II OZ 825/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu dnia 8 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 9 czerwca 2010 r., sygn. akt II SA/Go 265/10 o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi B.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odmówił B.W., reprezentowanej przez adwokata, przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż zarządzeniem z dnia 23.04.2010 r. pełnomocnik skarżącej wezwany został do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 1307 zł. Zarządzenie to zostało doręczone w dniu 29.04.2010 r., jednakże w zakreślonym terminie wpis nie został uiszczony. We wniosku o przywrócenie terminu skarżąca wskazała, iż wskutek nieuwagi nie spostrzegła, iż przelew elektroniczny, którym zleciła dokonanie wpłaty na poczet wpisu, nie został zrealizowany z powodu braku środków na rachunku. Omyłka ta wynikała z faktu, iż skarżąca posiada w tym samym banku dwa rachunki. Zdaniem Sądu powołane przez skarżącą okoliczności nie mogą stanowić przesłanki przywrócenia terminu, zgodnie z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a. Ponadto Sąd podkreślił, iż skarżąca reprezentowana była przez adwokata, który – jako profesjonalny pełnomocnik – zobligowany był do zachowania szczególnej staranności w dbaniu o powierzone mu sprawy. Zażalenie na to postanowienie wniosła B.W., prawidłowo reprezentowana, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania i zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu pełnomocnik żalącej się wskazał, iż okoliczności powodujące uchybienie terminu powstały po stronie skarżącej i stanowisko Sądu, który jako przyczynę odmowy przywrócenia terminu wskazał między innymi brak należytej dbałości pełnomocnika, winno być uznane za niezasadne. Ponadto wskazano, iż okoliczności uniemożliwiające dokonanie czynności powstała dopiero w ostatnim dniu terminu, zatem niedokonanie czynności było niezawinione. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią przepisu art. 86 § 1 P.p.s.a, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przez brak winy należy rozumieć przede wszystkim dopełnienie przez stronę obowiązku dołożenia należytej staranności wymaganej przy dokonywaniu czynności procesowej, a przy ocenie przesłanki braku winy strony należy przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Oznacza to, że w istocie najważniejsze jest ustalenie, czy rzeczywiście skarżący bez swojej winy uchybił terminowi do dokonania czynności w postępowaniu. w tym przypadku do złożenia skargi. W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie uznał, iż skarżąca nie uprawdopodobniła, aby nie ponosiła winy w uchybieniu terminu. Nie można bowiem uznać, że wykazała się on należytą starannością w sytuacji, gdy dokonując przelewu elektronicznego nie zwróciła uwagi na brak środków na rachunku. Ponadto z doświadczenia życiowego wiadomym jest, iż niemożność dokonania zlecenia za pośrednictwem bankowości elektronicznej sygnalizowana jest natychmiast przez system komputerowy, dlatego niezrozumiałym jest brak świadomości strony w tym zakresie. Zgodzić trzeba się też ze stanowiskiem Sądu, który zauważył, że skarżąca reprezentowana jest w sprawie przez profesjonalnego pełnomocnika, który – z racji wykonywanego zawodu – zobligowany jest do szczególnej staranności i dbałości w prowadzeniu powierzonych mu spraw. Skarga wniesiona została przez tego właśnie pełnomocnika, dlatego miał on obowiązek zadbać o to, aby została ona prawidłowo opłacona. Przerzucenie tej czynności na skarżącą nie wyłącza w żaden sposób winy działającego w sprawie adwokata, którego działania lub uchybienia obciążają stronę. Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone postanowienie za wydane zgodnie z prawem, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.