II GZ 402/10
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2010-12-15
Skład orzekający: Jerzy Sulimierski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy doręczenie zastępcze pisma sądowego dorosłemu domownikowi, zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a., jest skuteczne, jeśli strona twierdzi, że nie otrzymała pisma, ale nie obaliła domniemania prawidłowości doręczenia?Ratio decidendi
Zażalenie nie jest zasadne i podlega oddaleniu. Doręczenie zastępcze pisma sądowego dorosłemu domownikowi, zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a., jest skuteczne i wyznacza początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej, nawet jeśli strona twierdzi, że nie otrzymała pisma. Strona ma możliwość obalenia domniemania prawidłowości doręczenia, wykazując wadliwość doręczenia zastępczego lub brak faktycznego otrzymania pisma. W przypadku braku skutecznego obalenia tego domniemania, sąd zasadnie odrzuca środek odwoławczy z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego w terminie.Stan faktyczny
Skarżący M.G. złożył zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. odrzucające jego zażalenie na odmowę sporządzenia uzasadnienia wyroku. WSA w W. odrzucił pierwotne zażalenie skarżącego z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego w terminie, mimo wezwania doręczonego w trybie doręczenia zastępczego dorosłemu domownikowi. Skarżący w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu twierdził, że nie otrzymał wezwania do uiszczenia wpisu.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Sulimierski po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 124/10 w zakresie odrzucenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 22 lipca 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 124/10 w sprawie ze skargi M.G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił zażalenie M.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 22 lipca 2010 r., odmawiające sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2009 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu kary pieniężnej.
W uzasadnieniu postanowienia z dnia 19 października 2010 r. Sąd pierwszej instancji podniósł, że M.G. został wezwany zarządzeniem z dnia 10 sierpnia 2010 r. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Odpis wezwania został skarżącemu doręczony w trybie art. 72 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a. Skarżący w zakreślonym terminie nie uiścił wpisu, dlatego też WSA w W. odrzucił zażalenie na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Powyższe postanowienie zostało zaskarżone przez skarżącego zażaleniem, w którym stwierdził, że nie otrzymał zarządzenia z dnia 10 sierpnia 2010 r. wzywającego go do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł. Skarżący oświadczył, że po wpłacił kwotę 100 zł, tytułem wpisu od zażalenia w terminie późniejszym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne i podlega oddaleniu.
Przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszym postępowaniu jest kwestia zgodności z prawem postanowienia Sądu pierwszej instancji w zakresie odrzucenia zażalenia w przypadku nieuiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność procesowa podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.
Należy wskazać, że stosownie do treści art. 72 p.p.s.a., jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Dokonane w tych okolicznościach doręczenie, oparte jest na domniemaniu, że pismo dotarło do rąk adresata i wyznacza początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej. Taki sposób doręczenia pisma stronie nie wyklucza obalenia domniemania doręczenia pisma stronie. Strona może w szczególności wykazywać, że doręczenie zastępcze było wadliwe (niezgodne z treścią przepisu art. 72 p.p.s.a.), albo też, że pismo w ogóle nie dotarło do rąk adresata. Skarżący jednakże w żaden sposób skutecznie nie obalił domniemania prawidłowości doręczenia. W zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu zażalenia oświadczył jedynie, że nie otrzymał przedmiotowego wezwania. Na poparcie powyższego twierdzenia nie przedstawił żadnych wyjaśnień.
Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego odebrał dorosły domownik – K.G. w dniu 16 sierpnia 2010 r. co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 68 akt sądowych). Termin zatem do uiszczenia wpisu sądowego biegł od dnia doręczenia wezwania dorosłemu domownikowi. Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. przyjmując, ze wezwanie zostało doręczone skarżącemu, w sytuacji gdy skarżący w terminie zakreślonym w wezwaniu nie wykonał żądania Sadu, odrzucił środek odwoławczy na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Z tych względów, skoro zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., oddalił zażalenie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło