II OSK 1911/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 6 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej H. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 czerwca 2010 r., sygn. akt II SA/Gd 436/10 o odrzuceniu skargi H. P. i H. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2010 r., sygn. akt II SA/Gd 436/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę H. P. i H. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] marca 2010 r. w przedmiocie warunków zabudowy. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że – jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru – zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku została odebrana przez skarżących w dniu [...] kwietnia 2010 r. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na tę decyzję upływał w dniu [...] maja 2010 r. Skarga zaś została nadana w urzędzie pocztowym w dniu [...] maja 2010 r. (data stempla pocztowego), a zatem po upływie ustawowego terminu. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę odrzucił. W skardze kasacyjnej wniesionej od powyższego postanowienia H. P., reprezentowany przez radcę prawnego, podniósł następujące zarzuty: 1. naruszenie art. 53 § 1 i art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 83 § 3 p.p.s.a. oraz w zw. z art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. polegające na odrzuceniu skargi pomimo, że została ona wniesiona w terminie, 2. naruszenie art. 106 p.p.s.a polegające na oparciu rozstrzygnięcia na błędnych ustaleniach, które nie znajdują odzwierciedlenia w dokumentach zgromadzonych w aktach sprawy ani przeprowadzonych dowodach oraz na zaniechaniu dokonania odpowiednich ustaleń w zakresie daty odebrania decyzji przez skarżących, 3. naruszenie art. 183 § 2 pkt 5 p.p.s.a. polegające na uniemożliwieniu skarżącym odniesienie się do zarzutu wniesienia skargi po terminie przed wydaniem postanowienia o odrzuceniu skargi. Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do merytorycznego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z kosztami opłaty sadowej. W uzasadnieniu podniesionych zarzutów wskazano, że Sąd odrzucił skargę na podstawie odpowiedzi na skargę złożonej przez organ nie dając możliwości wypowiedzenia się skarżącym, czym pozbawił strony możliwości obrony swoich praw na etapie kontroli terminowości wniesienia skargi. Koniecznym zaś było, w ocenie skarżących, zweryfikowanie daty doręczenia decyzji poprzez zwrócenie się o pisemne zaświadczenie do placówki pocztowej doręczającej przesyłkę. Zaniechanie powyższego spowodowało błędne ustalenie daty doręczenia decyzji i w efekcie błędne odrzucenie skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Oznacza to, że poza przypadkami nieważności postępowania związany jest jej zarzutami. Najdalej idącym zarzutem skargi kasacyjnej jest zarzut naruszenia art. 183 § 2 pkt 5 p.p.s.a., zgodnie z którym nieważność postępowania zachodzi, jeżeli strona została pozbawiona możności obrony swych praw. Stwierdzić należy, że zarzut ten nie jest zasadny, nie doszło bowiem w niniejszej sprawie – wbrew wywodom skargi kasacyjnej – do pozbawienia skarżącego możności działania w postępowaniu na skutek naruszenia przepisów prawa. Do pozbawienia możności obrony swych praw w okolicznościach sprawy mogłoby dojść wówczas, gdyby skarżącemu nie doręczono pisma strony przeciwnej, a z uzasadnienia postanowienia Sądu wynikałoby, że zawarte w tym piśmie wywody miały wpływ na treść rozstrzygnięcia. W zaś niniejszej sprawie przesądzającą dla odrzucenia skargi była kwestia natury formalnej tj. dochowania terminu do wniesienia skargi, którą Sąd obowiązany jest zawsze badać z urzędu. Niezależnie zatem od argumentacji przedstawionej w odpowiedzi na skargę Sąd zobowiązany był zbadać okoliczności związane z dochowaniem terminu do wniesienia skargi. Z tej przyczyny nie doszło w niniejszej sprawie do nieważności postępowania, o jakiej mowa w art. 183 § 2 pkt 5 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził również innych przyczyn nieważności postępowania. Przechodząc zatem do rozpoznania pozostałych zarzutów skargi kasacyjnej stwierdzić należy, że są one nieuzasadnione. Przyjęta przez Sąd pierwszej instancji zarówno data odbioru zaskarżonej decyzji, jak i data nadania na poczcie przesyłki pocztowej zawierającej skargę, znajduje potwierdzenie w aktach sprawy. Prawidłowo zatem stwierdzono, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku została doręczona skarżącym w dniu [...] kwietnia 2010 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru k. 26 i 27 akt administracyjnych), zaś skarga została nadana w dniu [...] maja 2010 r. (data stempla pocztowego k. 13 akt sądowych). Skoro zatem powyższych ustaleń można było dokonać w oparciu o dokumentację zgromadzoną w aktach sprawy, to nie można skutecznie zarzucić Sądowi, że zaniechał dokonania odpowiednich ustaleń w powyższym zakresie. Zasadnie zatem stwierdził Sąd, iż skarga H. P. i H. P. wniesiona w dniu [...] maja 2010 r., złożona została z uchybieniem ustawowego terminu, zaś postanowienie o jej odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. uznać należy za wydane zgodnie z prawem. Mając na uwadze powyższe i uznając skargę kasacyjną za pozbawioną uzasadnionych podstaw Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.