II FZ 688/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grzegorz Borkowski, , po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. sp. z o.o. Spółka Komandytowo - Akcyjna w K. na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 września 2010 r. sygn. akt I SA/Kr 1693/09 zawieszające postępowanie w sprawie w sprawie ze skargi T. sp. z o.o. Spółka Komandytowo - Akcyjna w K. na decyzję Minister Finansów z dnia 5 sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi spółki T. Sp. z o.o. na interpretacje indywidualna w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych. W uzasadnieniu wskazał, że zagadnienie dotyczące wykładni dyrektywy 69/335/EWG wystąpiło także w sprawie II FSK 2130/08 rozpoznawanej przez NSA, który postanowieniem z dnia 26 maja 2010 r. zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniem prejudycjalnym czy przy wykładni art. 7 ust. 1 dyrektywy 69/335/EWG sąd krajowy zobowiązany jest uwzględnić postanowienia dyrektyw zmieniających, w szczególności dyrektyw 73/79/EWG i 73/80/EWG, w sytuacji, gdy dyrektywy te nie obowiązywały już w momencie akcesji Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej? W przypadku odpowiedzi negatywnej na pytanie pierwsze, czy wyłączenie aktywów spółki kapitałowej z podstawy opodatkowania podatkiem kapitałowym, określone w art. 5 ust. 3 tiret pierwsze dyrektywy 69/335/EWG dotyczy wyłącznie aktywów spółki kapitałowej, której kapitał ulega podwyższeniu? Wskazał, że pytanie to jak i argumentacja zawarta w uzasadnieniu łączy się ściśle z problematyka poruszaną w niniejszej sprawie, co skutkować musi jej zawieszeniem w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W zażaleniu na powyższe postanowienie Spółka zarzuciła naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. poprzez zastosowanie tego przepisu w sprawie pomimo braku spełnienia wskazanych w nim przesłanek oraz art. 45 ust 1 Konstytucji RP i art. 7ppsa poprzez nieuzasadnione zawieszenie postępowania, co stanowi naruszenie prawa strony do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postępowania i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne, bowiem uzasadnienie zaskarżonego postanowienia jest wadliwe. W istocie nie wynika z niego, jaki związek - zdaniem Sądu - występuje między postępowaniem w sprawie Spółki a postępowaniem przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt II FSK 2130/08. W uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia Sąd odrębnie wskazał, czego dotyczy postępowanie w przedmiotowej sprawie i przytoczył zarzut postawiony przez spółkę w skardze do WSA. Następnie stwierdził, że zagadnienie dotyczące wykładni dyrektywy 69/335/EWG wystąpiło także w sprawie zawisłej przed NSA i sąd ten skierował pytanie do TSUE. Następnie stwierdził, że pytanie i argumentacja zawarta w tym uzasadnieniu łączy się z problematyką poruszana w przedmiotowej sprawie, nie wyjaśniając jednak, na czym w jego ocenie ten związek polega. Ani strona, ani Naczelny Sąd Administracyjny nie muszą domyślać się, jakie okoliczności stanowią podstawę do zawieszenia postępowania w sprawie. Sąd powinien był dokonać konfrontacji przedmiotu obu postępowań, a także konfrontacji zadanych pytań (lub pytania) z przedmiotem sprawy niniejszej, czego wyraz obowiązany był dać w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Z całą pewnością pobieżne przytoczenie zakresu obu postępowań nie może być uznane za wystarczające w tym zakresie. Z uwagi na fakt, że stanowisko Sądu w zakresie przyczyn zawieszenia postępowania jest niejasne, nie może zostać poddane ocenie pod kątem jego zgodności z prawem. Co za tym idzie, przedwczesne byłoby rozpoznanie przez Naczelny Sąd Administracyjny zarzutu ewentualnego naruszenia art. 125 § 1 pkt 1 ppsa. Ustosunkowując się do wniosku Spółki o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że brak było podstaw do jego uwzględnienia. Art. 209 p.p.s.a. nie przewiduje orzekania o kosztach w wypadku uchylenia postanowienia sądu pierwszej instancji w kwestii incydentalnej. Na marginesie trzeba tylko zauważyć, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji, koszty postępowania zażaleniowego mogą zostać zaliczone do "kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw“, o których mowa w art. 200 p.p.s.a. W przeciwnym razie zastosowanie będzie mieć zasada z art. 199 p.p.s.a. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 185 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił zaskarżone postanowienie uchylić