II OSK 129/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak Sędziowie Sędzia NSA Barbara Adamiak ( spr. ) Sędzia del. WSA Wanda Zielińska-Baran Protokolant Elżbieta Maik po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2012 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej H. W. i S. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 października 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 779/10 w sprawie ze skargi H. W. i S. W. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lutego 2010 r. znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na uruchomienie i stosowanie aparatu rentgenowskiego 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania, 2. zasądza od Głównego Inspektora Sanitarnego na rzecz H. W. i S. W. solidarnie kwotę 440 (słownie: czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we Wrocławiu, rozpatrując po raz kolejny wniosek L. K. – właściciela Prywatnej Praktyki Stomatologicznej "K" w Ż. decyzją z [...] września 2008r. Nr [...], na podstawie art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. – Prawo atomowe (Dz.U. z 2007 r. Nr 42, poz. 276) zezwolił na uruchomienie i stosowanie aparatu rentgenowskiego w budynku przy ul. P. [...] w Ż. Odwołanie od powyższej decyzji złożyli H. i S. W. oraz A. i J. K., zarzucając: naruszenie art. 7 oraz art. 8 k.p.a., art. 77 § 1, art. 78 § 1 oraz art. 80 k.p.a. Zdaniem odwołujących się organ wydający zaskarżoną decyzję nie zebrał materiału dowodowego w zakresie wskazanym przez ich pełnomocnika w pismach z 17 lipca 2007 r., z 27 lutego 2008 r. i z 12 września 2008 r., a dotyczącym opracowania dokumentacji technicznej na uruchomienie gabinetu dentystycznego z dopuszczalnością używania w nim urządzenia rentgenowskiego; ustalenia, czy istniejący w ww. gabinecie system wentylacji grawitacyjnej jest zgodny z przewidzianymi do tego wymogami; ustalenia, czy ustanowiony został nadzór nad przestrzeganiem wymagań bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej w przedmiotowym gabinecie. Odwołujący się zarzucili też organowi naruszenie § 13 rozp. Ministra Zdrowia z 21 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków bezpiecznej pracy z urządzeniami radiologicznymi poprzez niewłaściwą jego wykładnię. Decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. Główny Inspektor Sanitarny po rozpatrzeniu ww. odwołania od decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu z dnia [...] września 2008 r. Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzja ta została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 października 2009 r. sygn. akt VII SA/WA 247/09. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego – art. 7, art. 11 i art. 107 § 3 k.p.a., w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd wskazał, że w uzasadnieniu decyzji z [...] grudnia 2008 r. Główny Inspektor Sanitarny w zasadzie opisał jedynie przebieg postępowania toczącego się z wniosku L. K. o wydanie zezwolenia na uruchomienie i stosowanie aparatu rentgenowskiego w gabinecie stomatologicznym, wskazując treść kolejnych rozstrzygnięć podejmowanych przez organy I i II instancji i przytaczając fragmenty uzasadnienia decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu, uchylonych w toku postępowania przez Głównego Inspektora Sanitarnego. Takie uzasadnienie nie spełnia wymogów określonych w art. 107 k.p.a., nie wynika z jego treści jakie fakty organ uznał za ustalone i w oparciu o jakie dowody uznał je za uzasadnione. Organ wydający decyzję powinien ponadto poddać rozwadze podnoszone przez strony w trakcie postępowania argumenty, odnieść je do norm wynikających z obowiązujących przepisów prawa i wskazać na powody takiego, a nie innego zastosowania tych przepisów. Oczywiście organ prowadzący postępowanie może odmówić słuszności argumentom podnoszonym przez strony, jednakże dopiero po wszechstronnym ich rozpatrzeniu, wyjaśniając przyczyny takiej oceny. Organ odwoławczy w żaden sposób nie odniósł się do ww. kwestii podnoszonych przez skarżących. Ujawnione naruszenia prawa procesowego mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy powodują uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd zwrócił uwagę, że skarżący zgłaszali zastrzeżenia dotyczące systemu wentylacji grawitacyjnej istniejącego w gabinecie stomatologicznym L. K., podnosząc, że zachodzą wątpliwości, czy system ten spełnia wymogi określone w § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 21 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków bezpiecznej pracy z urządzeniami radiologicznymi, zgodnie z którym w gabinetach rentgenowskich wymagana jest wentylacja zapewniająca 1,5-krotną wymianę powietrza w ciągu godziny. Brak jest również ustosunkowania się w uzasadnieniu decyzji do podnoszonej przez skarżących kwestii dokumentacji złożonej przez L. K. ubiegającego się o wydanie zezwolenia na uruchomienie i stosowanie w jego gabinecie stomatologicznym aparatu rentgenowskiego. Skarżący zarzucali też organowi I instancji, że w toku postępowania nie ustalono, czy w prawidłowy sposób ustanowiony został nadzór nad przestrzeganiem wymagań bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej w gabinecie L. K., brak jest bowiem dokumentu określającego warunki sprawowania tego nadzoru. Po ponownym rozpatrzeniu odwołania H. i S. W. oraz A. i J. K. od decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu z dnia [...] września 2008 r., Nr [...], znak: [...] zezwalającej na uruchomienie i stosowanie aparatu rentgenowskiego typu: P., nr [...], rok produkcji 2006, nr lampy ITHA 55929 zainstalowanego w Prywatnej Praktyce Stomatologicznej K. w Ż. przy ul. P. [...] Główny Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. ponownie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu w całości. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy ustosunkowując się do zarzutów odwołań stwierdził, że zgodnie z załącznikiem Nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów dnia 3 grudnia 2002 r. w sprawie dokumentów wymaganych przy składaniu wniosku o wydanie zezwolenia na wykonywanie działalności związanej z narażeniem na działanie promieniowania jonizującego albo przy zgłoszeniu wykonywania tej działalności (Dz.U. Nr 220, poz. 185), do wniosku o wydanie zezwolenia dołączone są wszystkie wymagane dokumenty. Ustosunkowując się do uwag dotyczących systemu wentylacji grawitacyjnej w gabinecie stomatologicznym organ stwierdził, że jest on sprawny. Odpowiada on również warunkom sanitarnym, już po zamontowaniu aparatu rentgenowskiego, ponieważ sprawny system wentylacji grawitacyjnej daje wymaganą 1,5 krotną wymianę powietrza na godzinę. Projekt obiektu wraz z branżą dotyczącą wentylacji posiada uzgodnienie z Wojewódzką Stacją Sanitarno-Epidemiologiczną we Wrocławiu pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych z dnia 20 lipca 2003 r. oraz opinię pod względem zgodności z przepisami bhp i braku zastrzeżeń wobec wymagań ergonomicznych. Ponadto według art. 62 ust. 1 pkt Ic ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) obiekty budowlane powinny być w czasie ich użytkowania poddawane przez właściciela lub zarządcę kontroli okresowej, co najmniej raz w roku, polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego instalacji gazowych oraz przewodów kominowych (dymowych, spalinowych i wentylacyjnych). Państwowa Inspekcja Sanitarna każdorazowo dokonując oceny stanu pracowni rentgenowskiej sprawdza spełnienie ww. wymogu. Zarzuty dotyczące nadzoru nad przestrzeganiem wymagań bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej w ww. gabinecie są bezzasadne. Dokument o nazwie "program bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej" zawiera wszystkie niezbędne informacje, a także procedury, mające wpływ na bezpieczne wykorzystanie aparatu rentgenowskiego w gabinecie stomatologicznym, który nie jest pracownią rentgenowską. Kierownik jednostki organizacyjnej odpowiada za przestrzeganie wymagań bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej, do czego zobowiązał się pisemnie w ww. dokumencie. Dotyczy to zarówno warunków bhp jak i ochrony środowiska. Stosowanie tego aparatu zgodnie z zapisami programu jest w pełni bezpieczne. Zostało to dwukrotnie potwierdzone pomiarami dozymetrycznymi, przy wszystkich możliwych projekcjach wiązki, w obecności wszystkich zainteresowanych. Organ odwoławczy wskazał również, że aktualnie właściciel gabinetu lek. stom. L. K. nie zatrudnia pracowników do obsługi aparatu rentgenowskiego. Znajdujący się w gabinecie dokument "program bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej" zawiera warunki bezpiecznego wykonywania zdjęć rentgenowskich przez właściciela gabinetu i aparatu, który odpowiada za przestrzeganie warunków bezpieczeństwa. Nadzór nad bezpiecznym stosowaniem aparatu rentgenowskiego sprawuje inspektor ochrony radiologicznej. Stwierdzenie to poparte zostało podpisem (z pieczęcią) złożonym przez inspektora na wniosku do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu w celu uzyskania zezwolenia na stosowanie aparatu rentgenowskiego w gabinecie dentystycznym. Obok podpisu zamieszczony został również numer posiadanych uprawnień. Pracownicy przeprowadzający kontrolę sanitarną nie oparli się więc tylko na oświadczeniu właściciela gabinetu. Przepisy ustawy Prawa atomowego (art. 7, ust. 3) nie regulują szczegółowo kwestii pobytu, czasu przebywania i formy zatrudnienia inspektora ochrony radiologicznej w gabinecie. Odnosząc się do zarzutu naruszenia § 13 rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie szczegółowych warunków bezpiecznej pracy z urządzeniami radiologicznymi (Dz.U. z 2006 r. Nr 180, poz. 1325) organ odwoławczy uznał go za nieuzasadniony wskazując, że przy wykładni tego przepisu należy wziąć pod uwagę jego cel oraz charakter gabinetów stomatologicznych wyposażonych w aparaty rentgenowskie. Celem tego przepisu jest zapewnienie, aby w pomieszczeniach, których głównym i jedynym przeznaczeniem jest wykorzystywanie jako gabinet rentgenowski nie było sprzętów ani urządzeń niezwiązanych z działaniem aparatów rentgenowskich lub z wykonywanymi procedurami radiologicznymi. Ma to zapobiegać wykorzystywaniu wolnych przestrzeni w gabinecie rentgenowskim do celów gospodarczych. Natomiast w gabinetach stomatologicznych, które tylko dodatkowo są wyposażone w aparaty rentgenowskie do zdjęć wewnątrzustnych, zdjęcia rentgenowskie są wykorzystywane jedynie sporadycznie do kontroli etapów leczenia stomatologicznego, zatem nie ma potrzeby ograniczania wyposażenia takiego pomieszczenia. Poza tym, część sprzętów jest funkcjonalnie związana z wykonywanymi procedurami radiologicznymi lub stomatologicznym aparatem rentgenowskim. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 8 października 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 779/10, po rozpoznaniu sprawy ze skargi H. W., S. W. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z [...] lutego 2010 r. – znak [...] w przedmiocie zezwolenia na uruchomienie i stosowanie aparatu rentgenowskiego, oddalił skargę. W uzasadnieniu Sąd wskazał, ze zezwolenie na uruchomienie i stosowanie aparatów rentgenowskich do celów diagnostyki medycznej, radiologii zabiegowej, radioterapii powierzchniowej i radioterapii schorzeń nienowotworowych oraz uruchamianie pracowni stosujących takie aparaty wydaje państwowy wojewódzki inspektor sanitarny na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. – Prawo atomowe (Dz.U. z 2007 r. Nr 42, poz. 276) po stwierdzeniu, że spełnione zostały wymagane prawem warunki wykonywania działalności związanej z narażeniem, wymagającej zezwolenia albo zgłoszenia – stosownie do treści art. 5 ust. 5 ww. ustawy. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we Wrocławiu, rozpatrując wniosek L. K. – właściciela Prywatnej Praktyki Stomatologicznej "K." w Ż. z dnia 10 stycznia 2007 r. na uruchomienie i stosowanie aparatu rentgenowskiego w budynku przy ul. P. [...] w Ż. uwzględnił wnioski mieszkańców budynku przy ul. P. [...] w Ż. (w tym strony skarżące) w przedmiocie dopuszczenia ich do udziału w postępowaniu uznając ich za strony postępowania. Strona skarżąca uczestniczyła czynnie w omawianym postępowaniu przedstawiając szereg uwag i zastrzeżeń co do możliwości uruchomienia i stosowanie aparatu rentgenowskiego stomatologicznego do zdjęć wewnątrzustnych typu: PLANMECA, nr IXRF65689, rok prod. 2006, nr lampy ITHA55929 dla celów diagnostyki medycznej zainstalowanego w gabinecie stomatologicznym w Prywatnej Praktyce Stomatologicznej "K.", ul. P. [...] w Ż. W postępowaniu administracyjnym wydanie decyzji w każdym wypadku powinno poprzedzać dokładne ustalenie stanu faktycznego istotnego w sprawie, stosownie do art. 7 i art. 77 k.p.a. Oznacza to, że organ prowadzący postępowanie ma obowiązek zebrania i rozpatrzenia dostępnego materiału dowodowego tak, aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością. Wydając decyzję organ administracji publicznej zobowiązany jest ponadto, zgodnie z art. 107 k.p.a., zawrzeć w niej uzasadnienie faktyczne i prawne. Niewyjaśnienie wszystkich okoliczności mających istotne znaczenie w sprawie oraz nieuzasadnienie decyzji w sposób właściwy narusza podstawowe zasady postępowania administracyjnego i stanowi podstawę do uchylenia przez sad administracyjny zaskarżonej decyzji co też uczynił Sąd uchylając decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] grudnia 2008 r. Główny Inspektor Sanitarny ponownie rozpatrując sprawę tym razem zastosował się do zaleceń Sądu zawartych w uzasadnieniu do wyroku z dnia 15 października 2009 r. i rozważył podnoszone przez strony w trakcie postępowania argumenty, odniósł się do nich i wskazał na powody takiego, a nie innego zastosowania przepisów. Organ prowadzący postępowanie odmówił słuszności argumentom podnoszonym przez stronę skarżącą, po wszechstronnym ich rozpatrzeniu, wyjaśniając przyczyny takiej oceny. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy ustosunkowując się do zarzutów odwołań stwierdził, ze zgodnie z załącznikiem Nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów dnia 3 grudnia 2002 r. w sprawie dokumentów wymaganych przy składaniu wniosku o wydanie zezwolenia na wykonywanie działalności związanej z narażeniem na działanie promieniowania jonizującego albo przy zgłoszeniu wykonywania tej działalności (Dz.U. Nr 220, poz. 185), do wniosku o wydanie zezwolenia dołączone są wszystkie wymagane dokumenty. Stwierdził również, że system wentylacji grawitacyjnej w gabinecie stomatologicznym jest sprawny i odpowiada warunkom sanitarnym. Ponadto projekt obiektu wraz z branżą dotyczącą wentylacji posiada uzgodnienie z Wojewódzką Stacją Sanitarno-Epidemiologiczną we Wrocławiu pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych z dnia 20 lipca 2003 r. oraz opinię pod względem zgodności z przepisami bhp i braku zastrzeżeń wobec wymagań ergonomicznych. Nadmienić należy, że stosownie do art. 62 ust 1 pkt Ic ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) obiekty budowlane powinny być w czasie ich użytkowania poddawane przez właściciela lub zarządcę kontroli okresowej, co najmniej raz w roku, polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego instalacji gazowych oraz przewodów kominowych (dymowych, spalinowych i wentylacyjnych). Państwowa Inspekcja Sanitarna każdorazowo dokonując oceny stanu pracowni rentgenowskiej sprawdza spełnienie ww. wymogu. Odnosząc się do zarzutu naruszenia § 13 rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie szczegółowych warunków bezpiecznej pracy z urządzeniami radiologicznymi (Dz.U. z 2006 r. Nr 180, poz. 1325) Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego, że przy wykładni tego przepisu należy wziąć pod uwagę jego cel oraz charakter gabinetów stomatologicznych wyposażonych w aparaty rentgenowskie. Celem tego przepisu jest zapewnienie, aby w pomieszczeniach, których głównym i jedynym przeznaczeniem jest wykorzystywanie jako gabinet rentgenowski nie było sprzętów ani urządzeń niezwiązanych z działaniem aparatów rentgenowskich lub z wykonywanymi procedurami radiologicznymi. Ma to zapobiegać wykorzystywaniu wolnych przestrzeni w gabinecie rentgenowskim do celów gospodarczych. Natomiast w gabinetach stomatologicznych, które tylko dodatkowo są wyposażone w aparaty rentgenowskie do zdjęć wewnątrzustnych, zdjęcia rentgenowskie są wykorzystywane jedynie sporadycznie do kontroli etapów leczenia stomatologicznego, zatem nie ma potrzeby ograniczania wyposażenia takiego pomieszczenia. Poza tym, część sprzętów jest funkcjonalnie związana z wykonywanymi procedurami radiologicznymi lub stomatologicznym aparatem rentgenowskim. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego nadzoru nad przestrzeganiem wymagań bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej w ww. gabinecie Sąd podzielił stanowisko organu, że dokument o nazwie "program bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej" zawiera wszystkie niezbędne informacje, a także procedury, mające wpływ na bezpieczne wykorzystanie aparatu rentgenowskiego w gabinecie stomatologicznym, który nie jest pracownią rentgenowską. Kierownik jednostki organizacyjnej odpowiada za przestrzeganie wymagań bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej, do czego zobowiązał się pisemnie w ww. dokumencie. Dotyczy to zarówno warunków bhp jak i ochrony środowiska. Stosowanie tego aparatu zgodnie z zapisami programu jest w pełni bezpieczne. Zostało to dwukrotnie potwierdzone pomiarami dozymetrycznymi, przy wszystkich możliwych projekcjach wiązki, w obecności wszystkich zainteresowanych. Nadzór nad bezpiecznym stosowaniem aparatu rentgenowskiego sprawuje inspektor ochrony radiologicznej. Rozważając kwestię przestrzegania wymagań bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej, Sąd zwrócił uwagę na to, że organ wydający zezwolenie cofa zezwolenie (art.5 ust. 11 cyt. ustawy), w przypadku gdy: 1) wydano prawomocne orzeczenie zakazujące jednostce organizacyjnej wykonywania objętej zezwoleniem działalności związanej z narażeniem; 2) jednostka organizacyjna przestała spełniać warunki określone przepisami prawa, wymagane do prowadzenia działalności określonej w zezwoleniu; 3) jednostka organizacyjna nie usunęła, w wyznaczonym przez organ wydający zezwolenie terminie, stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z warunkami określonymi w zezwoleniu lub z przepisami regulującymi działalność objętą zezwoleniem; 4) jednostka organizacyjna nie wykonała sankcji nałożonych na nią przez Komisję Europejską na podstawie art. 83 Traktatu Euratom. W świetle powyższych wywodów Sąd uznał, iż dokumentacja złożona przez L. K. ubiegającego się o wydanie zezwolenia na uruchomienie i stosowanie w jego gabinecie stomatologicznym aparatu rentgenowskiego nie budzi wątpliwości, a organ odwoławczy ustosunkował się do wszystkich zarzutów stron odwołujących się i wyjaśnił sprawę w sposób wymagany przepisami art. 7, art. 77 k.p.a. W tej sytuacji, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd skargę H. W. i S. W. jako nieuzasadnioną oddalił. H. W. i S. W. wnieśli od wyroku skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok w całości. Skargę kasacyjną oparli na zarzutach: 1) naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. naruszenie § 13 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 21 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków bezpiecznej pracy z urządzeniami radiologicznymi (Dz.U. Nr 180, poz. 1325) poprzez niewłaściwą jego wykładnię i zastosowanie polegające na przyjęcia, że przepis ten zezwala na umieszczenie w gabinetach rentgenowskich, sprzętów oraz urządzeń nie związanych z ich działaniem (aparatów rentgenowskich) lub z wykonywanymi procedurami radiologicznymi; 2) naruszenia przepisów postępowania, tj. naruszenie art. 3 § 1 i art. 145 § 1 lit c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi polegające na tym, że Sąd w wyniku niewłaściwej kontroli legalności działalności administracji publicznej nie zastosował środka określonego w ustawie, mimo że zebrany przez organ, materiał dowodowy okazał się być niewystarczający i budzący wątpliwości, które przy uzupełnieniu tego materiału mogły przechylić szalę na korzyść skarżącego. Sąd nie dostrzegł, że materiał ten mógł zostać uzupełniony: a) o przeprowadzenie specjalistycznych badań wydajności systemu wentylacji grawitacyjnej zastosowanego w gabinecie stomatologicznym L. K., bądź ewentualnie o dowód z opinii biegłego – na okoliczność stwierdzenia, czy istniejący w gabinecie Prywatnej Praktyki Stomatologicznej L. K. prowadzącego "K." przy ul. P. [...] w Ż. system wentylacji grawitacyjnej jest zgodny z przewidzianymi do tego wymogami, b) o dokument umowy łączącej L. K. z inspektorem ochrony radiologicznej –T. M., bądź o dowód z przesłuchania tego inspektora w charakterze świadka – na okoliczność ustalenia, czy ustanowiony został nadzór nad przestrzeganiem wymagań bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej w ww. gabinecie. Sąd w ww. zakresie nie przedstawił jakichkolwiek wyjaśnień. Na tych podstawach wnieśli o: 1) o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania, a nadto; 2) o zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania wg norm przepisanych, 3) o rozpatrzenie sprawy pod nieobecność skarżących bądź ich pełnomocnika. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wywodzono, że Sąd w zaskarżonym wyroku nie przedstawił na jakich faktach oparł twierdzenie, ze w gabinetach stomatologicznych zdjęcia rtg są wykorzystywane sporadycznie, co uzasadnia odstąpienie od wymogów ustanowionych w § 13 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 21 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków bezpieczeństwa pracy z urządzeniami radiologicznymi. Zarzucono, że ustalenia systemu wentylacji grawitacyjnej nie są oparte na dowodach. Za dowód taki nie może stanowić uzgodnienie z Wojewódzką Stacją Sanitarno-Epidemiologiczną we Wrocławiu pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych z 20 lipca 2003 r., które dotyczyły gabinetu stomatologicznego, w którym nie było przewidziane urządzenie rtg. Nie wykazano też, że została przeprowadzona kontrola stanu technicznego przewodów wentylacyjnych i czy wynik tej kontroli był pozytywny. Nie daje to podstawy do oceny, że został spełniony warunek przewidziany w § 10 ust. 1 powołanego rozporządzenia. Wywodzono też o konieczności wewnętrznego nadzoru nad przestrzeganiem wymogów bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej sprawowanego przez osobę, która posiada uprawnienia inspektora ochrony radiologicznej. Główny Inspektor Sanitarny w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W sprawie nie występują enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego względu przy rozpoznaniu sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna została oparta na usprawiedliwionych podstawach. Zarzut naruszenia art. 3 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest zasadny. Przeprowadzona przez Sąd kontrola zaskarżonej decyzji nie odpowiada regułom zgodności z prawem działania organu administracji publicznej. Dotyczy to ustalenia stanu faktycznego przez organ odwoławczy oraz uzasadnienia decyzji organu odwoławczego. Związany zasadą ogólną prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a. w związku z art. 77 § 1 k.p.a.) organ obowiązany był ustalić stan faktyczny. Stan faktyczny organ odwoławczy obowiązany jest ustalić na dzień wydania decyzji ostatecznej. Nie jest zatem dopuszczalne ustalenie stanu faktycznego w oparciu o dowody lub uzgodnienia, które dotyczą stanu faktycznego istniejącego w przeszłości, zgromadzonych na potrzeby rozpoznania innego rodzaju sprawy. Dowody takie mogą zostać wykorzystane ale tylko gdy potwierdzono ich aktualność. Nie można zatem uznać za zgodne z prawem ustalenie stanu faktycznego co do systemu wentylacji grawitacyjnej na podstawie projektu obiektu posiadającego uzgodnienie z Wojewódzką Stacja Sanitarno-Epidemiologiczną we Wrocławiu z 20 lipca 2003 r. Rozpoznanie sprawy w zakresie istotnej okoliczności faktycznej w 2008 r. na podstawie uzgodnienia z 2003 r. nie jest zgodna z przepisami prawa. W uzasadnieniu organ odwoławczy nie wykazał aktualności tego uzgodnienia do potrzeb rozpoznawanej sprawy. Sąd zaaprobował stanowisko organu odwoławczego, że system wentylacji grawitacyjnej jest prawidłowy, pomimo że na to ustalenie nie przedstawiono dowodów, które dawały podstawę do takiego twierdzenia. Zgodnie z art. 5 ust. 5 ustawy z 29 listopada 2000 r. – Prawo atomowe (tekst jedn. Dz.U. z 2007 r. Nr 42, poz. 276 ze zm.) wydanie zaświadczenia następuje po stwierdzeniu, że spełnione zostały wymagane prawem warunki wykonywania działalności związanej z narażeniem, wymagającej zezwolenia. Ogólnikowość uzasadnienia decyzji organu odwoławczego zarówno pod względem stanu faktycznego jak i stanu prawnego, zaakceptowana w zaskarżonym wyroku nie daje podstaw do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, skoro skarga kasacyjna została oparta na usprawiedliwionych podstawach, na mocy art. 185 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 203 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.