II OZ 1124/10
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2010-11-17
Skład orzekający: Paweł Miładowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny pierwszej instancji prawidłowo odmówił wstrzymania wykonania decyzji, gdy strona skarżąca nie wykazała niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Sąd administracyjny pierwszej instancji prawidłowo odmówił wstrzymania wykonania decyzji, ponieważ strona skarżąca nie wykazała, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zgodnie z art. 61 § 3 PPSA. Argumentacja strony dotycząca teoretycznych ograniczeń wynikających z wykonania decyzji nie była wystarczająca do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania.Stan faktyczny
Spółka złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił ten wniosek, uznając, że spółka nie wykazała wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 PPSA. Spółka złożyła zażalenie, podnosząc, że wykonanie decyzji spowoduje znaczne szkody, przestoje produkcji oraz koszty wynikające z przepisów Prawa budowlanego. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 883/10 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010 r., znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 czerwca 2010 r. oddalił wniosek [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010 r., znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżąca spółka nie wykazała, iż znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, określone w przepisie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.). mogą zaistnieć w wypadku nie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu argumentacja strony skarżącej, iż skutek opisany w art. 61 § 3 p.p.s.a. może powstać, gdy zaskarżona do sądu decyzja zostanie wykonana, a następnie na skutek uwzględnienia skargi zaskarżona decyzja oraz utrzymana w mocy decyzja zostaną uchylone nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem przedstawione w argumentacji wniosku ograniczenia są teoretyczne, a ich zaistnienie nie musi nastąpić.
Zażalenie na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła skarżąca spółka zaskarżając to postanowienie w całości i wnosząc o jego uchylenie oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu oraz zasądzenie na rzecz spółki zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że wykonanie zaskarżonej decyzji "spowodowałoby szkody w znacznych rozmiarach, ze względu na koszt czynności, wykonanych w oparciu o decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2009 r. Wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje przestoje produkcji oraz koszty wynikające z postępowania na podstawie art. 48 ust. 1 lub 49 b ust. 1 Prawa budowlanego".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy podkreślić, że przedmiotem niniejszego postępowania zażaleniowego jest dokonanie oceny, czy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo zastosował art. 61 § 3 p.p.s.a., nie uwzględniając wniosku skarżącej spółki o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia z dnia [...] lutego 2010 r., znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.
Powołany powyżej przepis stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji prawidłowo, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca spółka składając skargę na powołaną na wstępie decyzję wniosła o jej wstrzymanie podnosząc, że "skutek opisany w art. 61 § 3 p.p.s.a. może powstać, gdy zaskarżona do sądu decyzja zostanie wykonana, a następnie na skutek uwzględnienia skargi zaskarżona decyzja i utrzymana w mocy decyzja zostaną uchylone".
Wskazać należy, że na stronie skarżącej spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Nie wystarcza przy tym jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia. (post. NSA z dnia 8 listopada 2006r., II FZ 666/06).
Istotnym jest przy tym, że przytoczenie okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu dopiero w zażaleniu na postanowienie odmawiające wstrzymania zaskarżonej decyzji z uwagi na brak uzasadnienia przez stronę wniosku, nie stanowi wystarczającej podstawy do uchylenia zaskarżonego orzeczenia, nawet w przypadku wystąpienia tych przesłanek, w sytuacji gdy nie można sądowi pierwszej instancji zarzucić naruszenia prawa.
Wskazać w tym miejscu należy, że oddalenie zażalenia nie stoi na przeszkodzie do złożenia powtórnego wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności.
Reasumując powyższe wywody Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zażalenie powyższe nie było zasadne, a zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie narusza prawa.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło