II SA/Wr 147/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz (spr.) Sędzia NSA Halina Kremis Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak Protokolant Patrycja Kikosicka-Jędrzejczak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oddala skargę Decyzją z dnia 10.09.2007r. Prezydent Wrocławia udzielił Z. S. – M. pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej na działce nr [...]. W decyzji określono, że obszar oddziaływania obiektu obejmuje m.in. działkę nr [...] (skarżącego). Według zatwierdzonego projektu budowlanego stanowiącego załącznik do pozwolenia na budowę inwestycja obejmowała budowę obu segmentów domu bliźniaczego, po dwa mieszkania w każdym segmencie. Garaże zlokalizowano w piwnicy. Wysokość kalenicy głównej wynosi 11 m, okap głównej bryły jest na wysokości 7,8m. Dom usytuowany będzie na nasypie. Dach strony wielospadowy o układzie mansardowym o kącie nachylenia połaci 22 i 86 stopni. Projekt przewidywał wybudowanie dwóch kondygnacji nadziemnych (parter i piętro) oraz poddasza użytkowego. W uzasadnieniu pozwolenia na budowę uznano projekt za zgodny z ustaleniami planu miejscowego z dnia 1 kwietnia 2004r. Postanowieniem z dnia 15 września 2008r. organ nadzoru budowlanego na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy – Prawo budowlane utrzymał roboty budowlane prowadzone na podstawie powyższego pozwolenia w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w tej decyzji. W uzasadnieniu organ powołał się na dowód z oględzin. Inwestor okazał dziennik budowy, w którym projektant budynku dokonał wpisu o zmianie wysokości posadowienia budynku (zmiana rzędnej "o" z 132,5 m npm na 134,2 npm. Kolejno inwestor przedłożył operat geodezyjny, w którym wskazano pomierzony poziom stropu piwnic w stanie surowym na rzędnej 134,10 m npm. Odpowiada to projektowanej rządnej 134,20 m npm w stanie wykończonym. Istotnie odbiega to od rzędnej zatwierdzonego projektu. Decyzją z dnia 31 października 2008r. organ ten na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 36a ustawy Prawo budowlane nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia w terminie 2 miesięcy od dnia kiedy decyzja stanie się ostateczna projektu budowlanego zamiennego wraz z innymi wymaganymi dokumentami, bliżej opisanymi. Według uzasadnienia, nastąpiła zmiana zagospodarowania i kubatury obiektu. Dotychczasowe roboty nie naruszają zasad wiedzy technicznej, sztuki budowlanej i przepisów techniczno – budowlanych. Inwestor przedłożył projekt zamienny w dniu 17 grudnia 2008r. Decyzją z dnia 1.06.2009r. Prezydent Wrocławia uchylił pozwolenie na budowę z dnia 10.09.2007r. (art. 36a ust. 2 ustawy ). Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2009r. organ nadzoru budowlanego zobowiązał inwestora do uzupełnienia projektu zamiennego w terminie 30 dni przez dołączenie opinii i uzgodnień w zakresie zaopatrzenia obiektu w wodę (art. 20 ust. 1 pkt 2 ustawy). Inwestor w dniu 27 sierpnia 2009r. uzupełnił projekt w wymaganym zakresie przez dołączenie aktualnych uzgodnień. Decyzją z dnia 12 października 2009r. organ ten na podstawie art. 151 ust. 4 ustawy – Prawo budowane zatwierdził projekt budowlany zamienny i udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowanych. W ocenie organu projekt jest zgodny z planem miejscowym. Inwestor wykonał nałożone obowiązki w sposób prawidłowy i terminowo. W odwołaniu od tej decyzji skarżący zarzucił, że inwestor nie wykonał w terminie obowiązku przedłożenia projektu zamiennego, skoro projekt wymagał uzupełnienia. Uzasadniało to nakazanie rozbiórki rozpoczętej budowy (art. 51 ust. 5 ustawy). Kolejno, że projekt jest sprzeczny z §12 planu miejscowego, gdyż wraz z kondygnacją podziemną przewiduje wybudowanie 4 kondygnacji, najwyższa z nich z uwagi na wysokość nie jest poddaszem, zaś gdyby gzyms (okap) oznaczono na górnej części kondygnacji, to jego wysokość przekraczałaby wielkość dopuszczalną. Organ nie rozważył pojęcia dachu stromego, kondygnacji, poddasza użytkowego i gzymsu (okapu), czym naruszył art. 7, 77§1 107§3 k.p.a. Podwyższenie poziomu terenu narusza ład przestrzenny i prowadzi do obejścia art. 35 pkt 1 ustawy Prawo budowlane. Zachodzą sprzeczności w opisie inwestycji i nastąpiła zmiana jej przedmiotu z budowy budynku jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej na budowę dwóch budynków, jak to określono w decyzji niezgodnie z wnioskiem inwestora. Nastąpiła więc zmiana przedmiotu inwestycji, co wymagało nowego pozwolenia na budowę, nie zaś na wznowienie robót. Odwołanie złożyli również I, W i B G., zgłaszając obawę zmiany spływu wód opadowych wskutek wybudowania skarp. Wybudowanie domu na skarpie prowadzi do ominięcia zakazu budowy budynków czterokondygnacyjnych. Podwyższenie budynku wywołuje konieczność rzetelnej analizy zacieniania. Dotychczasowa analiza jest nieprawidłowa. Zaskarżoną decyzją organ utrzymał powyższą decyzję w mocy. Organ potwierdził ustalenia i oceny organu pierwszej instancji, zaś odwołania uznał za bezzasadne. Zawarte w art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy odesłanie do przepisów o projekcie budowlanym obejmuje art. 35 ust. 3 przewidujący wezwanie inwestora do usunięcia nieprawidłowości projektu. W nin. sprawie dotyczyło to projektu zamiennego. Projekt ten nie narusza planu miejscowego. Parametry obiektu nie uległy zmianie w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego z 2007r. Nadal więc są zgodne z ustaleniami planu liczba kondygnacji, wysokość do dachu lub okapu czy konstrukcja dachu. Oba projekty dotyczyły budowy obu części budynku w zabudowie bliźniaczej, co dokładniej określa nazwanie w decyzji zamierzenia budową dwóch segmentów (budynków). Jest to zgodne z wnioskiem i definicją z art. 3 pkt 2 a ustawy – Prawo budowlane. Projekt nie przewiduje utwardzenia nawierzchni skarp .Oświadczenia autorów projektu o zgodności z przepisami obejmuje również zgodność z §28 i §29 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Analizy zacienienia i przesłaniania zostały wykonane przez osobę uprawnioną. Zostały one sporządzone prawidłowo. Zarzuty odwołujących się dotyczące tych zagadnień powinny zostać poparte dowodami przeciwnymi, których nie powołali. W skardze do sądu administracyjnego skarżący powtórzył zarzuty zawarte w odwołaniu. Decyzja narusza interes tej strony, gdyż inwestor zmierza do ominięcia postanowień planu miejscowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w oparciu o dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Przepis art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) nakazuje stosować do projektu zamiennego przepisy dotyczące projektu budowlanego. Wśród tych przepisów znajduje się art. 35 ust. 3 zobowiązujący organ do nałożenia na inwestora obowiązku usunięcia nieprawidłowości projektu. Trudno więc zrozumieć, dlaczego skarżący stara się przekonać, że akurat tego przepisu nie stosuje się do projektu zamiennego. W przypadku określonych naruszeń ustawy, skutkujących ustaniem bytu prawnego pozwolenia na budowę, ustawa nakazuje albo ponowne wydanie pozwolenia na budowę w odniesieniu do robót niezakończonych, albo pozwolenia na wznowienie robót budowlanych (art. 37 ust. 2). W obu przypadkach elementem rozstrzygnięcia jest zatwierdzenie projektu, budowlanego albo zamiennego. Byłoby niezrozumiałe, gdyby ustawodawca lub praktyka stosowania prawa różnicowała procedurę tego elementu. Przepisów dotyczących projektu budowlanego nie stosuje się "odpowiednio do zakresu zmian" to jest odstąpień od dotychczasowego, już zatwierdzonego projektu budowlanego. Będzie to stosowanie tych przepisów wprost, a nie "odpowiednio". Wbrew sugestiom skarżącego, brzmienie tego przepisu nie tyle nakazuje organowi sięgnięcie od razu do stosowania art. 51 ust. 5, bez możliwości stosowania art. 35 ust. 3, ale raczej potwierdza pogląd organu o nieistnieniu potrzeby sprawdzenia tych części projektu, które nie wchodzą w zakres zmian. Omyłkowe zapisanie rządnej w zatwierdzonym projekcie budowlanym, co niewątpliwie stanowiło istotny element pozwolenia na budowę, wywołało skorygowanie tego zapisu w projekcie zamiennym. Zmiana ta w żadnym innym elemencie nie oznaczała zmiany zamierzenia inwestora, w szczególności odnośnie liczby kondygnacji, wysokości lub konstrukcji dachu. Nie ulegało również wątpliwości, że zamiarem inwestora było wybudowanie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej, co określał błędnie, z uwagi na projektowaną budowę jednej bryły budynków, jako jeden budynek. Nie budzi zastrzeżeń pogląd prawny organu, że plany miejscowe regulują liczbę kondygnacji nadziemnych, skoro normują ład przestrzenny i widoczne elementy zabudowy. Nie ma znaczenia, że w prawie budowlanym występuje pojęcie kondygnacji podziemnej. Organ administracji budowlanej, w przeciwieństwie do właścicieli nieruchomości sąsiednich, uwzględnia zasady wynikające z art. 4 i art. 35 ust. 4 ustawy. Organ nie ma zatem obowiązku szczegółowego, rozważania znaczenia określonych pojęć. Organ musi natomiast uwzględnić znaczenie oświadczenia przewidzianego w art. 20 ust. 4 ustawy. W nin. sprawie organy nie rozważały kwestii, czy sąsiedzi inwestora mają przymiot strony. Z dołączonych do projektu analiz wynikało niewątpliwie, że nie mieli oni interesu prawnego w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę (art. 28 ust. 2 ustawy). Do bycia stroną w tym postępowaniu nie wystarcza już bycie właścicielem sąsiedniej nieruchomości i zgłoszenie ogólnikowych obaw ( art. 28 k.p.a.), lecz konieczne jest wykazanie konkretnego naruszenia "przepisów odrębnych wprowadzających związane z obiektem budowlanym ograniczenia w zagospodarowaniu terenu otaczającego" zgodnie z art. 3 pkt 20.Według części orzecznictwa sądowoadministracyjnego w postępowaniu z art. 51 ust. 1 pkt 3 i ust. 4 nie stosuje się art. 28 ust. 2 ustawy. Nie rozwijając tego zagadnienia, wobec oczywistej bezzasadności szczegółowych zarzutów skargi, można zgłosić co najmniej poważną wątpliwość, czy skarżący z posiadanego interesu prawnego wywodził możność zgłoszenia tych zarzutów. J.T. 5.07.10r.