II OZ 569/10

Dnia 16 czerwca 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wiesław Kisiel po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. P. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 marca 2010 r., II SA/Po 105/10 o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi P. P. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę i rozbiórkę budynku inwentarskiego i zbiornika na gnojówkę postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 30 marca 2010 r., II SA/Po 105/10, pozostawił bez rozpoznania wniosek P. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę i rozbiórkę budynku inwentarskiego i zbiornika na gnojówkę. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I. instancji wskazał, że P. P. w odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, wniósł o przyznanie prawa pomocy. W dniu 1 marca 2010 r. doręczono skarżącemu urzędowy formularz PPF celem jego wypełnienia i nadesłania do Sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Z uwagi na to, że zakreślony siedmiodniowy termin upłynął bezskutecznie, Sąd pozostawił wniosek bez rozpoznania (art.257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a."). P. P. w zażaleniu na powyższe zarządzenie podniósł, że przesłany mu formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy zawiera ewidentne braki (błędy) uniemożliwiające jego zrozumienie i wypełnienie, co w konsekwencji (w przypadku jego wypełnienia) może narazić skarżącego na odpowiedzialność karną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu (art.252 § 2 P.p.s.a.). Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art.257 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący, wobec złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, został wezwany do wypełnienia i nadesłania urzędowego formularza. Wezwanie z załączonym stosownym formularzem zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 1 marca 2010 r. wraz z pouczeniem o rygorze pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W wyznaczonym terminie wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu. W takim stanie sprawy wniosek P. P. podlegał rygorowi określonemu w art.257 P.p.s.a., co skutkowało wydaniem przez Sąd I. instancji postanowienia o pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Nie jest uprawniony zarzut skarżącego, iż przesłany formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy zawiera braki uniemożliwiające jego zrozumienie i wypełnienie. Wzór formularza określono w załącznikach nr 1 i 2 do rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz.U. z 2003 r., nr 227, poz.2245). Skarżący mógł zwrócić się do Sądu o wyjaśnienie niezrozumiałych dla niego kwestii, czego w przedmiotowej sprawie nie uczynił. Z przytoczonych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art.184 w zw. z art.197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.