I FZ 321/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Janusz Zubrzycki (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 14 października 2010r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia F. Sp. z o.o. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 28 czerwca 2010 r. sygn. akt I SA/Rz 880/09 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi F. Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 28 sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2005 r. postanawia: oddalić zażalenie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 28 czerwca 2010 r., sygn. akt I SA/Rz 880/09, wezwano stronę – F. sp. z o.o. w K. do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z 28 sierpnia 2009 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2005 r. Strona zaskarżyła to zarządzenie zarzucając mu naruszenie § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Skarżąca podnosiła, że kwota wpisu w niniejszej sprawie została obliczona nieprawidłowo i jest za wysoka. Ponadto spółka wskazała, że od czasu oddalenia jej wniosku o przyznanie prawa pomocy jej sytuacja finansowa znacznie się pogorszyła i nie jest ona w stanie uiścić żądanej opłaty. W związku z powyższym strona wniosła o uchylenie skarżonego zarządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 215 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a.") w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Zgodnie zaś z art. 216 P.p.s.a., jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia. Natomiast art. 231 omawianej ustawy przewiduje, że wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Stosownie do § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. Strona w zażaleniu kwestionuje prawidłowość zastosowania § 1 pkt 2 ww. rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r., jednakże nie sprecyzowała na czym to uchybienie ma polegać i z czego miałaby wynikać zbyt wysoka – zdaniem Skarżącej - kwota wpisu sądowego od skargi. Naczelny Sąd Administracyjny dokonując weryfikacji kwestionowanego zarządzenia nie stwierdził, aby kwota wpisu sądowego została w niniejszej sprawie ustalona w sposób wadliwy. Za wartość przedmiotu sporu w tej sprawie – dotyczącej podatku od towarów i usług za grudzień 2005 r. - należy bowiem uznać różnicę między wysokością nadwyżki podatku VAT do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy określoną przez organ podatkowy w kwestionowanej decyzji (86.688 zł), a tą zadeklarowaną przez Spółkę (103.743 zł), tj. kwotę 17.055 zł. Wobec tego wysokość wpisu sądowego od tej skargi należało ustalić – tak jak to uczyniono w zaskarżonym zarządzeniu – w oparciu o § 1 pkt 2 ww. rozporządzenia Rady Ministrów na kwotę 512 zł (ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł). Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 198 i art. 197 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.