I FZ 228/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Barbara Wasilewska, , , po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Dyrektora Izby Skarbowej we W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Wr 154/10 zawieszające postępowanie w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 30 listopada 2009 r. nr PP [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 r. postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 22 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Wr 154/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne ze skargi S.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 30 listopada 2009 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 r. Uzasadniając motywy swojego rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że wniosek strony skarżącej o wznowienie postępowania podatkowego w sprawie zakończonej zaskarżoną decyzją wpłynął do siedziby organu odwoławczego w dniu 11 stycznia 2010 r., zaś skarga na tę decyzję wpłynęła w dniu 14 stycznia 2010 r., a zatem po wszczęciu postępowania podatkowego zainicjowanego wskazanym wnioskiem. Powyższe, w ocenie Sądu I instancji, nakazywało zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 w zw. z art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."). Dyrektor Izby Skarbowej we W. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej, złożenie wniosku o wznowienie postępowania nie można utożsamiać ze wznowieniem postępowania. Złożenie wniosku nie powoduje w dacie złożenia wniosku wznowienia postępowania na podstawie art. 165 § 3 Ordynacji podatkowej. Wznowienie postępowania wymaga zatem – zgodnie z art. 243 § 1 Ordynacji podatkowej – wydania przez organ stosownego postanowienia. Skoro zaś do dnia 14 stycznia 2010 r. (data wniesienia skargi) organ nie wydał takiego postanowienia , to nie było podstaw do zawieszenia przez Sąd I instancji postępowania sądowoadministracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Mając na uwadze argumentację przedstawioną we wniesionym zażaleniu należy wskazać, że przyjęta przez Sąd I instancji data wszczęcia postępowania podatkowego z wniosku skarżącego o wznowienie postępowania była prawidłowa. W myśl art. 241 § 1 Ordynacji podatkowej wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Organ podatkowy przed wszczęciem postępowania w sprawie wznowienia postępowania obowiązany jest rozpoznać dopuszczalność wznowienia postępowania, to jest czy wskazana została przesłanka określona w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej i czy zostały zachowane wszystkie wymogi formalne takiego wniosku. Jest to etap wstępny, w którym nie bada się zasadności wskazanej przesłanki wznowienia postępowania. Postępowanie to kończy się, jak słusznie zwrócił uwagę organ, wydaniem decyzji o odmowie wznowienia postępowania, bądź też wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie ma podstaw aby tę wstępną fazę postępowania nie traktować już jako sprawy, o której mowa w art. 56 p.p.s.a., tj. sprawy wszczętej w celu wznowienia postępowania. Jak słusznie podaje się w piśmiennictwie, te wstępne postępowanie organu należy traktować jako fazę jednego postępowania nadzwyczajnego, którego przedmiotem jest weryfikacja decyzji ostatecznej. Z dniem doręczenia organowi podatkowemu żądania strony następuje wszczęcie postępowania, w którym organ najpierw rozstrzyga czy nastąpi wznowienie postępowania (zob. B.rzezieński, M. Kalinowski, A.Olesińska, M.Masternak, J.Orłowski, Ordynacja podatkowa Komentarz, tom II, TNOiK Toruń 2007, s. 555) W tym stanie rzeczy należy uznać, że stanowisko Sądu I instancji odnośnie daty wszczęcia postępowania podatkowego zainicjowanego wnioskiem strony o wznowienie postępowania, było prawidłowe. Powyższe zaś przesądzało o prawidłowości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na wystąpienie przesłanki, o której mowa w art. 56 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.