II SA/Bd 379/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędziowie: Sędzia WSA Grzegorz Saniewski Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Protokolant: Przemysław Rauchut po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi H. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lutego 2010 r. Nr [...] w przedmiocie zobowiązania dłużnika alimentacyjnego do zwrotu świadczeń z funduszu alimentacyjnego oddala skargę. Decyzją Prezydenta Miasta B. z [...] – [...] na podstawie art. 27 ust. 1, 1a, 2, 3 i 7 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. Nr 192, poz. 1370 ze zm.) oraz art. 104 kpa zobowiązano H. P., jako dłużnika alimentacyjnego, do zwrotu świadczeń z funduszu alimentacyjnego wypłaconych dla uprawnionych: D. P. i R. P., za okres od [...] do [...] w wysokości 1317,85 zł. wraz z należnymi odsetkami w wysokości ustawowej, liczonymi od pierwszego dnia następującego po dniu wypłaty świadczeń z funduszu alimentacyjnego do dnia zapłaty. Od tej decyzji H. P. złożył odwołanie wskazując, że C. P. nieprawnie pobiera świadczenia z funduszu alimentacyjnego i tym samym dłużnik domaga się zwrotu powyższych świadczeń przez wierzycielkę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. na podstawie art. 27 ust. 1, 1a , 2, 3, i 7 pkt 2 ww. ustawy z dnia 7 września 2007 r., oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpc decyzję z [...] ([...]) utrzymało w mocy decyzję z [...]. W uzasadnieniu wskazano, że organ I instancji prawidłowo ustalił, że skarżący był zobowiązany do łożenia alimentów na rzecz synów D. i R., ich egzekucja – jak wynika to z zaświadczeń komornika znajdujących się w aktach administracyjnych – była bezskuteczna, a zatem decyzja nakładająca na skarżącego na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 ww. ustawy z 27.IX.07 r. obowiązek zwrotu wierzycielowi tj. funduszowi alimentacyjnemu ustalonej kwoty, jest zgodna z prawem. Składając skargę, skarżący H. P. zakwestionował zasadność obarczania go obowiązkiem zwrotu wypłaconych alimentów. W odpowiedzi na skargę, organ podtrzymał swoje rozstrzygnięcie i uzasadnienie wydanej decyzji podtrzymując zawartą w niej argumentację i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem , jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami, zarówno prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu faktycznego, istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji. Natomiast zgodnie z art. 133 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn zm.), sąd wydaje wyrok po zamknięciu sprawy na podstawie akt sprawy. Z akt sprawy wynikło natomiast, że decyzją Prezydenta Miasta B. nr [...] z dnia [...] przyznano C. P. świadczenia z funduszu alimentacyjnego dla uprawnionych: D. i R. - synów wyżej wymienionej i skarżącego w okresie [...] do [...] łącznie 700 zł. Ze znajdujących się w aktach zaświadczeń o stanie egzekucji, oraz zaświadczeń o dokonanych wpłatach przekazanych przez Komornika Sądowego C. K. (sygn. akt [...]) wynika, że egzekucja zasądzonych od skarżącego H. P. świadczeń alimentacyjnych jest bezskuteczna. W dniu [...] wpłynęło do organu I instancji zaświadczenie komornika Sądowego C. K. (syg. akt [...]) o bezskuteczności egzekucji. Z akt wynika także, że ww. komornik informował organ o kwotach pieniężnych, przekazywanych wierzycielce bezpośrednio od skarżącego, co zostało uwzględnione przy wydaniu decyzji utrzymującej w mocy zaskarżoną decyzję. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił prawidłowo przywołany i zinterpretowany powyżej art. 27 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. Nr 192, poz. 1378 ze zm.) Zgodnie z art. 27 ust. 1 tej ustawy - dłużnik alimentacyjny jest zobowiązany do zwrotu organowi właściwemu wierzyciela należności, w wysokości świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej, łącznie z ustawowymi odsetkami. Stosownie natomiast do przepisu art. 27 ust. tej ustawy – organ właściwego wierzyciela wydaje, po zakończeniu okresu świadczeniowego, lub po uchyleniu decyzji w sprawie przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego, decyzję w sprawie zwrotu przez dłużnika alimentacyjnego, należności z tytułu otrzymanych przez osobę uprawnień z funduszu alimentacyjnego. Z przytoczonych przepisów wynika więc ustawowy obowiązek dłużnika alimentacyjnego do zwrotu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego, łącznie z ustawowymi odsetkami (art. 27 ust. 1 ww. ustawy z 27 września 2007 r. ) oraz obowiązek organu wydania stosownej decyzji o zwrocie świadczeń w sytuacji, gdy zakończy się okres wypłaty alimentów z funduszu alimentacyjnego, lub zostanie uchylona decyzja przyznająca świadczenia z funduszu alimentacyjnego (art. 27 ust. 2 ww. ustawy z 7 września 2007 r.) Analiza akt sprawy wskazuje, że prawidłowo przeprowadzono postępowanie wyjaśniające dopuszczając jako dowód wszystko, co miało istotne znaczenie w sprawie i nie doszło do jakiegokolwiek naruszenia obowiązującego prawa , a w szczególności nie doszło do naruszenia przepisów ustawy z 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. Nr 192, poz. 1378 z późn. zm.), ani też przepisów ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego. I dlatego z uwagi na brak przesłanek z art. 145 § 1 p. 1 i 2 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. nakazujących uchylenia zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 151 tej ustawy skargę oddalono.