V SA/Wa 1168/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Andrzej Kania po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. w organizacji na działanie Ministra Rozwoju Regionalnego w przedmiocie nieprzyznania dofinansowania na realizację projektu postanawia odrzucić skargę Pismem z ... kwietnia 2010 r. (data nadania w placówce pocztowej) A. sp. z o.o. w organizacji wniosła o uchylenie decyzji Ministerstwa Rozwoju Regionalnego, a która do chwili obecnej nie została skarżącej doręczona, jako wydanej z naruszeniem przyrzeczenia publicznego złożonego przez Minister Rozwoju Regionalnego, a nadto wbrew jednoznacznej ocenie, o spełnianiu przez projekt skarżącej wszystkich kryteriów oceny merytorycznej. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, iż złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu nr ... do Regionalnej Instytucji Finansującej. Instytucją zarządzającą, która organizowała nabór wniosku w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka lata 2007-2013 Działanie 8.1. "Wspieranie działalności w dziedzinie gospodarski elektronicznej" było Ministerstwo Rozwoju Regionalnego. Pani Minister publicznie zapewniała, iż każdy wniosek, który spełni kryteria oceny formalnej i merytorycznej, uzyska dofinansowanie, ponieważ są na to zagwarantowane środki z funduszy Unii Europejskiej. Tymczasem pomimo, iż pismem z dnia ... marca 2010 r. znak ... Fundacja Małych i Średnich Przedsiębiorstw poinformowała skarżącą spółkę, iż wniosek przeszedł kontrolę formalną, a nadto spełnił wszystkie kryteria oceny merytorycznej, decyzją Ministerstwa Rozwoju Regionalnego nie przyznano dofinansowania wnioskowi skarżącej wobec ... wyczerpania alokacji środków na konkurs ogłoszony w ramach III rundy aplikacyjnej w 2009 r. Jest to tym bardziej zaskakujące, iż wniosek skarżącej został nadany za pomocą poczty polskiej w pierwszym dniu przyjmowania wniosków tj. ....10.2009 r. zaraz po północy, tak że był to jeden z pierwszych złożonych wniosków. Skarżąca pismem z dnia ... marca 2009 r. złożonym wpływem bezpośrednim do Fundacji Małych i Średnich Przedsiębiorstw, jako instytucji wskazanej przez Ministerstwo Rozwoju Regionalnego prosiła o uzasadnienie decyzji nie przyznania środków w ramach dotacji unijnych. Do dnia dzisiejszego skarżąca nie doczekała się odpowiedzi na to pismo. Skarga powyższa została przekazana według właściwości w trybie art. 54 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) – dalej: ustawy p.p.s.a do Ministra Rozwoju Regionalnego. W odpowiedzi na skargę Minister Rozwoju Regionalnego wniósł o jej odrzucenie, wskazując iż przedmiotowa skarga nie dotyczy działania lub bezczynności Ministra Rozwoju Regionalnego, gdyż nie podejmował on ani nie zaniechał żadnych czynności indywidualnych, ani innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej w stosunku do skarżącej, które stanowiłyby uzasadnioną podstawę do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Jak wynika z akt sprawy przedmiotem skargi wniesionej przez A. sp. z o.o. w organizacji jest fakt nie przyznania dofinansowania dla realizacji projektu skarżącej "..." w ramach działania 8.1 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 – "Wspieranie działalności w dziedzinie gospodarki elektronicznej". Na wstępie należy wskazać, że sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu administracyjnego (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Skarżąca wskazała, iż wnosi skargę na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego, która jej zdaniem nie została jej doręczona. W tym miejscu wskazać należy, iż zgodnie z ustawą z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84 poz. 712), zwanej dalej: ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, prowadzona jest polityka rozwoju. Jest ona realizowana przy pomocy programów służących osiąganiu celu (art. 15 ustawy). Jednym z tych programów jest Program Operacyjny Innowacyjna Gospodarka 2007-2013. W przedmiotowej sprawie Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości (Instytucja Wdrażającą) ogłosiła zamknięty nabór wniosków do Działania 8.1 "Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej" w ramach III rundy aplikacyjnej w roku 2009. Wnioski o dofinansowanie należało składać w terminie od 26 października 2009 r. do 13 listopada 2009 r. do wyznaczonej w ramach systemu instytucjonalnego Regionalnej Instytucji Finansującej (RIF), właściwej dla siedziby Wnioskodawcy. W przedmiotowej sprawie dla województwa mazowieckiego była to Fundacja Małych i Średnich Przedsiębiorstw. Instytucją Pośredniczącą było w ramach tego programu Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji, natomiast Instytucją Zarządzającą Ministerstwo Rozwoju Regionalnego. Na stronach internetowych Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (http://poig.parp.gov.pl) opublikowano m.in. następujące dokumenty: 1) Regulamin przeprowadzania konkursu w ramach PO IG Priorytet 8 Społeczeństwo informacyjne – zwiększanie innowacyjności gospodarki, Działanie 8.1 Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej, 2) Procedura odwoławcza dla wniosków o dofinansowanie projektów realizowanych w ramach PO IG załącznik 4.4 do Szczegółowego Opisu Priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka lata 2007 – 2013. Z zasad Procedury odwoławczej dla wniosków o dofinansowanie projektów realizowanych w ramach Programu Operacyjnego IG 2007 – 2013 wynika, iż w przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawcy przysługuje środek odwoławczy w postaci protestu wnoszonego do instytucji odpowiedzialnej za ocenę projektu (instytucja informująca o wyniku oceny projektu – w przedmiotowej sprawie będzie to RIF ) - w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o wynikach oceny wniosku o dofinansowanie. Zgodnie natomiast § 6 ust. 2 powyższej Procedury odwoławczej przez negatywną ocenę projektu rozumie się taką ocenę (lub dany jej etap), której wyniki nie pozwalają w efekcie na zakwalifikowanie projektu do dofinansowania (bądź skierowanie do dalszego etapu oceny, co w efekcie także uniemożliwia zakwalifikowanie projektu do dofinansowania). Nie przysługuje odwołanie na okoliczność braku alokacji dla danego konkursu. Powyższy środek zaskarżenia przewidziany jest w wykonaniu dyspozycji art. 30b ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju stanowiącego, iż system realizacji programu operacyjnego musi uwzględniać, co najmniej jeden środek odwoławczy przysługujący wnioskodawcy w trakcie ubiegania się o dofinansowanie. O tym, że taki środek zaskarżenia przysługuje właściwa instytucja ma obowiązek pouczyć uprawnionego w myśl art. 30 b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Instytucja ta powinna też poinformować wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej w myśl art. 30 b ust. 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej wnioskodawca może wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego w myśl art. 30 c ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Przekładając to na niniejszą sprawę skarżąca nie złożyła środka odwoławczego w postaci protestu, nie wyczerpując tym samym środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji Programu. Niewątpliwie pismo RIF – Fundacji Małych i Średnich Przedsiębiorstw z ... marca 2010 r. używa określenia, iż projekt skarżącej spełnił wszystkie kryteria oceny merytorycznej, jednakże z powodu wyczerpania alokacji środków na konkurs, nie zostało mu przyznane dofinansowanie, to jednak treść informacji stanowi w efekcie o negatywnej ocenie. Świadczy o tym, zdaniem sądu, fakt, że projekt nie został przyjęty do dofinansowania w ramach tegoż konkursu. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie definiuje wprost pozytywnej oceny ani negatywnej oceny, nie mniej jednak z treści art. 30 a ust. 1 ww. ustawy wynika, że umowa o dofinansowanie jest zawierana w odniesieniu do projektu: 1) który pozytywnie przeszedł wszystkie etapy jego oceny i został zakwalifikowany do dofinansowania; 2) którego dofinansowanie jest możliwe w ramach dostępnej alokacji na realizację poszczególnych działań i priorytetów w ramach programu operacyjnego. Z treści powyższego przepisu wynika, iż aby zawrzeć umowę o dofinansowanie, która zdaniem Sądu stanowi pozytywny wynik konkursu, projekt musi spełniać łącznie trzy przesłanki: 1) przeszedł wszystkie etapy jego oceny, 2) został zakwalifikowany do dofinansowania, 3) środki finansowe są wystarczające na jego sfinansowania. Dopiero po spełnieniu powyższych wymogów możemy mówić o pozytywnej ocenie projektu jako takiego w ramach prowadzonego konkursu mającego na celu doprowadzenie do wyboru projektu i zawarcia stosownej umowy o dofinansowaniu. Wykładni tej nie mogą zmienić, zdaniem Sądu, wytyczne zawarte w Procedurze odwoławczej dla wniosków o dofinansowanie projektów realizowanych w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007 – 2013, w zakresie interpretacji terminu "negatywna ocena" i możliwości odwołania się od niej. Bowiem powyżej dokonana wykładnia art. 30 a ust. 1 ww. ustawy, ma zastosowanie do zdefiniowana oceny "pozytywnej" projektu. Natomiast przyjęcie, iż wnioskodawcy, którego projekt w ramach konkursu nie został przyjęty do dofinansowania w ramach dostępnej alokacji nie przysługiwałby środek odwoławczy stanowiłyby naruszenie bezwzględnie obowiązującego przepisu z art. 30 "b" ust. 2 ww. ustawy stanowiącego, iż system realizacji programu musi uwzględnić, co najmniej jeden środek odwoławczy. Zatem skarżącej, pomimo pouczenia zawartego w informacji RIF z dnia ... marca 2010 r., przysługuje środek zaskarżenia w postaci protestu, którego Spółka nie złożyła, czym nie wyczerpała środków odwoławczych przewidzianych w programie. Zgodnie natomiast z art. 30 c ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w Programie. Odnosząc się do wskazania przez skarżącą Ministra Rozwoju Regionalnego jako organu wydającego skarżone rozstrzygnięcie wskazać należy, iż słusznie organ ten w odpowiedzi na skargę wskazał, iż nie wydał żadnego aktu ani nie był zobowiązany do działania, które mogłyby być przedmiotem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zauważyć należy, iż Minister Rozwoju Regionalnego występuje w niniejszej sprawie jako Instytucja Zarządzająca i nie podejmuje działań na żadnym ze wskazanych etapów dokonywania ocen złożonych wniosków. Dokonuje on wyłącznie zatwierdzenia listy rankingowej po akceptacji jej przez Instytucję Pośredniczącą tj. w niniejszej sprawie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Zauważyć również należy, iż w przypadku negatywnego rozpatrzenia protestu przez RIF przysługuje odwołanie do Instytucji Pośredniczącej, której rozstrzygnięcie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Na marginesie tylko zauważyć należy, iż rozstrzygnięcia ww. podmiotów w zakresie dokonywanych ocen wniosków o dofinansowanie nie są decyzją administracyjną, gdyż zgodnie z art. 30g ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju informacje otrzymywane przez wnioskodawcę dotyczące oceny jego wniosku, a także w trakcie trwania procedury odwoławczej, nie stanowią decyzji administracyjnej. Wobec powyższego przedmiotową skargę jako niedopuszczalną w myśl art. 30 c ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w związku z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało odrzucić.