II GSK 945/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Tadeusz Cysek po rozpoznaniu w dniu 15 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej M. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 24 lutego 2010 r. sygn. akt III SA/Po 93/10 w sprawie ze skargi M. ST. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek od nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne rolników postanawia: oddalić skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. postanowieniem z dnia 24 lutego 2010 r., sygn. akt III SA/Po 93/10, odrzucił skargę M. S. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (dalej: KRUS) z dnia [...] października 2009 r., nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek od nieuregulowanych składek na ubezpieczenie społeczne rolników za okres IV kw. 2000 r. – III kw. 2009 r. na fundusz wypadkowo-chorobowo- macierzyński oraz za okres IV kw. 2000 r. – II kw. 2009 r. na fundusz emerytalno – rentowy. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego decyzją z dnia [...] października 2009 r. odmówił M. S. umorzenia odsetek od nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne rolników. Strona skarżąca odebrała powyższą decyzję w dniu 3 listopada 2009 r., a w dniu 1 grudnia 2009 r. za pośrednictwem organu wniosła skargę do WSA w P. Sąd I instancji stwierdził, iż skarga została wniesiona z naruszeniem art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Podniesiono, że od zaskarżonej decyzji stronie skarżącej przysługiwał środek zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, o czym strona została prawidłowo pouczona. M. S. wniosła skargę kasacyjną od powyższego postanowienia, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania WSA w P. oraz przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zaskarżyła je w całości i zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy: art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie, art. 149 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie, art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 222 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. , Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: k.p.a.) poprzez jego niezastosowanie, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 65 § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie. Strona wnosząca skargę kasacyjną podniosła, że pismo potraktowane jako skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest w rzeczywistości wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy. Zdaniem strony, wynika to z treści wspomnianego pisma. Nieprzekazanie sprawy Prezesowi KRUS należy natomiast traktować jako bezczynność Placówki Terenowej w Nowym Tomyślu. W ocenie M. S., Sąd I instancji powinien zatem potraktować i rozpoznać pismo strony skarżącej jako skargę na bezczynność Placówki Terenowej i nakazać organowi wydać postanowienie o przekazaniu pisma strony do Prezesa KRUS, jako wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Zgodnie zaś z § 2 wskazanego artykułu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przepisie art. 58 § 1 pkt 1 - 6 p.p.s.a. ustawodawca określił enumeratywnie sytuacje, w których sąd administracyjny odrzuca skargę jako niedopuszczalną. Punkt 6 tego przepisu stanowi, że Sąd I instancji odrzuci skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, dyspozycja wspomnianego przepisu obejmuje sytuację, w której strona zaskarżyła akt administracyjny wydany w I instancji. W rozpoznawanej sprawie M. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. bezpośrednio od decyzji Prezesa KRUS z dnia [...] października 2009 r. wydanej w I instancji, w której organ ten odmówił umorzenia odsetek od nieuregulowanych składek na ubezpieczenie społeczne rolników za okres IV kw. 2000 r. – III kw. 2009 r. na fundusz wypadkowo-chorobowo- macierzyński oraz za okres IV kw. 2000 r. – II kw. 2009 r. na fundusz emerytalno – rentowy. Prezes KRUS jest centralnym organem administracji rządowej podległym ministrowi rolnictwa. Przepis art. 5 § 2 pkt 4 k.p.a. stanowi, że ilekroć jest mowa w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego o ministrach rozumie się przez to m. in. kierowników centralnych urzędów administracji rządowej podległych, podporządkowanych lub nadzorowanych przez Prezesa Rady Ministrów lub właściwego ministra. Od decyzji wydanych w I instancji przez ministra stronie służy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 127 § 3 k.p.a.). Zaskarżona decyzja nie była rozstrzygnięciem ostatecznym, od której przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W tym miejscu podkreślić należy, iż M. S. w decyzji z dnia [...] października 2009 r. została prawidłowo pouczona o przysługującym jej środku zaskarżenia. Z tego względu należy stwierdzić, że Sąd I instancji wydając postanowienie o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł prawidłowo. Na marginesie stwierdzić należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. postanowieniem z dnia 9 lutego 2010 r., sygn. akt III SA/Po 1002/09, pismo M. S. z dnia [...] listopada 2009 r. w zakresie pozostawienia wniosku bez rozpoznania potraktował jako skargę na bezczynność organu i jednocześnie wyłączył z omawianego pisma skargę na decyzję z dnia [...] października 2009 r. do odrębnego rozpoznania. Zatem zarzuty naruszenia art. 149 p.p.s.a., art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a., art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 222 k.p.a., art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 65 § 1 k.p.a. nie zasługują na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem i na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak sentencji.