II OZ 277/11

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2011-04-15

Skład orzekający: Bożena Walentynowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, do którego nie dołączono samego zażalenia, może zostać rozpoznany, jeśli strona otrzymała wezwanie do uzupełnienia braków formalnych?
Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, do którego nie dołączono samego zażalenia, powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 P.p.s.a., jeżeli strona, pomimo otrzymania wezwania do uzupełnienia braków formalnych, nie dopełniła uchybionej czynności. Pozostawienie wniosku bez rozpoznania oznacza, że nie wywołuje on żadnych skutków prawnych.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku pozostawił bez rozpoznania wniosek J. J. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie umarzające postępowanie w przedmiocie prawa pomocy, ponieważ do wniosku nie dołączono samego zażalenia. Strona wniosła zażalenie na zarządzenie WSA, twierdząc, że zażalenie złożyła. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie strony na zarządzenie WSA.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie J. J. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bożena Walentynowicz po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. J. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia [...] marca 2011 r. sygn. akt III SO/Gd 15/10 pozostawiające bez rozpoznania wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia w sprawie z wniosku J. J. z dnia [...] września 2010 r. w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia zażalenia postanawia: oddalić zażalenie Zarządzeniem z dnia [...] marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego J. J. z dnia [...] września 2010 r. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia [...] lipca 2010 r. umarzające postępowanie w przedmiocie udzielenia wnioskodawcy prawa pomocy. W uzasadnieniu zarządzenia Sąd wskazał, że zgodnie z dyspozycją art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. A nadto, stosownie do art. 86 i 87 P.p.s.a. uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpiła z wnioskiem w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym dokonała jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Sąd podał, że "dokonanie czynności" w rozumieniu art. 87 § 4 p.p.s.a. należy rozumieć w ten sposób, że do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia sąd przystępuje dopiero wówczas, gdy strona dopełniła wszystkich wymogów formalnych, od których uzależnione jest nadanie właściwego biegu środkowi zaskarżenia W niniejszej sprawie skarżący, pismem z dnia 15 września 2010 r. wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, jednakże nie złożył środka odwoławczego, tj. do wniosku nie dołączył zażalenia (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Skoro skarżący nie złożył zażalenia na postanowienie z dnia [...] lipca 2010r., Sąd I instancji – po bezskutecznym wezwaniu skarżącego do usunięcia braków formalnych - z mocy ustawy pozostawił wniosek bez rozpoznania. Jednocześnie skarżący po raz kolejny złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Dodatkowo Sąd podniósł, że prawdą jest, iż skarżący wniósł zażalenie, ale dotyczy ono innego postanowienia Sądu, tj. z dnia 22 listopada 2010 r. W związku z powyższym nie może być ono brane pod uwagę, gdyż dotyczy innego orzeczenia. Złożone wnioski o przyznanie prawa pomocy w ocenie Sądu stały się bezprzedmiotowe, gdyż Sąd ustanowił już dla wnioskodawcy radcę prawnego z urzędu i zwolnił go od kosztów sądowych. Z powyższym zarządzeniem z dnia [...] marca 2011 r. J. J. nie zgodził się i wniósł zażalenie, podnosząc w nim, że stosowne zażalenie złożył razem z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 P.p.s.a.: uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1), dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4). W przypadku, gdy strona składając wniosek o przywrócenie terminu nie dokonała uchybionej czynności, zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a. przewodniczący jest obowiązany wezwać stronę do uzupełnienia tego braku formalnego w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Stosownie zaś do treści art. 49 § 2 P.p.s.a., jeżeli strona nie uzupełniła braku w przepisanym terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. W niniejszej sprawie J. J. pismem z dnia [...] września 2010 r. wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, nie załączając do wniosku samego zażalenia. A zatem, należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, że skoro rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia wymagało jednoczesnego dopełnienia uchybionej czynności, a skarżący, pomimo otrzymania prawidłowego wezwania Sądu, nie złożył zażalenia, wniosek należało pozostawić bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 P.p.s.a. Pozostawienie zaś bez rozpoznania oznacza, że pismo nie wywiera żadnych skutków w sprawie, bowiem w ogóle nie dochodzi do jego rozpoznania, tj. do ustosunkowania się do treści wniosku. Jak wynika z treści art. 49 § 1 P.p.s.a. przewidziany w tym przepisie tryb uzupełniania braków pisma ma zastosowanie, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych. Ustosunkowując się natomiast do argumentów strony dotyczących rzekomego złożenia przez nią zażalenia, należy podzielić stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, że wprawdzie zostało złożone zażalenie lecz odnosi się ono do innego orzeczenia Sądu, tj. do postanowienia z dnia 22 listopada 2010 r. W kwestii przyznania prawa pomocy wnioski J. J. są bezprzedmiotowe, gdyż Sąd przyznał skarżącemu pełnomocnika oraz zwolnił go od kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło