II GZ 167/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Tadeusz Cysek po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. D. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 1 lutego 2011 r., sygn. akt III SA/Wr 127/10 w zakresie przymusowego ściągnięcia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez licencji postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie i umorzyć postępowanie sądowe w zakresie dotyczącym przymusowego ściągnięcia opłaty kancelaryjnej Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 1 lutego 2011 r., sygn. akt III SA/Wr 127/10, Przewodniczący Wydziału [...] Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. zarządził przymusowe ściągnięcie od skarżącej J. D. na rzecz Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. należnej opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 złotych, powołując jako podstawę prawną art. 228, art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) oraz § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, dalej: rozporządzenie). W uzasadnieniu zarządzenia Sąd I instancji wskazał, że skarżąca pomimo wezwania do uiszczenia należnej opłaty - nie uiściła. W zażaleniu na powyższe zarządzenie J. D. podniosła zarzut, iż przedmiotowa kwota została już uiszczona w związku z tym wskazała, iż zarządzenie jest bezzasadne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie prowadzi do uchylenia zaskarżonego zarządzenia oraz umorzenia postępowania sądowego w zakresie przymusowego ściągania opłaty kancelaryjnej. Wprawdzie w dacie wydania zaskarżonego postanowienia (1 lutego 2011 r.) Przewodniczący Wydziału [...] Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. zgodnie z § 2 rozporządzenia zasadnie stwierdził, że należna opłata kancelaryjna nie została uiszczona wbrew regulacji zawartej w art. 234 § 2 zd. 1 p.p.s.a. i istniały podstawy do przymusowego ściągania jej od strony (art. 234 § 2 zd. 2). Jednakże, jak wynika z akt sprawy, opłata ta została uiszczona w dniu 18 lutego 2011 r., kiedy akta znajdowały się jeszcze w Sądzie I instancji. Pozostawienie zatem w obrocie prawnym zarządzenia o ściąganiu przedmiotowej opłaty nie ma uzasadnienia. Wobec uiszczenia należnej opłaty kancelaryjnej bezprzedmiotowe jest zarządzanie jej ściągania od strony. Bezprzedmiotowość jest zaś przesłanką umorzenia postępowania sądowego (art. 161 § 1 pkt 3). Z tych wszystkich względów należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 189 w związku z art. 197 w związku z art. 198 p.p.s.a.