 kwietnia 2008 r. stanowi program pomocowy w rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2007r. Nr 59, poz. 404, z późn. zm.), zaś zgodnie z prawem wspólnotowym programy pomocowe opracowane na podstawie uchylonych rozporządzeń zachowują moc do dnia 31 grudnia 2008r, niezbędne było odpowiednie znowelizowanie rozporządzenia MRR z dnia 7 kwietnia 2008 r. tak, aby możliwe było udzielanie pomocy publicznej również po 31 grudnia 2008r. Uzasadniając konieczność wejścia w życie rozporządzenia z dniem ogłoszenia prawodawca wskazał, że proponowany termin wejścia w życie rozporządzenia z dniem ogłoszenia, zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 449.) nie naruszy demokratycznych zasad państwa prawa. Minister podkreślił, iż utrata mocy prawnej przez program z dniem 31 grudnia 2008 r. powoduje, iż w celu zachowania ciągłości obowiązywania programu pomocowego oraz w związku z koniecznością uruchamiania kolejnych konkursów w ramach poszczególnych działań niezmiernie ważne jest, aby projektowana nowelizacja weszła w życie z dniem ogłoszenia, które jest planowane na koniec 2008 r. Stanowi to w przekonaniu organu wydającego akt prawny wystarczającą przesłankę do zrezygnowania ze standardowego vacatio legis. Organ podkreślił, iż przedmiotowa regulacja nie nakłada na podmioty objęte jej oddziaływaniem żadnych dodatkowych obowiązków, a jedynie reguluje warunki przyznawania wsparcia ze środków publicznych na projekty przez nie realizowane. W wyniku wprowadzenia niniejszej regulacji w życie adresaci aktu prawnego nie będą zobowiązani do dostosowania prowadzonej działalności do wymagań prawa, niniejsze rozporządzenie takich wymagań bowiem nie nakłada. Brak vacatio legis nie uniemożliwi zatem adresatom rozporządzenia wywiązania się z zobowiązań nałożonych przez przepisy prawa powszechnie obowiązującego, wręcz przeciwnie — wyjdzie naprzeciw im oczekiwaniom. Jednocześnie Minister podkreślił, iż pomoc w ramach rozporządzenia będzie udzielana nie później niż do 31.12.2013 r. (zgodnie z okresem obowiązywania podstaw prawnych w prawie unijnym do wydania niniejszego rozporządzenia). W ocenie Sądu, w świetle powyższych uwag za chybione należy uznać zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia przez § 3 rozporządzenia zmieniającego przepisów art. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 449), oraz art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.). Rozporządzenie zmieniające zostało ogłoszone w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, a określony w § 3 rozporządzenia termin jego wejścia w życie - z dniem ogłoszenia - jest przewidziany w przepisach powszechnie obowiązujących i został należycie uzasadniony przez prawodawcę (art. 4 ust. 2 cyt. ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych). Wskazać również należy, że w sytuacji stanowienia krajowych aktów prawnych realizujących wspólną politykę w ramach Unii Europejskiej i dostosowujących przepisy krajowe do przepisów unijnych, których Polska stała się adresatem - określony w art. 4 ust. 2 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych "ważny interes państwa" należy interpretować rozszerzająco, z uwzględnieniem mocy wiążącej rozporządzeń unijnych. Z uwagi na powyższe fakt wejścia w życie rozporządzenia zmieniającego w dniu 5 lutego 2009 r. nie może budzić wątpliwości. Tym samym zasady konkursu ogłoszonego w dniu 5 lutego 2009 r. muszą uwzględniać przepisy rozporządzenia zmieniającego. Za prawidłowe należy zatem uznać stanowisko PARP, iż zarzuty skarżącej dotyczące terminu wejścia w życie rozporządzenia zmieniającego po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, tj. w dniu 20 lutego 2009 r., nie znajduje oparcia w przepisach prawa. W polskim porządku prawnym niedopuszczalne jest bowiem stosowanie przepisów prawnych poprzez odrzucenie norm prawnych wynikających wprost z przepisów powszechnie obowiązujących i tworzenie w ich miejsce norm prawnych z uwzględnieniem regulacji podstawowych. Konkurs został ogłoszony w dniu 5 lutego 2009 r., natomiast nabór wniosków o dofinansowanie rozpoczęto w dniu 16 lutego 2009 r. Ogłoszenie PARP o naborze zawierało informację o obowiązujących aktach prawa, na podstawie których przeprowadzany jest konkurs i zgodnie z którymi należy wypełnić wniosek o dofinansowanie. Wnioskodawca wypełniając wniosek o dofinansowanie w ramach działania 4.2 PO IG obowiązany był stosować rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 2 lutego 2009r. zmieniające rozporządzenie PO IG zgodnie z wymogami unijnymi. Zakreślony termin składnia wniosków pozwalał więc na dokonanie ewentualnej korekty przygotowywanych przez wnioskodawców wniosków. Podkreślenia wymaga, że przyczyną odrzucenia wniosku o dofinansowanie w czerwcu 2009r. był wyłącznie fakt odmowy uzupełnia wniosku w sposób wskazany przez PARP, zgodny z rozporządzeniem PO IG po zmianie. Strona skarżąca w pełni świadomie odmówiła korekty wskazując, iż PARP niezasadnie zażądała dostosowania wniosku do przepisów rozporządzenia PO IG po zmianie. Konkurs został ogłoszony w dniu 5 lutego 2009r., w której to dacie weszło też w życie rozporządzenie zmieniające. Ocena organu dotyczy sytuacji z ... czerwca 2009r., Spółka miała więc ponad cztery miesiące na dokonanie odpowiedniej korekty wniosku z ... lutego 2009r. i nie dokonując jej działała na własne ryzyko, doprowadzając tym samym do odrzucenia wniosku. Wskazać również należy, że jak wynika z akt sprawy , zarzuty Spółki sprowadzają się w zasadzie do kwestionowania nowych warunków przyznawania pomocy określonych w rozporządzeniu zmieniającym, te zaś zostały określone zgodnie z obowiązującym w tym zakresie prawem unijnym i ich spełnienie było konieczne dla pozytywnej oceny wniosku. Z tych względów Sąd uznał, że ocena formalna projektu została dokonana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, wobec czego orzeczono o oddaleniu skargi jako nieuzasadnionej, na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227, poz. 1658 ze zm.).