II FZ 534/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Antoni Hanusz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 22 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J.W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 sierpnia 2010 r. sygn. akt III SA/Wa 131/10 w zakresie oddalenia wniosku o przywrócenie terminu w sprawie ze skargi J.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 10 listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty zaległości podatkowej postanawia: oddalić zażalenie. II FZ 534/10 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygnaturze akt III SA/Wa 131/10, oddalił wniosek J.W. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Sąd w uzasadnieniu postanowienia przedstawił stan sprawy, z którego wynikało, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 10 listopada 2009 roku w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty części zaległości podatkowej z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od sprzedaży nieruchomości, oddalił skargę. Pismem z 8 lipca 2010 r. (data nadania pocztowego) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 24 czerwca 2010 r. W treści wniosku wskazał, iż w okresie do 1 lipca 2010 roku nie był obecny w miejscu zamieszkania z powodu konieczności dalekiego wyjazdu z ważnych powodów i braku możliwości powrotu. Dodatkowo z przyczyn zdrowotnych przez kolejne dni. Pismem z 30 lipca 2010 r. skarżący uzupełnił brak formalny w/w wniosku składając podpisany wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Sąd oddalając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wskazał, że stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako u.p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 u.p.p.s.a, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Sąd następnie wskazał, że w rozpoznawanej sprawie, wyrok Sądu oddalający skargę został ogłoszony w dniu 24 czerwca 2010 r., zatem 7-dniowy termin wyznaczony na dokonanie tej czynności, o którym mowa w cytowanym przepisie, upływał z dniem 1 lipca 2010 r. W związku z tym niespornym jest, że skarżący nie zachował terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Sąd argumentował następnie, że kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do dochowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Zdaniem Sądu, z uzasadnienia wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, nie wynikało aby taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie. Skarżący nie wykazał by jego wyjazd i brak możliwości powrotu miały charakter przeszkody nie do przezwyciężenia, której nie można było usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W zażaleniu na powyższe postanowienie J.W. zaskarżył wskazane powyżej postanowienie w całości, nie zgadzając się z argumentacją Sądu stosownie do której w rozpoznawanej sprawie skarżący nie wykazał, że do uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku doszło bez jego winy. Skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 24 czerwca 2010 roku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, a zatem należało je oddalić, na podstawie art. 184 u.p.p.s.a w związku z art. 197 § 2 tej ustawy. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) dalej jako u.p.p.s.a., sąd może postanowić o przywróceniu terminu do dokonania czynności sądowej na wniosek strony, o ile do uchybienia terminu doszło bez jej winy. Z kolei zgodnie z art. 87 § 1 u.p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana. Z wnioskiem należy wystąpić w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 u.p.p.s.a.), a wraz z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 u.p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia prawidłowo stwierdził, ze skarżący nie spełnił wszystkich przesłanek wymienionych we wskazanym powyżej art. 87 u.p.p.s.a., których wystąpienie warunkuje przywrócenie uchybionego terminu. Nie można bowiem uznać, że skarżący we wniosku o przywrócenie terminu (karta 70) uprawdopodobnił okoliczności, że do uchybienia terminowi doszło bez jego winy (art. 87 § 2 u.p.p.s.a.). Rozważając przesłankę braku winy strony w uchybieniu terminu, należy stwierdzić, iż brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określoną czynność sądową stanowi konieczną i jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przepis art. 86 § 1 oraz art. 87 § 2 u.p.p.s.a. stanowiąc o tej przesłance nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony ubiegającej się o przywrócenie terminu. Ocena ta została pozostawiona uznaniu sądu, który badając wystąpienie braku winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z wykorzystaniem wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazane przez stronę okoliczności stosownie do których, do uchybienia terminu doszło z uwagi na wyjazd podatnika "z ważnych powodów i braku możliwości powrotu z przyczyn zdrowotnych" co skutkować miało brakiem możliwości złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku w terminie, nie stanowi o braku winy w uchybieniu terminowi do dokonania tej czynności. Akta sprawy wskazują, że strona była prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy po zamknięciu której, w dniu 24 czerwca 2010 roku Sąd ogłosił wyrok (karta 68), zaś wyjazd poza miejsce zamieszkania jako przyczyna niedochowania terminu w złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia, nie stanowi o braku winy oraz dochowaniu należytej staranności przy prowadzeniu własnych spraw uprawniającym do przywrócenia terminu na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 u.p.p.s.a. Dołączona do wniosku karta wypisowa ze szpitala dotycząca pobytu skarżącego w tej placówce w dniach od 6 stycznia 2009 roku do 27 stycznia 2009 roku również, co prawidłowo zauważył Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu, nie mogła świadczyć o niezawinionym uchybieniu terminowi do dokonania czynności w postępowaniu, jaki upłynął w dniu 1 lipca 2010 roku. W podobny sposób należy ocenić okoliczność wskazaną w zażaleniu, to jest wezwanie skarżącego na rozprawę w Sądzie Rejonowym w K. w dniu 29 czerwca 2010 roku. Mając powyższe rozważania na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.