I FZ 42/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Grażyna Jarmasz po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. P. H. U. "P. P." SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ w Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 grudnia 2010 r., sygn. akt III SA/Gl 325/10 odmawiające przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. P. H. U. "P. P." SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ w Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 24 listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z 21 grudnia 2010 r., sygn. akt III SA/Gl 325/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił przyznania P. PRODUKCYJNO H. U. "P. P." S. Z O. O. w Z. (dalej Spółka lub Skarżąca) prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z 24 listopada 2009 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że w sprawie zapadło już prawomocne postanowienie z dnia 2 sierpnia 2010 r. odmawiające przyznania Spółce prawa pomocy. Zatem uznał, że w pierwszej kolejności należy zbadać czy Skarżący powołał we wniosku nowe okoliczności, których nie podniósł uprzednio. WSA stwierdził jednak, że Skarżąca ograniczyła się do podania tych samych informacji, które Sąd w postanowieniu z dnia 2 sierpnia 2010 r. uznał za niewystarczające do przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Spółka złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i zwolnienie z kosztów sądowych. W uzasadnieniu zażalenia Spółka wskazała, że Sąd ma możliwość obserwacji jej sytuacji finansowej od czterech lat, z której wynika, że została pozbawiona środków finansowych i nie jest w stanie ponosić kosztów postępowania sądowego. Działalność gospodarcza Spółki została "zablokowana przez przestępcze działania organów sądowych, prokuratorskich, policyjnych i skarbowych". Ponadto Spółka wskazała na postanowienia wydane w innych sprawach, w których prawo pomocy w żądanym zakresie zostało jej przyznane. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 165 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowienia niekończące postępowania (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. W niniejszej sprawie zapadło już prawomocne orzeczenie dotyczące przyznania prawa pomocy stronie (postanowieniem z dnia 19 października 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny, sygn. akt I FZ 375/10, oddalił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 sierpnia 2010 r. odmawiające przyznania Spółce prawa pomocy). Zgodnie z powołanym wyżej artykułem, zmiana takiego postanowienia może nastąpić wyłącznie w sytuacji, gdy nastąpiły zmiany okoliczności sprawy, podkreślić przy tym należy, iż mają to być okoliczności istotne dla rozpatrywanej kwestii, a więc dla oceny przesłanek umożliwiających ewentualne przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy. Tymczasem argumentacja zawarta w zażaleniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 grudnia 2010 r. nie różniła się od poprzedniej, podnoszonej w postępowaniu z wniosku o przyznanie prawa pomocy i nie wskazywała na żadną zmianę okoliczności. Zasadnie zatem zaskarżonym postanowieniem Sąd pierwszej instancji odmówił zmiany pierwotnego postanowienia w przedmiocie prawa pomocy. Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że rozpatrywane w niniejszej sprawie zażalenie jest w istocie powieleniem treści zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji z 2 sierpnia 2010 r. Warto również podkreślić, że okoliczność przyznania prawa pomocy Spółce w innych sprawach sądowoadministracyjnych nie może sama w sobie stanowić argumentu uzasadniającego przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie. Sąd rozstrzyga bowiem sprawę na podstawie akt danej sprawy. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił orzec jak w sentencji.