II SA/Gd 541/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K., T. K. i M. K. na decyzję Wojewody z dnia 21 maja 2009 r., Nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia 1. odrzucić skargę 2. nakazać zwrócić skarżącym solidarnie ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 200 (dwieście) zł. B.K, T.K. i M.K. wnieśli w dniu 11 sierpnia 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewody z dnia 21 maja 2009 r. Nr [...] (vide: koperta z datą stempla pocztowego k. 41). Zarządzeniem z dnia 11 września 2009 r. B.K. została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących T.K. i M.K., pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe wezwanie skarżąca odebrała w dniu 2 października 2009 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 49). Pomimo upływu wskazanego terminu skarżąca nie nadesłała żądanego pełnomocnictwa. W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 22 grudnia 2009 r. T.K. oraz M.K. zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, przez podpisanie skargi i jej odpisów - pod rygorem odrzucenia skargi. M.K. odebrała wezwanie dnia 12 stycznia 2001 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru k – 57) natomiast T.K. odebrał wezwanie w dniu 13 stycznia 2010 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru k – 90). Termin do usunięcia braków skargi upłynął M.K. w dniu 20 stycznia 2010 r. natomiast T.K. w dniu 21 stycznia 2010 r. Skarżący T.K. i M.K. nie uzupełnili jednak we wskazanym terminie braków formalnych skargi. Dopiero w dniu 2 lutego 2010 r. T.K. i M.K. złożyli podpisy pod skargą jak i jej odpisami. Nadto w dniu 17 lutego 2010 r. T. i M. K. złożyli w sądzie pełnomocnictwa udzielone B. K. do reprezentowania ich w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie przesyłkę zawierającą zaskarżoną decyzję wysłano T. K. – jako stronie oraz jako pełnomocnikowi B. K. i M. K., na adres ul. B.,G., wskazany w postępowaniu przed organem I instancji, w dniu 22 maja 2009 r. W aktach sprawy brak było informacji o zmianie adresu strony, jaką w przypadku zamiany adresu, ma ona obowiązek wskazać zgodnie z art. 41 § 1 k.p.a. Z uwagi na nieobecność adresata, zastosowano doręczenie w trybie przewidzianym w art. 44 k.p.a., przesyłkę zawierającą odpis zaskarżonej decyzji awizowano w dniu 27 maja 2009 r., następnie powtórnie w dniu 4 czerwca 2009 r., a zwrotu przesyłki dokonano w dniu 13 czerwca 2009 r. z adnotacją – "nie podjęto w terminie". (vide: koperta k. 126 akt administracyjnych) Zgodnie z art. 44 § 4 k.p.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem 14 dnia od daty pierwszego awiza, a więc w dniu 10 czerwca 2009 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upłynął w dniu 10 lipca 2009 r. Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2009 r., została zatem wniesiona z uchybieniem terminu. Zarządzeniem z dnia 8 kwietnia 2010 r. zobowiązano B. K., do wykazania w terminie 7 dni zachowania 30-dniowego terminu do wniesienia skargi, pod rygorem pominięcia jej wyjaśnień. Odpis niniejszego zobowiązania doręczono skarżącej w dniu 20 maja 2010 r. Skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na powyższe zobowiązanie. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 odrzucił skargę, jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Ponadto zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Obowiązek dołączenia do pisma pełnomocnictwa, jeżeli pismo złożył pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa (art. 46 § 3 w związku z art. 57 § 1), stanowi wymóg formalny, którego niespełnienie uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu. Pełnomocnik strony jest obowiązany dołączyć do akt pełnomocnictwo przy pierwszej czynności procesowej (art. 37 p.p.s.a.). W sytuacji, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni (art. 49 p.p.s.a.). Skutkiem niezachowania powyższego terminu w przypadku skargi jest jej odrzucenie, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. B.K. wezwana do nadesłania pełnomocnictwa do reprezentowania T. K. i M. K. mimo pouczenia o skutkach niezachowania terminu do usunięcia braków formalnych nie przedłożyła żądanego pełnomocnictwa. Również skarżący T. K. i M. K. wezwani do podpisania skargi i jej odpisów mimo prawidłowego pouczenia o skutkach niedochowania terminu nie wykonali zobowiązania w zakreślonym terminie, co uniemożliwiało nadanie sprawie dalszego biegu. Powyższe okoliczności uzasadniają odrzucenie skargi wniesionej przez T.K. i M. K. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżącym zwrócono kwotę 200 zł uiszczoną tytułem wpisu od odrzuconej skargi.