VII SA/Wa 182/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Stopczyński, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi M. B., P. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2009 r. [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia skargę oddala Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009r., Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Nr [...] działając na podstawie art. 134 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (k.p.a.) oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy Prawo budowlane po zapoznaniu się z zażaleniem M. i P. B. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z dnia [...] października 2009r., nakładające na M. i P. B. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 5.000 zł z uwagi na niewykonanie obowiązku wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z dnia [...] października 2004r., nakazującej M. i P. B. rozbiórkę 4 lukarn wykonanych w dachu nadbudowanego budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr ew. [...] z obrębu [...] położonej przy ul. [...] w [...], utrzymanej w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...].04.2005r. - stwierdził niedopuszczalność zażalenia. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 5 listopada 2009r., wpłynęło do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenie M. i P. B. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z dnia [...] października 2009r., nakładające grzywnę w celu przymuszenia. W wyniku rozpoznania tego zażalenia, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem Nr [...] z dnia [...] listopada 2009r., utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z dnia [...] października 2009r. Postanowienie organu II instancji Nr [...] zostało doręczone M. i P. B. w dniu [...] listopada 2009r. Zdaniem organu kolejne zażalenie, złożone na to samo postanowienie organu pierwszej instancji jest niedopuszczalne. Zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania, wyrażoną w art. 15 k.p.a., na postanowienie wydane przez organ I instancji stronie służy zażalenie tylko do jednej instancji. W niniejszym postępowaniu wyczerpany został tok instancyjny – na postanowienie organu powiatowego strona wniosła zażalenie, w przedmiocie którego zostało wydane postanowienie organu drugiej instancji utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, złożyli M. i P. B., dochodząc uchylenia postanowień [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] oraz nr [...], uchylenia postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...] października 2009 r., uchylenie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...] października 2004 r., nakazującej M. i P. B. rozbiórkę 4 lukarn wykonanych w dachu nadbudowanego budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr ew. [...] z obrębu [...] położonej w przy ulicy [...] w [...]. Żądanie skargi w przedmiocie uchylenia w szczególności postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] listopada 2009r, skierowane zostało do rozpoznania w sprawie o sygnaturze akt VIISA/Wa 181/10, zaś w przedmiocie uchylenia w szczególności postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] grudnia 2009r. w sprawie o sygnaturze akt VII SA/Wa182/10 – tj. w sprawie niniejszej. W uzasadnieniu skargi skarżący przedstawili przebieg postępowania począwszy od wydania decyzji pozwolenia na nadbudowę budynku – Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] marca 2008r. Przywołali okoliczności, w jakich ich zdaniem, zapadła wadliwa decyzja nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...] - nakazująca na podstawie art. 51 ust. 5 ustawy Prawo budowlane rozbiórkę, a utrzymana decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...], z dnia [...] kwietnia 2005r. Wskazali na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie o sygnaturze akt VIISA/Wa 455/09, którym uchylono decyzję Wojewody [...] uchylającą decyzję Starosty [...] umarzającą postępowanie w sprawie zmiany pozwolenia na budowę oraz zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego. Zdaniem skarżących - postanowienie w przedmiocie nałożenia grzywny zapadło bez rozpoznania sprawy, bowiem nie mogli oni dostarczyć projektu zamiennego wobec choroby osoby uprawnionej do sporządzenia tego projektu. Wskazali na naruszenie w sprawie przepisu art. 5 k.c. i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rozpoznając niniejszą skargę, Sąd miał na uwadze, że zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd Administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie odpowiada przepisom prawa. Organ II instancji zasadnie stwierdził niedopuszczalność kolejnego zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] , po tym jak wcześniejsze zostało już rozpoznane. Zgodnie z przepisem art. 123. § 1 k.p.a. w toku postępowania organ administracji publicznej wydaje postanowienia. Na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi (art. 141. § 1). W myśl przepisu art. 144 k.p.a., w sprawach nie uregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Treść art. 134 k.p.a. wskazuje dwie przesłanki skutecznego złożenia odwołania. Jedna z nich ma charakter konkretny i dotyczy zachowania terminu do wniesienia środka prawnego. Drugiej, ujętej w sformułowaniu "niedopuszczalność odwołania", należy przypisać cechę ogólnej. Poza taką formułą kodeks nie określa bliżej, jakie warunki decydują o dopuszczalności bądź niedopuszczalności odwołania. Wynikają one jednak z innych jego przepisów stanowiących o przedmiocie zaskarżenia, toku postępowania, a także określających podmioty uprawnione do wniesienia środków prawnych (por. uzasadnienie wyr. NSA z dnia 24 lutego 1992 r., I SA 1318/91, ONSA 1992, nr 3-4, poz. 80). Postępowanie odwoławcze sensu stricto, tj. postępowanie przed organem odwoławczym, składa się zatem z trzech faz: fazy wstępnej, fazy postępowania wyjaśniającego, fazy wydania decyzji. W fazie wstępnej organ odwoławczy jest obowiązany ocenić, czy odwołanie jest dopuszczalne. Niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn przedmiotowych, jak też z przyczyn podmiotowych. W okolicznościach niniejszej sprawy na postanowienie organu pierwszej instancji – Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], z dnia [...] października 20009r., nr [...] wpłynęło zażalenie M. i P. B. z dnia 30 października 2009r.. w wyniku jego rozpoznania zapadło postanowienie nr [...] z dnia [...] listopada 2009r., [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego - utrzymujące w mocy zaskarżone postanowienie. Pismem datowanym na dzień 20 listopada 2009r., M. i P. B. zaskarżyli, jak piszą ponownie, postanowienie organu pierwszej instancji nr [...] bowiem ich zdaniem nie zostało dotychczas rozpoznane. Powyższe zażalenie w świetle ww. przepisów prawa i przedstawionej wykładni nie było dopuszczalne. Zaskarżone postanowienie stwierdzające niedopuszczalność kolejnego zażalenia na opisane wyżej postanowienie organu pierwszej instancji nr [...] odpowiada zatem przepisom prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1270 ze zm.).