IV SA/Po 235/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Radzicka (spr.) Sędziowie WSA Ewa Kręcichwost – Durchowska WSA Izabela Bąk – Marciniak Protokolant Sekr. sąd. Joanna Andrzejak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 09 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi A.O. i K.O. na postanowienie Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę Decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] (znak: [...]) Prezydent Miasta P , działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z dnia 07 lipca 1994 Prawo budowlane (t. j.: Dz. U. z 2006 r. nr 156, poz. 1118, ze zm., dalej Prawo budowlane) zatwierdził projekt budowlany i udzielił Z.M. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą [...] P.P.U. Z.M. z siedzibą ul. Z [...],[...] P , pozwolenia na budowę małego budynku mieszkalnego wielorodzinnego (6 mieszkań) na nieruchomości przy ul. Z. narożnik ul. N. wraz z budową odcinka chodnika od strony u. N (działki o numerach geodezyjnych [...],[...][...] ark. [...] obr. G ). Decyzję wysłano i doręczono wnioskodawcy – Z.M., Zarządowi Dróg Miejskich oraz stronie postępowania: E.B. Decyzję przesłano do wiadomości: Powiatowemu Inspektoratowi Nadzoru Budowlanego dla Miasta P , Wydziałowi Finansowemu Urzędu Miasta P , Miejskiej Pracowni Urbanistycznej oraz Radzie Osiedla P . Pismem z dnia 10 grudnia 2009 roku A. i K.o. reprezentowani przez radcę prawnego A.Z. wnieśli odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta P z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] (znak: [...]). Decyzji zarzucili naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego i wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Zarzucili, że jako właściciele nieruchomości bezpośrednio przylegającej do nieruchomości której dotyczy decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę, bezzasadnie nie zostali dopuszczeni do udziału w postępowaniu. Uprawnienie do bycia stroną w przedmiotowym postępowaniu wywodzili zarówno z treści art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego jak i z przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa). Zgodnie z art. 28 kpa stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Odwołujący się jako właściciele działki przylegającej do nieruchomości której dotyczy postępowanie mają interes prawny w rozstrzygnięciu w zakresie pozwolenia na budowę wydanego zaskarżoną decyzją. Ponieważ A. i K.O. powzięli wiadomość o wydaniu decyzji dnia 01 grudnia 2009 r. czternastodniowy termin do wniesienia przez nich odwołania biegnie od tej właśnie daty. Rozpoznając złożone odwołanie Wojewoda Wielkopolski postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta P z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...]. Organ odwoławczy wskazał, że z akt sprawy wynika, iż zaskarżona decyzja została stronom postępowania doręczona skutecznie w dniach 19 i 20 listopada 2009 r. Czternastodniowy termin do wniesienia odwołania przez strony mijał zatem w dniach 03 i 04 grudnia 2009 r. i po upływie tego czasu decyzja stała się ostateczna. Termin do wniesienia odwołania dla strony pominiętej biegnie od dnia doręczenia decyzji stronie której zapewniono udział w postępowaniu, a jeżeli doręczenie następowało w różnych datach, istotna jest najpóźniejsza data doręczenia decyzji. Stąd termin do wniesienia odwołania przez A. i K.O. mijał z dniem 04 grudnia 2009 r. Pismo pełnomocnika zostało nadane w urzędzie pocztowym dnia 14 grudnia 2009 r. (data stempla pocztowego na kopercie). Odwołujący się nie złożyli wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, a w świetle art. 58 § 2 kpa nie można uznać, że to data powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji ma znaczenie przy obliczaniu biegu terminu do wniesienia odwołania. Na opisane postanowienie Wojewody Wielkopolskiego skargę wnieśli A. i K.O reprezentowani przez radcę prawnego A.Z. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili wadliwie uznanie, że odwołanie od decyzji wniesiono z uchybieniem terminowi, skoro termin do wniesienia odwołania nie zaczął biec dla skarżących. Skoro termin do wniesienia odwołania nie zaczął biec dla skarżących, organ odwoławczy bezzasadnie przyjął, że skarżący powinni wnosić o przywrócenie tego terminu. Wskutek bezzasadnego niedopuszczenia Skarżących do udziału w postępowaniu w charakterze strony został naruszony art. 8 kpa. Został naruszony także art. 6 kpa poprzez złamanie obowiązującej w postępowaniu administracyjnym zasady praworządności, bowiem uniemożliwiono skarżącym wzięcie czynnego udziału w postępowaniu. Została również złamana zasada dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Wskazany przez Wojewodę termin 04 grudnia 2009 roku nie może być w żaden sposób wiążący dla skarżących, gdyż to organ I instancji naruszył prawo skarżących do aktywnego uczestnictwa w postępowaniu administracyjnym. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest usprawiedliwiona. Zgodnie z art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego z dnia 14 czerwca 1960 r. (tj. Dz. U. z 2000 r. nr 98 poz. 1071 ze zm. – dalej Kpa) warunkiem skuteczności wniesienia odwołania jest zachowanie ustawowego czternastodniowego terminu, a termin ten liczy się od dnia doręczenia decyzji stronie. W przedmiotowej sprawie jest niespornym, że skarżący nie brali udziału w postępowaniu, a strony tegoż postępowania otrzymały decyzję Prezydenta Miasta P nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. w dniach 19 i 20 listopada 2009 r. Zdaniem Sądu w sytuacji, gdy legitymację do wniesienia środka odwoławczego w jednej sprawie posiada więcej podmiotów, a doręczenie decyzji następują w różnych datach – termin do wniesienia odwołania dla strony pominiętej biegnie od dnia doręczenia stronie, której zapewniono udział w postępowaniu, a której decyzję doręczono najpóźniej, gdyż to od tej daty będzie liczony termin w przypadku, gdy decyzja pierwszoinstancyjna stanie się ostateczną. W kontrolowanej sprawie najpóźniej doręczono decyzję stronie postępowania w dniu 20 listopada i termin do wniesienia odwołania mijał 4 grudnia 2009 r. Skoro skarżący nie wnieśli odwołania w tym terminie mogli złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, lecz takie żądanie pozbawiałoby skarżących udziału w postępowaniu przed organem pierwszej instancji. Poglądy doktryny na możliwość zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu są różne – od takich, które możliwości przywrócenia terminu nie wykluczają (E. Iserzon), do takich, które możliwość złożenia odwołania po terminie wykluczają (Barbara Adamiak – vide Komentarz do Kpa art. 129). Jednakże zarówno orzecznictwo sądów administracyjnych, jak i doktryna są zgodne, że stronie, która nie brała udziału w postępowaniu, a jest stroną, przysługuje prawo żądania wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 4 Kpa) przy spełnieniu wymogów z art. 148 § 2 Kpa, przy czym ocena przymiotu strony w przedmiotowej sprawie z uwagi na charakter decyzji (pozwolenie na budowę) winna nastąpić w oparciu o przepisy art. 28 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2006 r. nr 156 poz. 1118 ze zm.), a nie 28 Kpa. Dokonując oceny zarzutów podniesionych w skardze Sąd uznał, że nie są one uzasadnione. Organ odwoławczy obowiązany jest w przypadku złożenia odwołania badać, czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie, do czego zobowiązuje go brzmienie art. 134 Kpa. Toteż organ odwoławczy nie uchybił ani przepisom art. 129 § 2 Kpa, ani też przepisom art. 134 Kpa. Organ odwoławczy wskazał w zaskarżonym postanowieniu obie drogi, z których mogli skorzystać odwołujący pisząc zarówno o wniosku o przywrócenie terminu, jak i wznowieniu postępowania. Nie można więc skutecznie zarzucać, że złamano zasady ogólnie zawarte w art. 6, 8 i 10 Kpa. Wreszcie nie można podzielić zarzutu skarżących naruszenia przez Wojewodę Wielkopolskiego art. 15 Kpa. Organ odwoławczy stwierdzając uchybienie do wniesienia odwołania związany jest brzmieniem art. 134 zdanie drugie Kpa. Nie naruszył więc zasady dwuinstancyjności postępowania, skoro przepis mówi, że postanowienie wydane w trybie art. 134 Kpa jest ostateczne. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę należało oddalić. ja