I SAB/Wa 109/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.P i J.K. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji wywłaszczeniowej postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zasądzić od Ministra Infrastruktury solidarnie na rzecz I.P i J.K. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu wpisu sądowego od skargi; III. zasądzić od Ministra Infrastruktury na rzecz każdego ze skarżących I.P i J.K. po 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu [...] marca 2010 r. I.P i J.K., reprezentowani przez r.pr. M.W., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Odwoławczej Komisji Wywłaszczeniowej przy Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej z dnia [...] września 1953 r., nr [...] oraz poprzedzającego ją orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w S. z dnia [...] czerwca 1953 r., nr [...] o wywłaszczeniu nieruchomości położonej w P., przy ul. [...], oznaczonej w ks. wiecz. tom [...], karta [...], o powierzchni [...] m², stanowiącej własność T.K. W skardze został zawarty wniosek o zwrot kosztów postępowania, w tym zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Pismem z dnia [...] stycznia 2008 r. skarżący wystąpili do Ministra Infrastruktury o stwierdzenie nieważności w/w decyzji. Minister Infrastruktury w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że wniosek skarżących z dnia [...] stycznia 2008 r. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji został rozpoznany decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...]. Do akt sprawy została dołączona wskazana przez organ decyzja. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 35 § 3 Kpa załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), mamy do czynienia wówczas, gdy w terminie określonym w art. 35 Kpa organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma przy tym znaczenia z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną przyczyną w ich podjęciu lub dokonaniu, leżącą po stronie organu. Przy czym bezczynność organu musi istnieć w dniu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny. Gdy żądanie to zostało uwzględnione przez organ po wniesieniu skargi, to postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie o bezczynność staje się bezprzedmiotowe i sąd obowiązany jest wydać postanowienie o umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że Minister Infrastruktury rozpoznał wniosek skarżących z dnia [...] stycznia 2008 r. i w dniu [...] kwietnia 2010 r. wydał decyzję nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Odwoławczej Komisji Wywłaszczeniowej przy Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej z dnia [...] września 1953 r., nr [...] oraz poprzedzającego ją orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w S. z dnia [...] czerwca 1953 r., nr [...]. Poza sporem pozostaje fakt, że termin określony w art. 35 § 3 Kpa został przez Ministra Infrastruktury przekroczony. Niemniej jednak, w okolicznościach niniejszej sprawy nie można stwierdzić bezczynności Ministra w rozpoznaniu wniosku skarżących z dnia [...] stycznia 2008 r. Dodatkowo wskazać należy, że rozpatrując skargę na bezczynność organu Sąd nie jest uprawniony do przeprowadzenia kontroli prawidłowości wydanej decyzji, gdyż należy to do odrębnej drogi procesowej. W ocenie Sądu, w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wskazanych okoliczności w niniejszej sprawie zachodzą podstawy uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W związku z powyższym w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w punkcie I sentencji. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a.