II OZ 934/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak, , , po rozpoznaniu w dniu 1 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. S. z o. o. z siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 czerwca 2010 r. sygn. akt II SA/Po 99/10 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi I. S. z o. o. z siedzibą w K. i A. T. prowadzącej P. P. – H. "M" z siedzibą w G. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w Poznaniu z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie nakazów z zakresu nadzoru weterynaryjnego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 24 czerwca 2010 r. sygn. akt II SA/Po 99/10 odmówił wstrzymania wykonania decyzji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. Wielkopolski Wojewódzki Lekarz Weterynarii utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w Poznaniu z dnia [...] października 2009 r., skierowaną do A. T. - prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą P. P. H. "M" z siedzibą w G. – wobec której w punkcie 1. tej decyzji zakazano wprowadzania do obrotu partii konserw mięsnych w ilości 4576 sztuk po 2 kg netto oraz wyrobów garmażeryjnych w ilości 2850,2 kg, oraz w punkcie 2. nakazano zniszczenie (poddanie utylizacji) 4576 sztuk puszek z mięsem – "M" oraz 2850,2 kg produktów – wyrobów garmażeryjnych – wyprodukowanych na bazie mięsa pochodzącego z tych puszek, jako materiału kategorii 1. Sąd wskazał, że w skardze złożonej przez I. S. z o. o. z siedzibą w K. zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu wywodzono, że I. S. z o. o. była importerem konserw mięsnych, których dotyczy zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji. Tym samym w przypadku utylizacji konserw, po stronie skarżącej może powstać odpowiedzialność wobec kontrahentów. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 marca 2010 r. sprawa o sygn. akt II SA/Po 100/10 ze skargi A. T. została połączona ze sprawą o sygn. akt II SA/Po 99/10 ze skargi I. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia, i jest obecnie prowadzona pod sygn. akt II SA/Po 99/10. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że przytoczone w treści wniosku argumenty przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji nie znajdują oparcia w sprawie. W ocenie Sądu hipotetyczna możliwość późniejszego postępowania cywilnego, w przedmiocie wynagrodzenia szkody powstałej w wyniku utylizacji produktów spożywczych, stanowi przesłankę niewystarczającą dla uznania, że zaistniały w sprawie przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W szczególności brak jest w powyższej sprawie węzła przyczynowo – skutkowego. Niemożliwe jest bowiem stwierdzenie, aby wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowało wyrządzeniem po stronie wnioskodawcy szkody, o której mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd stwierdził, że wykonanie przedmiotowej decyzji nie powoduje sytuacji, w której wnioskodawcy groziłoby powstanie znacznej szkody. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła I. S. z o. o. z siedzibą w K. Zażalenie oparte zostało na zarzucie naruszenia art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W zażaleniu wywodzono o błędnej ocenie wskazanych we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji okoliczności i w konsekwencji przyjęcie, że wykonanie decyzji nie spowoduje niebezpieczeństwa znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto podnoszono, że wykonanie decyzji może spowodować szkodę materialną w wysokości 200.000 (dwieście tysięcy) złotych. Na tych podstawach wnoszono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) "Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy". W zaskarżonym postanowieniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu nie wskazał jednoznacznie wstrzymania której decyzji domaga się wnioskodawca i tym samym nie określił wstrzymania której decyzji odmówił. Sąd powołuje się na zaskarżoną decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii, tymczasem z analizy zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wynika, że przedmiotem tego wniosku jest decyzja Powiatowego Lekarza Weterynarii w Poznaniu z [...] października 2009 r. w zakresie w jakim nakazano zniszczenie (poddanie utylizacji) 4576 sztuk puszek z mięsem – "M" oraz 2850,2 kg produktów – wyrobów garmażeryjnych – wyprodukowanych na bazie mięsa pochodzącego z tych puszek, jako materiału kategorii 1, a więc w zakresie częściowym. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny nie może dokonać skutecznej oceny prawidłowej wykładni przez Sąd I instancji normy art. 61 § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przyjęcie przez Sąd określonego przedmiotu wniosku, tj. aktu lub czynności (wstrzymanie w całości lub w części) wymaga stosownego wyjaśnienia. Z treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, jak i z sentencji tego postanowienia nie wynika jednoznacznie, którą z decyzji Sąd przyjął za przedmiot wniosku i w jakim zakresie rozpoznawał jej wstrzymanie. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.