III SAB/Kr 17/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Okręgowej Rady Adwokackiej p o s t a n a w i a : I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu wpis sądowy w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych) Pismem z dnia 2 lutego 2010r. A. K. wniósł skargę na bezczynność Okręgowej Rady Adwokackiej polegającą na braku rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 1 grudnia 2009r. o wydanie zaświadczenia o odbyciu przez niego aplikacji adwokackiej w rozumieniu art. 76 ust. 2 ustawy z dnia 26 maja 1982r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2009r. Nr 146, poz. 1188 z późn. zm.). W odpowiedzi na skargę Okręgowa Rada Adwokacka wniosła o odrzucenie skargi, gdyż przedmiot zaskarżenia nie mieści się w zakresie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych. Okręgowa Rada Adwokacka stwierdziła, że zaświadczenie nie jest zaskarżalne do sądu administracyjnego, gdyż nie jest ono innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zdaniem Rady, skoro więc samo zaświadczenie nie jest zaskarżalne do sądu administracyjnego, to nie przysługuje również skarga na bezczynność organu polegająca na jego nie wydaniu. Poza tym Okręgowa Rada Adwokacka wskazała, iż w dniu 4 lutego 2010r. wydano skarżącemu zaświadczenie o odbyciu aplikacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Przedmiotem skargi jest bezczynność Okręgowej Rady Adwokackiej polegająca na nie wydaniu skarżącemu zaświadczenia o odbyciu przez niego aplikacji adwokackiej. Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.): "Art. 3. § 1. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. § 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. § 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach." Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że zaświadczenie pozostaje poza wskazanym w art. 3 cytowanej ustawy zakresem kognicji sądu administracyjnego. Nie jest ono bowiem ani decyzją ani postanowieniem ani też innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a jedynie stanowi urzędowe potwierdzenie określonych faktów lub stanu prawnego. Przy jego pomocy organ administracji publicznej stwierdza, co mu jest wiadome, nie rozstrzyga jednak żadnej sprawy. Zaświadczenie ma więc charakter deklaratoryjny. Na zaświadczenie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, a skoro tak to skarga nie przysługuje również na bezczynność polegającą na nie wydaniu zaświadczenia. Mając powyższe na względzie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.