I OZ 635/10

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2010-08-31

Skład orzekający: Irena Kamińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Rada Gminy W. miała uzasadnione podstawy do wniesienia zażalenia na postanowienie WSA w Lublinie o wstrzymaniu wykonania uchwały w sprawie likwidacji szkoły, jeśli uchwała ta została w międzyczasie w znacznym stopniu wykonana?
Ratio decidendi
Zażalenie Rady Gminy W. nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ postanowienie o wstrzymaniu wykonania uchwały zostało wydane przez WSA w Lublinie przed faktycznym wykonaniem uchwały w sprawie likwidacji szkoły, a przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków) zostały spełnione. Likwidacja szkoły wiąże się z trudnymi do odwrócenia skutkami, takimi jak rozwiązanie stosunków pracy i rozporządzenie mieniem.
Stan faktyczny
Wojewoda Lubelski zaskarżył uchwałę Rady Gminy W. nr (...) w przedmiocie likwidacji Szkoły Podstawowej w T. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 24 czerwca 2010 r. wstrzymał wykonanie tej uchwały, uznając, że likwidacja szkoły jest czynnością trudno odwracalną. Rada Gminy W. wniosła zażalenie, argumentując, że uchwała została już w dużej mierze wykonana, w tym poprzez wręczenie wypowiedzeń pracownikom.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie Rady Gminy W.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Rady Gminy W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 24 czerwca 2010 r., sygn. akt III SA/Lu 222/10 wstrzymujące wykonanie zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi Wojewody Lubelskiego na uchwałę Rady Gminy W. nr (...) w przedmiocie likwidacji Szkoły Podstawowej w T. postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2010 r., sygn. akt III SA/Lu 222/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wstrzymał wykonanie zaskarżonej przez Wojewodę Lubelskiego uchwały Rady Gminy W. nr (...) w przedmiocie likwidacji Szkoły Podstawowej w T. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji podniósł, iż specyficzna materia, której dotyczy skarga, uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały, bowiem faktyczna likwidacja szkoły jest czynnością trudno odwracalną. Ewentualne stwierdzenie nieważności wykonanej już uchwały mimo, że wyeliminuje skutek prawny tej uchwały, może jednak nie przywrócić automatycznie stanu poprzedniego w sferze faktycznej. Uchwała taka, dopóki nie zostanie zakończona jej kontrola, nie powinna również stanowić podstawy do dokonywania np. czynności z zakresu prawa pracy wobec osób zatrudnionych w szkole. W zażaleniu na powyższe postanowienie Rada Gminy W. wskazała, iż zaskarżone postanowienie otrzymała w dniu 30 czerwca 2010 r., a więc w momencie kiedy zaskarżona uchwała została praktycznie wykonana. W maju 2010 r. wręczono pracownikom likwidowanej szkoły wypowiedzenia stosunków pracy. Upłynął również termin zatwierdzania arkuszy organizacyjnych szkoły. Ponadto w dniu 24 czerwca 2010 r. Rada Gminy W. podjęła dwie uchwały. Pierwszą w sprawie ustalenia planu sieci publicznych szkół podstawowych i gimnazjów prowadzonych przez Gminę W. oraz określenia granic ich obwodów. Drugą uchwałę podjęta w sprawie ustalenia sieci prowadzonych przez Gminę W. publicznych przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych, w której z sieci przedszkoli i oddziałów przedszkolnych, zgodnie z zaskarżoną uchwałą, skreślono oddział przedszkolny w Szkole Podstawowej w T. W związku z powyższym zdaniem wnoszącego zażalenie wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały jest nieuzasadnione. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech. W niniejszej sprawie zachodzi powyższa sytuacja, bowiem istnieje realne i bezpośrednie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody wiążące się ze zrealizowaniem przez Radę Gminy W. uchwały w przedmiocie likwidacji Szkoły Podstawowej w T. Likwidacja szkoły wiąże się z rozwiązaniem stosunków pracy z nauczycielami i pracownikami niepedagogicznymi zlikwidowanej szkoły i ewentualnym nawiązaniem przez nich nowych stosunków pracy; ewentualnie rozporządzeniem budynkiem szkoły i jego wyposażeniem oraz rozproszeniem dzieci dotychczas pobierających naukę w szkole. Powrót do stanu poprzedniego może zatem nastąpić po dłuższym czasie i przy stosunkowo dużym nakładzie prac organizacyjnych i środków związanych z realizacją dotychczasowych zobowiązań Gminy i zaciągnięciem nowych zobowiązań, związanych z reaktywacją szkoły likwidowanej. Okoliczności podniesione w zażaleniu nie mogły mieć wpływu na ocenę postanowienia Sądu pierwszej instancji wstrzymującego wykonanie uchwały z dnia 24 marca 2010 r. W niniejszej sprawie postanowienie Sądu pierwszej instancji zostało wydane w dniu 24 czerwca 2010 r., a zatem na ponad dwa miesiące przed terminem likwidacji szkoły, określonym w §1 zaskarżonej uchwały na dzień 31 sierpnia 2010 r. Tak więc w dniu wydania zaskarżonego postanowienia przez Sąd pierwszej instancji zaskarżona uchwała nie została jeszcze wykonana i można było zastosować wobec niej środek z art. 61 §3 P.p.s.a. Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny jest uprawniony wyłącznie do badania zgodność z prawem orzeczeń wydanych przez wojewódzkie sądy administracyjne, zatem może jedynie analizować prawidłowość zaskarżonego postanowienia pod kątem zastosowania przesłanek z art. 61 §3 P.p.s.a., które w niniejszej sprawie wystąpiły. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 §2 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło