II SA/Gd 370/10

PostanowienieWSA w Gdańsku2010-06-10

Skład orzekający: Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na odmowę udostępnienia informacji publicznej, która w istocie dotyczy stosunków cywilnoprawnych związanych ze zbyciem nieruchomości przez gminę, podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi dotyczącej odmowy udostępnienia informacji publicznej, jeśli żądane pisma dotyczą stosunków cywilnoprawnych, a nie aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Spory wynikające ze stosunków cywilnoprawnych, w tym dotyczące zbycia nieruchomości przez gminę, należą do właściwości sądów powszechnych.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na działalność Prezydenta Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, domagając się wydania kopii pism dotyczących odmowy wydania mu kopii trzech pism. Skarga dotyczyła również wniosku Komisji Rewizyjnej Rady Miasta w sprawie przyczyny wypowiedzenia umowy dzierżawy pomieszczeń gospodarczych. Prezydent Miasta wniósł o oddalenie lub odrzucenie skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA z uwagi na niedopuszczalność skargi, ponieważ sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Ś.-Z. na działalność Prezydenta Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. II SA/Gd 370/10 UZASADNIENIE B. Ś. w dniu 14 kwietnia 2010 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na działalność Prezydenta Miasta, w której wskazywał, że skarży odmowę wydania mu kopii trzech pism, zarzucając naruszenie art. 73 k.p.a. Wskazał, że domagał się wydania kopii pisma z 30 czerwca 2008 r. skierowanego przez A. i A. S. do wspólnoty mieszkaniowej, pisma z dnia 2 lipca 2008 r. skierowanego przez ww. osoby do Urzędu Miasta, a także wniosku do Wiceprezydenta Miasta z dnia 29 września 2008 r. Ponadto w tej samej skardze wskazał, że skarga dotyczy wniosku Komisji Rewizyjnej Rady Miasta z posiedzenia, które odbyło się w dniu 12 lutego 2010 r. w sprawie przyczyny wypowiedzenia przez Gminę Miasta umowy dzierżawy pomieszczeń gospodarczych w budynku przy ul. S. [...] w S. zawartej ze skarżącym w dniu 20 grudnia 2007 r. Skarga w tym zakresie została odrębnie zarejestrowana jako skarga dotycząca ustaleń Komisji Rewizyjnej w sprawie lokalu stanowiącego własność gminy. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o oddalenie skargi, ewentualnie o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej powierzona sądom administracyjnym obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; II SA/Gd 370/10 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W ocenie Sądu, kwestionowana w rozpoznawanej skardze działalność Prezydenta Miasta, nie należy do żadnej z wyżej wymienionych, zaskarżalnych do sądu administracyjnego form działania administracji publicznej. Skarga zmierzała bowiem do objęcia kontrolą sądu administracyjnego pisma Prezydenta Miasta z dnia 19 lutego 2010 r. o odmowie udostępnienia skarżącemu wskazanych w skardze pism, albowiem nie stanowią one informacji publicznej o której mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Pisma te stanowią korespondencję sporządzoną przez innych współwłaścicieli budynku, w którym położony jest lokal wydzierżawiony skarżącemu przez Gminę Miasta i zawierają oświadczenia woli A. i A. S., jako członków wspólnoty mieszkaniowej przy ul. S. [...] w S., o braku zgody na dzierżawę oraz wykup przedmiotowego lokalu przez skarżącego. Pisma dotyczyły zatem sprawy skarżącego B. Ś. związanej z jego wnioskiem o wykup od Gminy Miasta pomieszczeń gospodarczych przy ul. S. [...] w S. Z kolei pismo z dnia 29 września 2008r., nr [...] zawiera wniosek Wydziału Geodezji do Wiceprezydenta Miasta o nie wyrażenie zgody na sprzedaż przedmiotowego lokalu. Pismo to jest projektem i nie zostało podpisane. W ocenie Sądu sprawy dotyczące zbycia nieruchomości będącej własnością gminy nie należą do właściwości sądu administracyjnego. Gmina podejmuje decyzje o zbyciu nieruchomości w formie odpowiednich czynności cywilnoprawnych, nie zaś w formie aktów władczych właściwych stosunkom administracyjno-prawnym. Wszelkie spory na tym tle podlegają rozstrzygnięciu na drodze postępowania cywilnego przed sądem powszechnym. II SA/Gd 370/10 Z tych względów należało uznać, że kwestie poruszone w rozpoznawanej skardze związane z wykupem przedmiotowego lokalu stanowiącego własność Gminy Miasta mogą być rozpoznawane na drodze sądowej, ale jedynie przed sądem powszechnym, ponieważ dotyczą one roszczeń mających źródło w stosunkach cywilnoprawnych zachodzących pomiędzy Gminą a skarżącym jako podmiotami prawa prywatnego. Sąd administracyjny nie ocenia cywilnoprawnych stosunków zachodzących pomiędzy podmiotami prawa prywatnego lecz kontroluje wyłącznie działalność organów administracji publicznej. Przedmiotem działania sądu administracyjnego może być zatem konkretny akt, czynność lub bezczynność organu administracji publicznej. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd uznał, że skarga wniesiona w rozpoznawanej sprawie jest niedopuszczalna, albowiem sprawa ta nie należy do właściwości sądu administracyjnego i z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło